اطلاعات کلی خبر
عنوان خبر : ویروس پیروز
کد خبر : ۵۶۴۰۴
تعداد بازدید : ۷۱
متن کامل خبر

سعیدرضا امیرآبادی- روزنامه‌نگار: amirabadi_shznvn@yahoo.com کرونا را شکست نداده‌ایم؛ مردم یکی‌یکی جان می‌سپارند. خانواده‌های قربانیان حتی فرصتی برای سوگواری عزیزانشان هم در اختیار ندارند و در خاموشی، ضجه‌های غم‌بار می‌زنند. کادر درمان فرسوده و دل‌آزرده و بی‌تاب است و از سیاست‌گذاری‌های نادرست گلایه‌مند. با این‌همه رفتار ویروس مرگ‌بار قابل پیش‌بینی است و می‌توان با خروج از شرایط بحرانی، وضعیت آبی را به سراسر کشور تعمیم داد. در برهه‌ای که موج اول بیماری در ووهان چین شیوع پیدا کرد و بسیاری از چشم‌بادامی‌ها را به کام مرگ فرستاد، باید می‌دانستیم که در چشم‌برهم‌زدنی این ویروس مرگ‌بار بر همه دنیا مستولی خواهد شد... اما اقدامات پیشگیرانه چندان اثرگذار نبود و بیماری همه شهرهای کشورمان را درنوردید. به دنبال آن میزبان سونامی‌های دوم و سوم بودیم تا به وضعیت سیاه کنونی رسیدیم؛ روزهایی که مردم آسان می‌میرند. بررسی رفتار کووید 19 دربردارنده این مسئله است که می‌توان با سیاست گذاری‌های صحیح آن را مهار کرد. به گذشته‌های نزدیک برویم. به راستی موج چهارم چگونه روی داد؟ آیا همانند سونامی اول غافلگیر شدیم یا فرش قرمزی برای مرگ و میرهای فراوان گستراندیم. در ایام نوروز مراکز تجاری و تفریحی و گردشگری و حتی بسیاری از دیدوبازدیدها برقرار بودند و شمار زیادی از مردم در حالی که به ماسک‌ها اطمینان نصفه و نیمه ای داشتند، به گشت و گذار در بهار زیبای ایران پرداختند. در حالی که تجربه‌های پیشین نشان داده بود تجمعات انسانی بهشت برین کروناست و با هیچ ابزار و وسیله ای نمی‌توان در برابر آن ایمن بود. شیب واکسیناسیون هم در کشور ما آن قدر لاک پشتی و با طمأنینه است که نقشی در مهار کرونا نداشته باشد. نتیجه کار چنان شد که امروزه ظرفیت بیمارستان‌ها در بسیاری از کلان شهرها تکمیل شده و حتی کار به جایی رسیده است که دیگر بیمارستان‌های پشتیبان هم توان پاسخ گویی به انبوه مراجعه کنندگان را ندارند. به موازات انتقادات برحقی که به ستاد ملی کرونا در ایام نوروز وارد است، بسیاری از مردم هم هنوز به وخامت اوضاع پی نبرده اند. در شهر شیراز برای مهار بیماری راهکار عقلانی قرنطینه و تعطیلی به صورت دیرهنگام اعمال شد و در همین شرایط نیز شاهد کرکره‌های پایین اصناف و خیابان‌های شلوغ هستیم. با همه این اوصاف به نظر می‌رسد که برای آینده هم روزهای روشنی پیش رو نداشته باشیم. پس از تجربه گسترده کرونای انگلیسی در ایران، حکم فرمایی نمونه‌های مهاجم برزیلی هم دور از ذهن نیست؛ ویروسی که در آمریکای لاتین دست به قتل عام زده و در کشورهای مختلفی هم دیده شده است. به همین دلیل وقت آن رسیده است که خوش بینی‌ها را کنار گذاشته و برای شرایطی آماده شویم که به مراتب وخامت بارتر از امروز است. ما فرصت گران بهای تعطیلات نوروز را که می‌توانست شرایط آبی اسفندماه را برای مدت بیشتری تمدید کند، به راحتی از کف دادیم و از آن برای مهار بیماری استفاده نکردیم. تجربه‌های پیشین نشان داده است که در پی تعطیلی و اعمال سخت قوانین قرنطینه اوضاع تا حدودی بهتر می‌شود. اما این دوران آرامش همیشه آبستن موج‌های مهیب تری از بیماری است که می‌تواند هزاران نفر از ایرانیان را قربانی کند. با ورود کرونای برزیلی به ایران و تزریق قطره چکانی واکسن، شاید فاجعه‌هایی نظیر آنچه طاعون و وبا و جنگ‌های خانمان برانداز با ما کردند، دوباره تکرار شود. علی رغم همه جان فشانی‌های کادر درمان، ما امروز کرونا را شکست نداده ایم؛ مردم یکی یکی جان می‌سپارند. مبادا که فرایند واکسیناسیون حداکثری هم به مثابه معیشت مردم قربانی کشمکش‌ها و تسویه حساب‌های سیاسی در عرصه‌های داخلی و خارجی شود.