[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۲۰
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

تسهیلات سوخته 

 

 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

باز هم داستان اعتباراتی که در مسیر واقعی خود قرار نگرفت تا کارگشایی کند. اعتبارات 1.5‌میلیارد دلار صندوق توسعه ملی که قرار بود سال گذشته در روستاها وشهرهای کوچک صرف ایجاد اشتغال و تولید شود اما نشد.
داستان از این قرار است که چندروز پیش در حال مطالعه اخبار تاریخ گذشته بودیم که به نقل‌از یکی از نمایندگان فارس مطلع شدیم سال 96 که سال اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال بود باید 1.5میلیارد دلار اعتبار به بخش‌های صنعتی روستایی و شهری در مقیاس کوچک اختصاص می‌یافت تا در روند توسعه اقتصادی، تولید و اشتغال مؤثر واقع شود. اما این اتفاق نیفتاد در حالی که اعتبار مورد نظر تخصیص یافته اما مؤثر نبوده است !؟ ما در روند ایجاد فرصت‌های اقتصادی، تولید و اشتغال کاملاً بدون برنامه عمل می‌کنیم. این یک نقص بسیار بزرگ است‌. اصولاً افراد کاربلد در صدر امور قرار ندارند تا از مشکلات گره‌گشایی کنند‌. نه این افراد کار بلد هستند و نه افراد دست به آچار را بکار‌گیری می‌کنند. بی‌برنامگی مدیران حوزه اقتصادی کشور و استان کار را به آنجا کشانده است که موج بیکاری به بزرگترین مشکل کشور تبدیل شده است و بعضی ارایه آمارهای واقعی دراین رابطه را سیاه‌نمایی و برخی آنرا انکار می‌کنند‌. 
در مراسم تحلیف ریاست جمهور دوازدهم همه محور‌ها به اقتصاد ختم می‌شد‌. همه توصیه‌ها اقتصادی بود چراکه اقتصاد و تأمین معیشت مردم پاشنه آشیل حفظ نظام و امنیت کشور است‌. در نگاهی دیگر به موضوع اقتصاد کشور باید به این نکته توجه نمود که از سی سال گذشته که ما به‌خاطر داریم‌، همیشه بحث پیرامون واگذاری امور دولتی به بخش خصوصی مطرح بوده است اما در عمل این اتفاق نیفتاد‌. دولت‌ها در شعار اعلام رسمی ‌واگذاری امور به بخش‌های خصوصی را خبر دادند اما دست از تصدی‌گری نکشیدند و این همان برزخی بود که فعالین اقتصادی بخش‌های خصوصی در آن گرفتار شدند‌. 
با تمام این تفاصیل سال گذشته را نمی‌توان سال موفقی برای تحقق شعار اقتصاد مقاومتی دانست. حتی اعتبارات کلان هم نتوانسته دراین حوزه گره‌گشایی کند چراکه عاملین و مجریان کار بلدی در رأس کار قرار ندارند و معلوم نیست سیر انتقال اعتبارات به کدام سو ختم می‌شود که در امر تولید تأثیر‌گذارنبوده و نیست‌. اینگونه می‌توان ادعا کرد که نابودی این منابع عظیم و در مسیر دیگر قرار گرفتن آن دست‌کمی ‌از اختلاس‌های میلیاردی ندارد‌. فقدان نظارت‌ها دراین زمینه عامل اصلی نابودی منابع مالی است، وقتی نمی‌دانیم منابع را بدست چه کسانی می‌سپاریم‌. در خاتمه بهتر آنکه بدون تعارف با مدیران عامل بخش‌های اقتصادی وسیاسی سخن گفت‌. مدیرانی که باید مسئولیت کارهای خودرا پذیرا باشند‌. چراکه اصل دست پاکی، پاسخگو بودن مدیران و مسئولانی است که فرصت اداره امور عموم ملت را به‌دست داشته‌اند اما تک روی کرده‌اند و فقط به فکر 
منافع حزبی و یا فردی خود بوده‌اند‌. توجه به اصل پاسخگویی باید به یک الزام تبدیل شود‌. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی