[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۴۲۵
  • دوره جدید

اين فوتبال را نمی‌خواهيم، روزنامه شیراز نوین

بخش‌هایی از یادداشت ابراهيم افشار در روزنامه همشهری ورزشی درباره حوادث پرسپولیس - تراکتورسازی
حتی واژه‌های «وحشتناک و چندش‌آور» کفایت نمی‌کند. آخر این چه فوتبالی است؟‌ این چه ورزشگاهی است؟ این چه لیگی است؟ این چه تماشاگری است؟ این چه روزنامه‌ای است که در قبال آخرین مدل از اوباشگری، چنین به سکوت سیاه نشسته؟
این چه سرنوشت محتومی ‌است که عقلای فوتبال ما باید خفه‌خون بگیرند و مدیرانمان فقط پرده‌پوشی بلدند و تماشاگرانمان انگار که از صحنه جنگ‌های خونین بین‌المللی برگشته باشند، همدیگر را بدرند و بر جنازه هم آواز بخوانند.
شما را چه شده است؟ شما که سالیان سال است اینهمه عصیان کور و جهل عظیم روی سکوها را می‌بینید و هیچ رهیافتی برای مهارش ندارید.
شمایی که فقط هیس گفتن و خموشی را بلدید. آخر و عاقبت این همه نبرد شریرانه به کجا ختم می‌شود؟
چرا صدا و سیمایتان هیچ جامعه‌شناس و روانشناسی را نمی‌کشاند آنجا که تکلیف آنارشیسم در سکوها را روشن کند؟ تا کی باید لب فروبندیم و هیچ نگوییم که به قبای کسی برنخورد؟ تا کی باید جوان‌های مملکت لبریز از خشمی‌ پایان‌ناپذیر به جان هم بیفتند و فرهنگ ملی را به لجن بکشند و ما سکوت کنیم؟ 
چرا جماعتی به نام لیدر که فوتبال را به لجن کشیده‌اند چنین جایگاه شسته و رفته‌ای پیدا کرده‌اند که در جایگاه یک لیدر سیاسی، تماشاگران جنون‌گرفته را تحریک می‌کنند و شعارهای ویرانگر توی دهانشان می‌گذارند؟ چه کسی اینان را به این جایگاه رسانده؟
این اگر فروپاشی اخلاقی نیست پس چیست؟ چرا همه لب فروبسته‌اند و از این اضمحلال فرهنگی هیچ نمی‌گویند؟‌ اینهمه کینه‌پروری قومی‌ و اجتماعی به کجا می‌رسد؟ چرا همه خفه‌خون گرفته‌اند و این نبرد زیرجلکی را فقط به نظاره نشسته‌اند؟

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی