اطلاعات کلی خبر
عنوان خبر : یادداشت روز
کد خبر : ۱۴۲۳۶
تعداد بازدید : ۳۵۵
متن کامل خبر

خشم زمین شیرازنوین- سعیدرضا امیر آبادی amirabadi_shznvn@yahoo.com گسل‌های زلزله ایران بیدارند. صبح آدینه ناقوس ناکوک زلزله از مرز های باختری به خطه کرمان یورش برده و با بیشینه شش ریشتری این سرزمین کهن را می لرزاند و هیچ کس نمی‌داند کدام استان ایران منزلگاه بعدی خشم زمین است. در همین راستا به نظر می‌رسد که اسلوب مقاوم‌سازی باید در صدر اولویت‌های ساخت و ساز قرار گرفته و آحاد جامعه در پرتو یک مدیریت جهادی در این زمینه تلاش کنند. به طور حتم فصل زلزله میعاد تسویه حساب‌های سیاسی نیست و باید همه انرژی‌ها در راستای ساماندهی حادثه‌دیده‌گان و بهینه‌سازی بافت‌های پرخطر صرف شوند. در کنار این مسئله می‌توان در چار چوب‌های قانون افراد خطا کار در ساخت ابنیه نامناسب را در پیشگاه قانون قرار داد و آنها را به فراخور جرم‌شان محاکمه کرد. در این میان متأسفانه شهر شش هزار ساله شیراز نیز از گسل‌های زلزله بی‌نصیب نمانده است و هر دم بیم آن می‌رود که حادثه مشابهی رخ دهد. چنان‌که از نظر کارشناسان بر می‌آید، گروهی از برج‌های بلندمرتبه شهر که هنوز روند ساخت‌و‌ساز آن‌ها به پایان نرسیده، بر روی غارهای آهکی بنا شده‌اند و آن‌ها با کوچک‌ترین لرزش احتمالی به دل خاک فرو می‌روند. در این میان پرسشی مطرح می‌شود که چگونه روند ساخت‌و‌ساز آن‌ها با چشم‌پوشی از آزمایش‌های خاک‌شناسی و فراموشی اسلوب ایمن‌سازی صورت گرفته است؟ آیا در راستای اخذ مجوز همه فرایند‌های قانونی به‌صورت کامل طی شده است؟ چنانچه این ساختمان‌ها بر غارهای‌های آهکی استوار شده باشند، چه کسی پاسخ‌گوی اقشاری است که سرمایه ناچیز خود را به متولیان ساخت آن‌ها سپرده‌اند؟ در اینجاست که از همه دستگاه‌های ذی‌ربط به سردمداری دستگاه قضایی و شهرداری‌ها درخواست می‌شود تا پرونده ویژه‌ای برای بررسی میزان ایمنی پروژه‌های بزرگ شیراز باز کنند و در صورت مشاهده هرگونه موارد قانون‌گریزی، سودجویان را با مجازات‌هایی به فراخور جرمشان روبه‌رو ساخته و ضمن بازگرداندن سرمایه‌های اندک مردم از ادامه ساخت‌وساز پروژه‌های ناامن جلوگیری کنند؛‌ چراکه معمولاً اقشار مستضعف جامعه به حاشیه‌نشینی در برج‌های حاشیه شهر از سر جبر زمانه تن در داده و با مشکلات فراوانی سودای خانه‌دار شدن را در ذهن می‌پرورانند. به همین ترتیب شایسته نیست که سرمایه مادی و معنوی آن‌ها در لحظه‌ای نقش بر آب شود و به دلیل تخطی افراد انگشت‌شماری در سایه رعب و وحشت زندگی کنند. نکته دیگر، الزام حضور پررنگ دستگاه‌هایی نظیر هلال احمر در میان رسانه‌هاست. با نگاهی به فعالیت رسانه ملی و جراید شاهد هستیم که برنامه‌ها و گزارش‌های آموزشی اندکی در زمینه آشنایی مردم با بحران‌های طبیعی ساخته می‌شود و اهم فعالیت آن‌ها پس از وقوع فاجعه به پوشش اخبار آن بازمی‌گردد. این در حالی است که می‌توان با آشنایی مردم با اصول ایمنی، آمار تلفات و آسیب‌ها را کاهش داد و از عمق فاجعه کاست. هرچند حضور و خدمت‌رسانی به‌موقع نهاد‌هایی مانند ارتش، سپاه، بسیج و خیل عظیمی از نیرو‌های مردمی به همراه چهره‌های شاخص در هنگام وقوع فجایع طبیعی در کرمانشاه، بم، سر پل ذهاب و... تحسین‌برانگیز است، با وجود این، مقابله با فعالیت گسل‌های زلزله در ایران نیازمند یک جهاد همگانی از سوی همه دستگاه‌ها و مردم است و نمی‌توان از یک ارگان خاص انتظار معجزه داشت. گسل‌های زلزله ایران بیدار شده‌اند.