[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۳۰
  • دوره جدید

مریم دانش‌فرد ، روزنامه شیراز نوین

دل ریسَک  

هَنو گُشنَت نشده، عاشقی از یادت بره 
نگرفتی دل ریسَک، همه جا فریادت بره
نشده یِی رو تو سُفرَت، بومونه گشنه پلو 
یا چیشات سیاه پیا شه، بخوری هِی لَتِه لُو 
جوونا دوخته چیشاشون به تو سقف آسمون 
بکنه خدا تو زنبیل، قَتُقی، یه لقمه نون 
چه خوبه هیکّی به دردِ دل مردم برسه 
او که باید برسه بَرِی خودش حالُ چه کَسه
آبی‌بی میگه که ئی دنیا، همیطوری نَممونه 
همونُی که کاخ دارن، یِی رو میشن بی‌خونه مونه 
کاکو جون دست خدا بالُی سر دست همه‌ن
اونُیی که با خُدُی واقعین، خیلی کَمَن


واژه‌شناسی

هَنو: هنوز
گُشنَت: گرسنه‌ات 
دل ریسَک: دل‌ضعفه ناشی از گرسنگی
یِی رو: یک روز
گشنه پلو: گرسنه پلو، اصطلاحی است برای نبودن غذا 
سیا پیا: تار و سیاه
لَتِه لُو: تلوتلو خوران 
قَتُق: غذا، غذایی که همراه با نان خورده شود
حالُ: حالا 
آبی‌بی: خانم بزرگ، مادربزرگ
نَممونه: نمی‌ماند 
هَمونُی: همان‌هایی
بی‌خونه مونه: بی‌خانمان
بالُی: بالای 
همه‌ن: همه است
اونُیی: آنهایی 
کَمَن: کم هستند

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی