[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۴۲۷
  • دوره جدید

حقوق، روزنامه شیراز نوین

آیا تخریب اموال تاریخی و فرهنگی توسط مالک جرم است؟
ایران به عنوان یک کشور باستانی و برخوردار از تاریخی کهن با قدمت و تمدن چند هزار ساله، از آثار تاریخی فراوانی برخوردار است که در طول تاریخ، همواره مورد طمع بیگانگان و افراد سودجوی داخلی یا عاملان داخلی آنها قرار گرفته است. می‌توان گفت اوج این تهاجمات علیه آثار تاریخی و فرهنگی ایران، در دوران قاجاریه بوده است. همچنین پس از واگذاری امتیاز حفاری باستان‌شناسی به دولت فرانسه و ممنوع شدن کنترل اشیای مکشوفه آنان توسط مأموران ایرانی حتی در خاک ایران در سال 1900 میلادی، موجب شد لوح سنگی قانون حمورابی ضمن کاوش‌های شوش کشف و به موزه لوور پاریس انتقال داده شود. گفته می‌شود در سال‌های پایانی حیات رژیم پهلوی نیز سی گروه کارشناس از کشورهای مختلف غربی به کاوش و حفاری باستان‌شناسی در ایران مشغول بوده‌اند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز خرید و فروش و قاچاق قطعات تاریخی و فرهنگی توسط قاچاقچیان و افراد سودجو کشف شده است. به همین جهت و در راستای مبازره با این تهاجمات و تجاوزات، قانونگذار ایران قسمتی از قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات را به جرم تخریب اموال تاریخی و فرهنگی پرداخته است و نه تنها تخریب این اموال، بلکه اعمالی چون سرقت، کاوش، خرید و فروش، قاچاق و تغییر دادن نحوه استفاده از آنها را شامل می‌شود. با توجه به اینکه این اموال بخشی از میراث فرهنگی کشور ما را تشکیل می‌دهد، جرائم ارتکابی علیه آنها را می‌توان از جمله جرایم علیه آسایش عمومی محسوب کرد. گاهی دیده شده اماکن فرهنگی و تاریخی دارای مالک شخصی است؛ حال ممکن است مالک از تاریخی بودن این اماکن بی‌اطلاع بوده یا برعکس، اطلاع داشته اما به دلایل مختلف به صورت عمدی و غیرعمدی به تخریب این اماکن اقدام کند. حال سوال اینجاست که آیا تخریب اموال تاریخی و فرهنگی توسط مالک جرم محسوب می‌شود؟ در این شماره از مطالب حقوقی، به تشریح و پاسخ این پرسش می‌پردازیم.
به دلیل اینکه تخریب اموال تاریخی و فرهنگی از جرایم علیه آسایش عمومی محسوب می‌شود، گفته می‌شود گاهی بخشی از این اعمال مجرمانه توسط خود مالک این اموال نیز قابل ارتکاب است. قانونگذار طی مواد 564 و 565 و 566 به این مطلب پرداخته و برای مرتکب آن، مجازات تعیین کرده است و حتی در آن تخفیفی برای مرتکب قائل نشده است؛ مگر در صورتی که ملک مورد تخریب ملک شخصی بوده و مالک از ثبت آن به عنوان آثار ملی بی‌اطلاع باشد. در این صورت، از مجازات‌های مقرر شده در قانون معاف می‌شود، وگرنه مرتکب مستوجب مجازات است. بنابراین، می‌توان گفت اگر شخصی از به ثبت رسیدن ملک خود به عنوان آثار باستانی بی‌اطلاع باشد، بی‌اطلاعی او باعث معاف شدن او از مجازات می‌شود.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی