[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

توصیه‌ها به والدین برای بازگشت فرزندان از مدرسه به منزل، روزنامه شیراز نوین

سید محی‌الدین حسینی ارسنجانی ـ شیراز نوین
برخورد اولیه و صحبت‌های والدین با فرزندان هنگام ورود آن‌ها به داخل منزل بسیار مهم بوده و در رفع خستگی و ایجاد احساسات خوشایند آن‌ها یا برعکس، تحت استرس قرار دادن آن‌ها و شروع بدخلقی، نقش مؤثری دارد. به برخی پرسش‌ها و برخوردهای والدین که ممکن است نامناسب و نامطلوب  باشد، توجه نمایید: (برخوردهای اول و بدون مقدمه با فرزند)
1. بیا ببینم، چند تا 20 گرفتی؟ (فشار بدون مقدمه برای نمره)
2. دوستت فرهاد از ریاضی چه نمره‌ای گرفت؟ ( ایجاد حساسیت یا حسادت)
3. امروز توی مدرسه، بچه خوبی بودی یا نه؟( خوب، چه تعریفی دارد؟) 
4. تو مدرسه دستشویی رفتی یا نه؟ حتماً برو! (دخالت بی‌مورد)
5. آفرین امروز بچه خوبی بودی! ( دروغ! هنوز هیچ سؤالی نکردی یا چیزی به شما نگفته اند!)
6. دوستت افشین، پرسش‌های علوم را آورده بود؟( سؤال بی‌مورد به کار مردم چکار داری؟)
7. جلو در وایستا! نیا تو! در مدرسه دست به چیزی که نزدی؟ تمام لباسات رو بنداز تو ماشین! (بی‌ادبی به فرزند که سرتا پا کثیف است)
8. بازم مثل همیشه اخمو و کسل آمدی منزل! ( انرژی منفی)
9. حتماً امروز نمره بدی گرفتی ! (بدون اطلاعات قبلی)
10. امروز توی مدرسه شلوغ که نکردی؟ (تعریف شلوغ چیست؟)
11. این خوراکی مسخره چیه که خریدی؟ چرا توی مدرسه نخوردی؟ (تو بی‌سلیقه ای و قبولت ندارم!)
12. معلم درس فلان، امروز با تو لجاجت و بد رفتاری نکرده؟ (جبهه‌گیری در مقابل معلم و ایجاد حساسیت بی‌مورد در فرزند)
13. اگر یک بار دیگر این طور بدخلق بیایی خانه، میام به معاون مدرسه  اطلاع می دم! (ترساندن فرزند از کارکنان مدرسه)
14. تو چقدر بی نظمی! نمی دانم تو مدرسه چطور تو را تحمل می کنند؟ (دوستت ندارم)
15. بگو ببینم امروز توی مدرسه خرابکاری نکردی؟ (معنی خرابکاری چیه؟)
16. اول بگو ببینم کارنامه دوستت حامد را دیدی یا نه؟ (حامد مورد حسادت قرار بگیرد.)
و پرسش‌هایی از این نوع که در ثانیه های اول بازگشت فرزند به منزل ممکن است توسط برخی از والدین مطرح شود. نمونه پرسش‌ها و برخوردهایی  که ممکن است مطلوب باشد: (هر پرسش از طرف یک ولی برای یک فرزند فرضی)
1. سلام خسته نباشی فرزندم.
2. سرماخوردگی، اذیتت نکرد؟
3. امروز به فکرت بودم.گفتم ببینم از خوراکی‌هات خوشت اومد؟
4. آفرین که دست‌هایت را شستی!
5. احسنت! مثل همیشه مرتب و پاکیزه!
6. سلام. از اینکه سرحال و شاداب برگشتی، خوشحالم.
7. نتیجه مطالعه دیروز عصرت، خوب بود؟
8. زنگ ورزش خوش گذشت؟ خسته نباشی!
9. خسته نباشی! تا دست‌هات را بشویی، یک نوشیدنی برات حاضر می کنم.
10. حدس می زنم روز خوبی توی مدرسه گذراندی.
11. بعد از چند دقیقه استراحت، « امروز بهترین خاطره تو از مدرسه، چی بود؟»
12. گفتی آقای معلم، تحقیقت رو قبول کرد؟ آفرین!  می دانستم  نتیجه مطالعه و تحقیق دیروزت خوب می‌شود. 
اظهارنظرها و صحبت‌هایی مشابه که این پرسش‌ها و برخوردها، متناسب با سن و دوره تحصیلی و جنسیت دانش‌آموز باید تفاوت‌هایی داشته باشد. اما در برخی خانواده ها ممکن است نوع برخورد با دانش‌آموز کلاس اول ابتدایی و فرزند دبیرستانی در هنگام ورود به منزل، یکسان باشد! واضح است که  اگر از یک دانش‌آموز سال سوم دبیرستان بپرسیم : «چرا خوراکی‌هات رو نخوردی؟» خود را از نظر والدین با یک مهدکودکی یا پیش بستانی، یکسان تلقی خواهد کرد و مقداری دلخور می شود. اینکه از خود خواهد پرسید: «اگر گرسنه بودم، خودم عاقل بودم که خوراکی بخورم! وقتی گرسنه نیستم یا ناهار مفصلی قبل از رفتن به مدرسه خورده بودم، لزومی ندارد که چند نوع خوراکی که مامان مثل بچه های آمادگی برام گذاشته، من با اجبار همه رو بخورم. من که دیگر بچه نیستم. از نظر خیلی از دانش‌آموزان زننده‌ترین  و تکراری‌ترین سؤال والدین از فرزندشان که چندین دهه است تکرار می‌شود، این است: «امروز چند تا 20 گرفتی؟» یعنی اگر 18 یا  19 باشد، مورد قبول والدین نیست و او را دوست ندارند! حتی مشاهده شده در سطح دبیرستان هم هنوز این سؤال و بازخواست هر روزه تکرار می شود. علاوه بر ایجاد حالت زدگی از نمره، در برخی مواقع احساس و تصور منفی از خود در دانش‌آموزان بیش از پیش به وجود خواهد آمد. این سؤالات در بدو ورود  فرزند به منزل (حتی گاهی که کفشش را در نیاورده!)  نشان از احوالپرسی و صمیمیت و توجه ندارد و از نظر فرزندان، بهانه ای برای شروع سین‌جیم  و بازخواست محسوب می شود و این تصور در آنان به وجود خواهد آمد که من تو را به خاطر نمره20 دوست دارم! از این‌ها گذشته در خیلی از موارد   «سم تشویق» در هنگام ورود دانش‌آموز به منزل توسط برخی والدین تزریق می‌گردد. مثال:
  ـ مادر: بگو ببینم20 گرفتی یا نه؟  ـ فرزند: نه مادر ولی 17 گرفتم!   ـ مادر:  نشد! این دفعه باید20 بگیری! ( نمره قبلی فرزند 15 بوده و 2 نمره پیشرفت داشته است، اما به این پیشرفت توجهی نشده و فقط 20 در نظر گرفته شده است!) خروج از منزل برای رفتن به مدرسه ممکن است مسئله‌ساز شود. تمام پرسش‌ها و برخوردهای ذکر شده در بالا را می توان هنگام خروج از منزل برای رفتن به مدرسه در راهرو، پشت دروازه، توی حیاط منزل و ... به نوعی از برخی والدین شنید. گلایه های غیررسمی دانش‌آموزان (حتی در دوره راهنمایی و دبیرستان) از والدین خود، حاکی از این است که توصیه‌ها و پیشنهادات و امر و نهی‌های تکراری هر روزه، آن‌ها را خسته کرده و برداشتشان این است که: «تو هنوز بچه یا نادان هستی و مادر یا پدر به توانایی‌های تو ایمان ندارد!» امروز باید با نمره20 برگردی!»
«اگر دستشویی داشتی، حتماً بروی!» نباید خوراکی‌هات را به منزل برگردانی!» دقت کن ببین که معلم برای وحید (شاگرد بغل دستی و پسر همسایه) در درس فارسی چه نمره ای می‌دهد!» بهتر نیست به جای عبارات فوق نمونه ای از این حرف‌های قشنگ گفته شود؟ «با نام و یاد خدا و بسم‌الله از منزل خارج شو»، «پسرم، یادت نره بگی: لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم» برای اینکه از پرسش پای تخته هراس نداشته باشی، قبلش چند بار صلوات بفرست و توکل به خدا کن»، «نگران نباش، دیروز تمام سعی و تلاش خودت رو کردی و به خوبی مطالعه داشتی. تلاش تو برای من مهم‌تر از گرفتن نمره 20 است»، «اگر نمره تو کمتر از نمره همکلاست  شد، نگران نباش و به او تبریک بگو، امتحان بعدی یه مقدار بیشتر تلاش کن»، «الان که با این خوشحالی میری مدرسه، امیدوارم همین‌جور سرحال و شاداب بیایی منزل».

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی