[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۴۷۵
  • دوره جدید

‌از اینکه تیم‌های کشوری را به من نمی‌دهند، گله‌مندم ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- پویا کیخا
سرانجام لیگ ‌برتر جوانان شیراز در سال 1396 به‌پایان رسید و تیم غلامرضا رضایی پس از تساوی بدون گل مقابل حافظ با 47امتیاز به مقام قهرمانی دست‌یافت. این تیم با مدیریت علیرضا رضایی و سرمربی‌گری رحمان موسایی پا به این دوره از مسابقات داشت و علی رغم شکست سنگین 6-1 در اولین مسابقه و از دست دادن 2تن از یاران تأثیرگذارش در ادامه، توانست لیگ برتر را با صدرنشینی تمام کند. تیم رضایی در این مسابقات علاوه بر کسب عنوان قهرمانی با 14گل دریافتی آمار کمترین گل ‌خورده را نیز در میان 12تیم حاضر به ‌خود اختصاص داد تا نشان دهد چقدر خط دفاعی ‌خوب و مطمئن در کسب نتیجه تأثیرگذار است. مصاحبه ما با سرمربی تیم قهرمان را در ادامه ‌می‌‌خوانید: 
تبریک آقای موسایی! قهرمان لیگ برتر جوانان شیراز شدید. در مورد این قهرمانی صحبت کنید.
ما یک زمان طولانی برای این تیم وقت گذاشتیم و من حدود 6-7ماه بود که مستقیم برای این تیم کار می‌کردم. با تلاش خو‌د بچه‌ها، کادرفنی، سرپرست تیم و مدیریت به این مهم رسیدیم.
شما با 47امتیاز قهرمان شدید. یادم هست که در هفته‌های اول هم زیاد ‌خوب کار نکردید.
این تیم در اولین مسابقه اش 6-1مغلوب شد اما من از بازی دوم تیم را تحویل گرفتم و در نیم‌فصل اول سوم شدیم. بعد از نیم‌فصل اول هم من 4بازی بنا به یک‌سری از مشکلات نبودم. بعد دوباره تیم را تحویل گرفتم و خدا رو شکر قهرمان شدیم.
در آن 4مسابقه ای که نبودید چه نتایجی گرفتید؟ 
33برد و یک مساوی.
شما کم گل زدید و کم گل ‌خوردید. آیا به خاطر بازی دفاعی شما نبوده است؟
خیر، ما تیمی‌ تهاجمی ‌بودیم که در هر مسابقه ۷-۸موقعیت صد درصد گل ایجاد می‌کردیم اما به بار نمی‌نشست. ‌می‌توانید از آقای شاکری، کادرفنی حریفمان و افرادی که مسابقات را دیدند سوال کنید.
از چند بازیکن استفاده کردید؟
۲۳-۲۴نفر از اعضای تیم.
نفرات دوازدهم تا بیست و چهارم چقدر به میدان رفتند؟ 
من سعی ‌می‌کردم بیشتر۱۷-۱۸نفر را ثابت بازی دهم. هفته هجدهم هم یکی از بهترین مهره‌هایمان، رضا بیات، از دست دادیم. هفته سوم نیز عبداللهی، یکی از بهترین بازیکنان و کاپیتانمان را از دست داده بودیم. 
مصدومیت آقای عبداللهی ‌خوب شده است؟
اطلاعی ندارم ولی تا جایی که خبر داشتم به فیزیوتراپی ‌می‌رفت.
اگر بازیکنی در حین بازی برای تیم رباط یا مینیسک پاره‌کند، خرج درمانش به عهده ‌خودش است یا تیم؟
این یک بحثی دارد. اگر بیمه ورزشی باشد به عهده بیمه است، اما اگر نباشد به عهده خود بازیکن است. از نظر قانونی وظیفه باشگاه است که هزینه درمان را متقبل شود اما چون باشگاه‌های ما راهی برای درآمدزایی ندارند و تنها راهشان برای کسب درآمد شهریه‌ای است که از ‌خود بازیکن دریافت ‌می‌کنند، از عهده اینجور خرج‌ها بر‌‌نمی‌آیند. بازیکن به طور غیر رسمی‌ و بدون قرارداد حرفه‌ای بازی ‌می‌کند و هنگام بستن قرارداد در قرارداد ذکر نمی‌شود که اگر مصدوم شدی هزینه‌ات پای باشگاه است. معمولا از روی بیمه ورزشی هزینه‌ها پرداخت ‌می‌شود.
برنامه باشگاه برای بازیکنانی که بنیه‌مالی لازم برای پرداخت شهریه ندارند، چیست؟ 
مدیر مدرسه فوتبال ما علیرضا رضایی است که از فوتبالیست‌های بنام این شهر بوده و در صورت وجود چنین مسائلی کمک ‌می‌کند. یا کمتر شهریه ‌می‌گیرد و یا اصلاً شهریه نمی‌گیرد. 
استعدادیابی باشگاه غلامرضا رضایی چگونه است؟
برنامه‌های باشگاه بیشتر روی تیم‌های زیر ۱۱ و ۱۲سال است و بیشتر سعی ‌می‌کنند بازیکنان را از این سن پرورش دهند. 
بازیکنانی که امسال با آن‌ها به مقام قهرمانی رسیدید، چطور جذب شدند؟ 
تعدادی  از مدرسه فوتبال بودند و تعدادی هم جذب شدند اما اکثراً از همان نونهالان و نوجوانان بالا آمده‌اند. 
ظاهرا خودتان هم سابقه زیادی در تیم رضایی ندارید؟
خیر، فقط ۶ماه است که به رضایی آمده‌ام. 
از بین۲۳-۲۴بازیکنی که دارید چند نفر استعداد بزرگ شدن و رسیدن به تیم‌های لیگ برتری و حتی تیم ملی را دارا هستند؟ 
۱۴نفر! واقعاًٌ ۱۴نفر می‌توانند به تیم‌های بزرگ ایران راه پیدا کنند.
پدیده این دوره از مسابقات چه‌کسی بود که استعداد فراوانش چشم همه را ‌می‌گرفت؟
هافبک راست غلامرضارضایی، رضا بیات، اما به بازی بازیکنان بقیه تیم‌ها دقت نکردم. البته ‌هافبک وسط طلائیه هم خیلی خوب بود که ‌می‌تواند در آینده به تیم ملی راه پیدا کند.
بهترین بازیکن این دوره از مسابقات چه کسی بود؟ 
به نظر من محمدرضا فلامرزی بازیکن خو‌دمان که پست تخصصیش دفاع وسط بود اما من در دفاع راست، وسط، چپ و ‌هافبک دفاعی و‌ هافبک وسط بازیش دادم. حامد فخار هم بود و البته پوریا آب‌خیز. 
از خودتان بگویید آقای موسایی! ظاهرا ۲۲سال است مربی‌گری ‌می‌کنید.
من متولد ۱/۱۰/۱۳۵۸هستم و از اواخر سال ۱۳۷۷ مربی‌گری ‌می‌کنم.
چرا فوتبال را زود کنار گذاشتید؟
ما از قشر ضعیف جامعه بودیم و پشتیبان قدرتمندی نداشتیم به خاطر همین زود وارد مربی‌گری شدم.
حسرت آن زمان را نمی‌خورید؟ 
بله! آرزو داشتم که به آن زمان بر می‌گشتم و به فوتبال ادامه می‌دادم.
صرفاً از راه مربی‌گری امرار معاش ‌می‌کنید؟
بله! ۷۰-۸۰‌درصد ما مربیان از راه مربی‌گری روزگار ‌می‌گذرانیم. 
درآمد مربی‌گری چطور است؟ 
بلاخره یک آب باریکه‌ای است که رد ‌می‌شود، ولی اینکه فکر کنید درآمد خوبی است، نه. خوب نیست. در حد  ماهی ۱.۵‌یا ‌۲... یا هر جلسه تمرین ۳۰-۴۰‌هزارتومان. 
برای مربی‌گری چه مدرکی نیاز است؟
مدرک بی آسیا... . مدرک ایران را کسی قبول ندارد. 
به نظر شما مشکل فوتبال شیراز چیست؟ 
نداشتن مدیریت ‌خوب و آدم‌های دلسوز. آقایان هنرپیشه، عباسی و ردگا از معدود افراد دلسوز فوتبال این شهر هستند که بیشتر از این کاری از دستشان بر نمی‌آید. 
بازیکنان مشهوری که با شما کار کردند چه کسانی بودند؟ 
قاسم رزمجو، شهرام گودرزی، مسعود ریگی و ایوب کلانتری
صحبت پایانی؟ 
بیوگرافی خودم را درست توضیح ندادم. من ابتدا دو سال مربی و مدیرفنی تیم‌های جوانان برق و پرسپولیس حدفاصل سال‌های ۷۷ تا ۸۱ بودم و بعد از آن در هر تیم جوانانی که رفتم مقام‌های اول تا سوم را به دست آوردم. بعد از این نتایج ‌خوب انتظار داشتم که در ۱-۲سال گذشته بتوانیم به تیم‌های کشوری شیراز خدمت کنیم که متاسفانه شرایط فراهم نشد و در حالی  که از گزینه‌های مربی‌گری برق و فجر بودم، در لحظات آخر دیگران را انتخاب کردند. در آخر هم از هنرپیشه، عباسی و علی الخصوص ردگا که در حق من پدری کردند و همیشه به من لطف داشتند، علیرضا رضایی، شاکری و شهریار‌زاده کمال تشکر را دارم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی