[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۴۴
  • دوره جدید

سیاه‌پوشان معترض، روزنامه شیراز نوین

نگاهی به بزرگ‌ترین شکست‌خوردگان گلدن‌گلوب 2018

سیاه‌پوشان معترض

 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

یادداشت: 
ذات سینما آنقدر جذاب و وسوسه‌انگیز است که حاشیه‌های آن، توان برابری با متن را داشته باشند و از قافله جلب‌نظر منتقدان عقب نمانند. هنر هفتم، راه‌های زیادی برای بودن در کانون توجه برای خود پایه‌ریزی کرده که یکی از جذاب‌ترین آنها، فستیوال هنری است. امروزه در سینمای جهان شاهد جشنواره‌های زیادی هستیم که هریک به فراخور خاستگاه بومی‌شان، در جلب‌نظر مخاطبان مؤثر عمل می‌کنند. در این میان، فیلم‌هایی که در جشنواره‌ها به نمایش درمی‌آیند، با سرنوشت متفاوتی روبه‌رو هستند. فاتحان اسکار، کن، گلدن‌گلوب و خرس نقره‌ای، به گیشه‌هایی پررونق دست یافته و اعتبار مضاعفی برای سازندگان به ارمغان می‌آورند. آنها پس از کسب موفقیت در جشنواره‌های معتبر، با پیشنهادهای وسوسه‌برانگیزی روبه‌رو می‌شوند که پیش از این، نشانی از آنها نبود. کسب جایزه در فستیوال‌های جهانی، می‌تواند یک فیلم‌ساز بومی را بین‌المللی کند و زمینه را برای درخشش او در معتبرترین آوردگاه‌های سینمای جهان مهیا سازد. در این میان، گروهی از آنها در قالب ماهیت سینمای جهان قرار می‌گیرند و از بارقه‌های بومی جدا می‌شوند و بسیاری دیگر، با استفاده از مدیوم‌های پربسامد، می‌کوشند اصالت‌های موطن خود را جهانی سازند. اما همیشه سخن از اعتبار و درخشش و موفقیت نیست. در نظر بگیرید سازندگان یک فیلم برای آن بودجه چندصد میلیون دلاری در نظر گرفته و از بهترین کارگردانان، تهیه‌کنندگان، نقش‌آفرینان و عوامل ساخت بهره می‌گیرند تا محصول موردنظر، در زمره پنج فیلم برتر سال قرار بگیرد. اما شرایط به دلخواه آنان پیش نمی‌رود و فیلم، با نگاه‌های سرد منتقدان و داوران جشنواره روبه‌رو می‌شود. سرمایه‌گذاران پس از این فاجعه، درمی‌یابند که آینده روشنی در انتظار محصول آنها نیست و باید منتظر شکست‌های همه‌جانبه بمانند. از طرفی، کمپانی‌های فیلم‌سازی برای همکاری با کارگردان مغموم تمایلی از خود نشان نمی‌دهند و او چاره‌ای جز کوچ به لایه‌های سینمای درجه 2 ندارد؛ چراکه گروه سازنده فیلم به راحتی سودای سرمایه‌گذاران و تهیه‌کنندگان را به باد داده و لقب ناکام‌ترین فیلم‌های جشنواره را به خود اختصاص داده‌اند. به همین دلیل، بازار لابی‌گری در فستیوال‌ها داغِ داغ است و صاحبان مادی و معنوی آثار می‌کوشند با ایجاد رابطه با هیئت داوران، برای خود اعتبار و آبرو کسب کنند؛ هرچند تماشاگران هم در این میان از کوچک‌ترین جهت‌گیری هیئت ژوری باخبر می‌شوند و نمی‌توان به راحتی، جایزه را از فیلمی دریغ کرده و آن را به اثر دیگری اهدا کرد. در روزگار معاصر، دانش و شعور سینمایی منتقدان افزایش چشمگیری یافته و به راحتی می‌توانند خط تباین پررنگی میان فیلم خوب و بد قائل شوند. در این میان، گلدن‌گلوب 2018 نیز در آرامش برگزار نشد و آبستن حوادث بسیاری بود. اقدام بی‌نظیر این فستیوال جهانی، به سیاه‌پوش شدن بانوان بازمی‌گردد. پس از افشای فساد و تعرضات بی‌شماری که به اهالی سینما صورت گرفته و اثبات گناهکاری تعدادی از شخصیت‌های مشهور هالیووی، زنان مراسم گلدن‌گلوب تصمیم گرفتند به نشانه اعتراض همگانی به فساد سیستم حاکم بر سینمای جهان، لباس‌های سیاه بر تن کرده و اعتراض و نفرت خود را جهانی سازند. همدلی و همکاری بانوان، سبب شد مجری برنامه نیز نتواند آنها را نادیده گرفته و با لحنی طنزآلود به این مسئله اشاره کند. ست میرز، مجری هفتادوپنجمین دوره جوایز گلدن‌گلوب، در همان آغاز کار با شوخی به حاضران گفت: «عصربه‌خیر خانم‌ها و آقایانی که همچنان در سالن باقی مانده‌اند. به گلدن‌گلوب ۲۰۱۸ رسیدیم. اگرچه مصرف ماری‌ جوانا قانونی شد، اما آزار جنسی دیگر غیرقانونی است، باید مواظب رفتار خود باشید. نامزدهای مرد جایزه گلدن‌گلوب، امشب برای نخستین بار در سه ماه گذشته، از شنیدن نامشان با صدای بلند نمی‌ترسند.» از نکته‌های دیگر واپسین گلدن‌گلوب، می‌توان به فیلم‌های شایان‌توجهی ازسوی فیلم‌سازان بزرگ اشاره کرد که با وجود همه تلاش‌ها و لابی‌ها، نتوانستد گوی زرین را در ویترین افتخارات خود جای دهند.

برو بیرون
با وجود موج بزرگی که این فیلم ترسناک هجوآمیز از آغاز فصل جوایز به راه انداخت و با وجود استقبال چشمگیر منتقدان از این فیلم در رشته بهترین فیلم کمدی/ موزیکال (جدا از تحسین و تمجید از جردن پیل در رشته فیلمنامه‌نویسی)، انجمن مطبوعات خارجی هالیوود (HFPA) ترجیح دادند این فیلم را دست خالی به خانه بفرستند تا یکی از غافلگیری‌های مبهوت‌کننده فصل جوایز را رقم بزنند.
سه بیلبورد
حقیقت این است که شاید از بیرون، انتخاب این فیلم به عنوان بهترین درام سال کمی غافلگیرکننده به نظر برسد؛ اما ساخته جدید مارتین مک‌دونا از همان ابتدا در میان انواع حلقه‌های منتقدان و انجمن‌های سینمایی امریکا، جزو محبوب‌ترین‌ها بوده و این مقبولیت نزد اهالی سینمای امریکا تا به آخر نیز ادامه یافته است. این در حالی است که فیلم‌های تحسین شده امسال از جمله «شکل آب» گیرمو دل تورو و «پُست» استیون اسپیلبرگ در برابر فیلم مک‌دونا به زانو درآمدند. البته دست‌کم، گیرمو دل تورو جایزه بهترین کارگردان سال را با خود به خانه برد. در نهایت، انجمن مطبوعات خارجی هالیوود میزان محبوبیت «سه بیلبورد» را با اهدای چهار جایزه به این فیلم و نادیده گرفتن بعضی از مهم‌ترین رقبای فصل جوایز امسال به رخ کشید.
قصه‌گوهای زن
پیشاپیش هم این نکته مورد توجه قرار گرفته بود که امسال در میان نامزدهای رشته بهترین کارگردان، نام هیچ فیلم‌ساز زنی به چشم نمی‌خورد و ناتالی پورتمن هم زمانی که روی صحنه گلدن‌گلوب ظاهر شد، با نیش و کنایه به این موضوع اشاره کرد. اما با اهدای جایزه بهترین فیلم‌نامه به «سه بیلبورد»، انجمن مطبوعات خارجی هالیوود حتی در این رشته هم مجال تقدیر از سه فیلم‌نامه‌نویس زن از جمله لیز هانا یکی از نویسندگان «پست»، ونسا تیلور یکی از نویسندگان «شکل آب» و گرتا گرویگ نویسنده «لیدی برد» را دریغ کرد. درست است که فیلم «لیدی برد» جایزه بهترین کمدی/ موزیکال را از آن خود کرد، اما به دستاوردهای شخصی گرتا گرویگ در مقام نویسنده و کارگردان فیلم، هیچ‌ توجهی نشد.
«بزرگ‌ترین شومن»
بی‌تردید امسال ستاره‌های سرشناسی در رشته بهترین ترانه نامزد شده بودند، از مری جی. بلایج برای «گل‌آلود» گرفته تا ماریا کری برای «ستاره» و نیک جوناس برای «فردیناند». اما انجمن مطبوعات خارجی هالیوود تصمیم گرفت در حرکتی غافلگیرکننده، دوباره از برندگان پارسال تقدیر کند. بنج پاسک و جاستین پل که سال گذشته برای فیلم موزیکال «لالالند» موفق به دریافت جایزه گلدن‌گلوب و اسکار شده بودند، امسال هم با ترانه «این من هستم» برای فیلم «بزرگ‌ترین شومن» تقدیر شدند. این فیلم در رشته بهترین فیلم هم نامزد بود و برخلاف دیگر رقبایش، واقعاً در ژانر موزیکال ساخته شده است. بنابراین، خیلی هم نباید از این انتخاب شوکه شد.
«مرا به نامت صدا بزن»
تیموتی شالامی و آرمی همر که از آغاز فصل جوایز نامشان مدام سر زبان‌ها بود و بارها ازشان تقدیر شد، به کل نادیده گرفته شدند و در عوض، گری اولدمن و سم راکول جوایز بهترین بازیگر نقش اول و نقش مکمل مرد را با خود به خانه بردند. همزمان، ساخته جدید لوکا گوادانینو فیلمساز ایتالیایی که از سوی منتقدان فیلم لس‌آنجلس موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول و بهترین فیلم شده بود، در رشته بهترین فیلم درام جوایز گلدن‌گلوب امسال نادیده گرفته شد. از سوی دیگر، گوادانینو هم جایزه گلدن‌گلوب بهترین کارگردان را به رقیبش گیرمو دل تورو واگذار کرد.
«پُست»
حتی نویسندگان مراسم هم باورشان نمی‌شد ترکیب استیون اسپیلبرگ در مقام کارگردان و مریل استریپ و تام هنکس به عنوان ستاره‌های فیلم، در یکی از مهم‌ترین جوایز سینمایی سال که اهمیتش به اندازه جوایز اسکار است، به کلی نادیده گرفته شود. احتمالاً انجمن مطبوعات خارجی هالیوود فکر کرده‌اند ستاره‌های شایسته احترام این فیلم تا همین‌جا هم به قدر کافی جایزه دریافت کرده‌اند و وقتش شده فرصتی هم به دیگران داده شود.
«دانکرک»
درام جنگی جاه‌طلبانه کریستوفر نولان که به باور برخی منتقدان، بهترین فیلم کارنامه کارگردان انگلیسی-امریکایی تا امروز است، با وجود فیلم‌برداری و کارگردانی تأثیرگذارش نتوانست نظر انجمن مطبوعات خارجی هالیوود را به خود جلب کند و داستان تاریخی‌اش که به جنگ جهانی دوم برمی‌گردد، دربرابر داستان‌های شخصی‌تری مانند «لیدی برد» و «سه بیلبورد» شکست خورد.
عزیز انصاری
مهم‌ترین غافلگیری مراسم دوشنبه شب در بخش تلویزیون، به پیروزی عزیز انصاری بر اریک کورمک در رشته بهترین بازیگر سریال کمدی برمی‌گردد. اگرچه این نخستین نامزدی انصاری در جوایز گلدن‌گلوب بود؛ انجمن مطبوعات خارجی هالیوود علاقه وافری به تقدیر از استعدادهای نوظهور دارد. انصاری خودش هم در جریان سخنرانی‌اش، شگفتی‌اش را بابت دریافت جایزه ابراز کرد و یادآور شد اصلاً تصورش را هم نمی‌کرد کسی به او توجهی نشان بدهد، چراکه در هیچ‌یک از پیش‌بینی‌ها و گمانه‌زنی‌های جوایز گلدن‌گلوب، نام او به چشم نمی‌خورد.
ریچل برازناهان
اگرچه نشریه ورایتی پیش‌تر هم پیش‌بینی کرده بود او برنده جایزه خواهد شد؛ خیلی‌ها از شنیدن نام ریچل برازناهان در رشته بهترین بازیگر زن سریال کمدی یا موزیکال شگفت‌زده و غافلگیر شدند. او یکی از سه بازیگر زنی بود که برای نخستین بار، نامزد دریافت جایزه گلدن‌گلوب شده بودند و انتخاب سختی را پیش‌پای انجمن مطبوعات خارجی هالیوود قرار داده بود.
گلدن‌گلوب برای خیریه 
در روزهای اخیر و در پشت پرده برگزاری این مراسم، به مدد «شبکه سینمایی لولی‌پاپ» امکان اکران فیلم‌هایی برای کودکان بیمار در سینماها فراهم آمده است. فیلم انیمیشن «فردیناند» یکی از صدها فیلمی است که به این ترتیب و به مدد کمک‌های غیرانتفاعی و خیریه گلدن‌گلوب، برای مراکز مختلف نمایش داده می‌شود. مراسم گلدن‌گلوب به جز رویه پرزرق‌وبرق، جنبه دیگری هم دارد و آن، حمایت مالی برای نیازمندان است. در واقع، همپای این مراسم، گروه‌های خیریه نیز امکان می‌یابند از امکانات این سازمان برای کمک‌های مردمی استفاده کنند. انجمن مطبوعات خارجی هالیوود در ۳۰سال اخیر، از منافع بزرگی که با برگزاری این مراسم کسب می‌کند، مراکز خیریه را منتفع می‌سازد. با میلیون‌ها دلاری که از دادن لیسانس نمایش سالانه این مراسم در شبکه NBC به دست می‌آید و نیز با همراهی دانشگاهیان، سازندگان فیلم و منابع مالی، این انجمن حمایت مالی لازم برای نمایش فیلم در مدرسه‌ها، موزه‌ها و بیمارستان‌ها را فراهم می‌کند. مهیر تاتنا، رییس انجمن در این‌باره گفته است: به عنوان سازمان غیرانتفاعی، برای ما اهمیت دارد به حمایت از چیزهایی بپردازیم که بخشی از تعهد ما بوده است. گلدن‌گلوب تاکنون تقریباً ۳۰میلیون دلار به این بخش‌ها کمک کرده و کمک ۲.۸میلیون دلاری ماه آگوست که از مهمانی پرستاره‌ای به دست آمد، بخشی از آن بوده است. در این میان، نمایش فیلم‌های جدید هم‌زمان با سینماها و به صورت رایگان برای بیمارستان‌ها در سراسر آمریکا، از جمله آنها بوده‌ است. با این حمایت، بیش از ۱۸۰فیلم در بیمارستان‌های جنوب کالیفرنیا به نمایش درآمده است. در این برنامه‌ها که هرچند هفته یک بار برگزار می‌شود، از بیماران و خانواده‌شان دعوت می‌شود برای تماشای فیلم در بیمارستان حضور یابند و با پاپ‌کورن، ماست یخ‌زده و میز رایگان اسنک‌های مفید برای کودکان پذیرایی شوند یا در صورت بستری بودن، از تماشای فیلم‌ها در اتاق خود لذت ببرند.

فاتحان گوی زرین
بهترین فیلم درام: سه بیلبورد خارج از ایبینگ، میسوری
بهترین بازیگر نقش اول زن فیلم درام: فرانسیس مک دورموند برای برای «سه بیلبورد خارج از ایبینگ، میسوری»
بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام: گری الدمن برای «تاریک‌ترین ساعت»
بهترین فیلم کمدی/ موزیکال: لیدی برد
بهترین بازیگر نقش اول زن فیلم‌های کمدی/ موزیکال: سیرشا رونن برای «لیدی برد»
بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم‌های کمدی/ موزیکال: جیمز فرانکو برای «هنرمند فاجعه»
بهترین بازیگر نقش مکمل زن: الیسون جنی برای «اینجانب تونیا»
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: سم راکول برای «سه بیلبورد خارج از ایبینگ، میسوری»
بهترین کارگردان: گیرمو دل تورو برای «شکل آب»
بهترین فیلمنامه: سه بیلبورد خارج از ایبینگ، میسوری
بهترین انیمیشن بلند: کوکو
بهترین موسیقی متن: شکل آب
بهترین ترانه: This is Me، «بزرگ‌ترین شومن»
بهترین فیلم خارجی‌زبان: در محوشدگی
بهترین سریال درام: سرگذشت ندیمه
بهترین بازیگر مرد: استرلینگ کی. براون برای «این ما هستیم»
بهترین بازیگر زن: الیزابت ماس برای «سرگذشت ندیمه»
بهترین سریال کمدی: خانم میسل شگفت‌انگیز
بهترین بازیگر مرد سریال کمدی: عزیز انصاری برای «استاد هیچ‌چیز»

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی