[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۷۳
  • دوره جدید

نگاهی به فیلم «خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب»، روزنامه شیراز نوین

سعید رضا امیر آبادی:

انکار تخیل انسان به مثابه پایمال کردن قدرت اندیشه‌پردازی آدمی است. انسان بدون خیال‌پردازی، آنچنان در روزمره‌هایش می‌میرد که امیدی برای احیای مجدد وی وجود ندارد و همانند یک ابزار مکانیکی به انجام وظیفه و طی طریق می‌پردازد. به همین دلیل است که پروردگار سیطره ذهن اشرف مخلوقات را لایتناهی آفریده تا در فراسوی مرزهای واقعیت به پرواز درآید و چشم‌اندازهای نوینی در مخیله‌اش بگشاید. یکی از ابزاری که انسان متمدن برای تخیل‌پردازی بدان دست می‌یازد، سینما است. هنر هفتمی که در عین ضابطه‌مند بودن دارای توانایی‌های بی‌شماری است و می‌تواند تمامی گروه‌های انسانی را با علایق مختلف محصور قصه‌های جذابش کند. در کنار همه ژانرهای واقعی سینما که به داستان پردازی مشغول هستند، آثار تخیلی همانند نگینی بر سردرِ هنر هفتم خودنمایی می‌کند. میل ترکیبی این ژانر با گونه‌های مختلف داستانی به شدت بالاست و می‌تواند همانند یک کاتالیزور قوی به قصه‌های مختلف، شدت تأثیرگذاری دوچندانی عطا کند. اما وقتی که ژانر تخیلی با ادبیات مصور کودکانه در هم می‌آمیزد، می‌توان انتظار یک فیلم سینمایی جذاب و منحصر به فرد را داشت؛ چرا که آثار سینمای کودکانه و دستاوردهای تخیلی هر یک به نوبه خود از قدرت تأثیرگذاری بسزایی برخوردار هستند و درهم‌آمیزی آنها با یکدیگر ساختارشکنی‌های تماشاگرپسندی را به دنبال خواهد داشت. در سینمای جهان «تیم برتون» یکی از سردمداران ژانر تخیلی است که با نفرت از خشونت به داستان سرایی می‌پردازد. مخاطبان او در نگاه عام بیشتر کودکان و نوجوانان به شمار می‌روند. اما آثاری که توسط وی به سرانجام می‌رسند دارای عمق فراوانی برای مخاطبان بزرگسال نیز هست و می‌تواند نظر مساعد اقشار مختلف سنی را به خود جلب کند. در ادامه نگاهی به واپسین ساخته تیم برتون با عنوان «خانه دوشیزه پرگرین برای بچه‌های عجیب» داریم. 
 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی