[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۹
  • دوره جدید

قشقایی بـرق جدیـد را می‌خرد؟، روزنامه شیراز نوین

بی‌برنامگی مدیران و حمایت‌نکردن مسئولان، تیم نوپای شیراز را در نطفه خفه کرد
قشقایی بـرق جدیـد را می‌خرد؟

 

شیرازنوین: به نظر می‌رسد باشگاه «آینده‌سازان همراه برق جدید فارس» روزهای پایانی حیات خود را سپری می‌کند؛ باشگاهی که 3سال پیش در چنین فصلی و با اهدافی بلندپروازانه تأسیس شد اما...
زمانی که تیم بهمن شیراز به مسابقات لیگ دسته اول فوتبال ایران صعود کرد و امتیازش به خونه به خونه بابل فروخته شد، شخصی به نام محمدعلی تابع‌بردبار دست به کار شد و با پشتوانه یک شرکت تولیدی لباس ورزشی، باشگاهی به نام برق جدید تأسیس کرد. 
او در اولین اقدام، تعداد زیادی از بازیکنان مستعد و شایسته بهمن را به همراه مربی امتحان پس‌داده‌اش، وحید رضایی به خدمت گرفت و در لیگ دسته دوم فوتبال ایران کار خود را آغاز کرد. در اولین فصل حضور در این دسته، تیم با هدایت کاپیتان سابق فجرسپاسی نتوانست به مرحله دوم گروهی صعود کند، اما سهمیه لیگ دسته دوم را حفظ کرد تا یک فصل بعد، کار ناتمام خود را به پایان برساند.
در فصل کابوس‌وار 96-95 فوتبال استان فارس که تمامی تیم‌های استان در معرض سقوط از دسته خود در لیگ‌های مختلف کشوری به دسته‌های پایین‌تر بودند، این تیم برق جدید فارس بود که جور همه را کشید و توانست به لیگ دسته اول فوتبال ایران صعود کند؛ اتفاقی فرخنده که هیچ سنخیتی با اوضاع و احوال چند سال اخیر این شهر فوتبال‌خیز نداشت، آن هم در اوضاع نامساعد مالی این تیم که هر روز صدای بازیکنان و مربیانش را درمی‌آورد.
اما با وجود صعود برق جدید به لیگ یک، وحید رضایی در این تیم ماندگار نشد. نارضایتی وحید رضایی از مدیریت باشگاه در خصوص پرداخت نشدن حق و حقوق بازیکنان و کادر فنی و همچنین نارضایتی مدیریت باشگاه از تندروی‌های وحید رضایی، در نهایت منجر به جدایی این مربی موفق شد.
بردبار برای شروع فصل جدید به سراغ داوود مهابادی رفت؛ کسی که به عنوان مربی فجرسپاسی، خاطره خوبی در شیراز به جا نگذاشته بود. اما هرچه از فصل گذشت، محبوبیت مهابادی در شیراز بیشتر و بیشتر شد. او برق جدید را به دوست‌داشتنی‌ترین تیم لیگ تبدیل کرد؛ تیمی که خوب بازی می‌کرد و عالی نتیجه می‌گرفت، آن هم بدون داشتن بازیکنان شاخص و با کمترین دریافتی!
اما هرچه به انتهای نیم‌فصل نزدیک شدیم، صدای نارضایتی بازیکنان و به ویژه سرمربی تیم بیش از پیش به گوش می‌رسید. در حالی که برق جدید خود را به صدر جدول نزدیک می‌کرد، داوود مهابادی انتقادات صریحی علیه مدیریت باشگاه و مسئولان شیراز عنوان می‌کرد و این‌ها برای تیمی که رفته‌رفته در حال تبدیل شدن به قدرت نخست لیگ یک بود، نشانه‌های بدی بود.
نیم‌فصل با رتبه چهارمی برای برق جدید به پایان رسید؛ رتبه‌ای که شاید خوش‌بین‌ترین هوادار فوتبال شیراز هم آن را پیش‌بینی نکرده بود. اما بلافاصله پس از آخرین بازی نیم‌فصل نخست بود که ستاره اول تیم، زمزمه جدایی سر داد و راهی نساجی مازندران شد! سعید خردمند به یکی از رقبای اصلی پیوست و پوریا آریاکیا، دیگر ستاره تیم هم به لیگ برتر و باشگاه پیکان پیوست! اتفاقاتی ناامید کننده و عجیب برای تیمی که در کورس صعود قرار داشت.
در همین حین، مالک باشگاه که به گمان خود از کمک‌های دولتی اداره کل ورزش و جوانان استان فارس برخوردار نشده بود، در برنامه زنده تلویزیونی علیه او صحبت‌هایی مطرح کرد که به بدتر شدن اوضاع انجامید. 
باشگاه برق جدید یک باشگاه خصوصی بود و از طرفی هم مالک این باشگاه، درست یا غلط، هیچ‌گاه نخواست شخص یا اشخاصی را با خود شریک کند و در مقاطعی پیشنهاد همکاری از سوی مدیران باشگاه برق شیراز را رد کرده بود. از آنجایی که مدیرکل اداره ورزش و جوانان استان فارس، مدیرعامل رسمی باشگاه برق شیراز هم هست، نمی‌شد انتظار کمک زیادی از سوی این اداره به باشگاه نوپای شیرازی داشت.
باشگاهی که با انتخاب نام خود توانسته بود خیلی‌ها را به اشتباه بیاندازد.  در طول یک سالی که گذشت، خیلی‌ها باشگاه «آینده‌سازان برق جدید فارس» را «برق شیراز» خواندند و حتی در برنامه‌های پربیننده تلویزیونی، این نام به اشتباه روی تصاویر درج شد!
در حقیقت، محمدعلی تابع‌بردبار توانست به بخش بزرگی از هدف خود دست یابد و نام بزرگ «برق شیراز» را با هدایت خودش زنده کند! او حتی به همین عنوان توانست بخش زیادی از هواداران فوتبال شیراز را در اواخر نیم فصل نخست به ورزشگاه بکشاند! حتی خیلی از کسانی که می‌دانستند این تیم هیچ ارتباطی به آن تیم رویایی قدیمی ندارد، با عشق به نام برقی که در لابلای اسم این تیم وجود داشت و به عشق رنگ نارنجی این تیم نوپا به ورزشگاه آمدند. فوتبال نابی که این تیم در نیم‌فصل نخست ارائه می‌داد نیز مزید بر علت شد تا یاد و خاطره برق رویایی دهه‌های هفتاد و هشتاد در ذهن علاقه‌مندان به فوتبال زنده شود.
نرسیدن کمک‌های مالی، مالک باشگاه را مجبور به فروش 4بازیکن دیگر به تیم‌های رقیب کرد. داوود مهابادی هم به رقیب مستقیم یعنی نساجی مازندران پیوست؛ اتفاقی که باعث خشم و انزجار متعصبان فوتبال شیراز به این بازیکن و مربی سابق فجرسپاسی شد.
پرداخت نشدن بخش زیادی از مطالبات بازیکنان فصل گذشته و فصل جاری، جدایی سرمربی و 6بازیکن از «ترکیب اصلی» و انتخاب نه چندان جالب کادر فنی جدید و همچنین جذب نکردن بازیکن به دلیل بی‌پولی، باعث شد تیم چهارم نیم‌فصل اول، در نیم‌فصل دوم به رتبه سوم از آخر سقوط کند که اگر وضعیت اسف‌بار و غیرطبیعی باشگاه‌هایی مثل راه‌آهن و صبای قم نبود، احتمالاً برق جدید به بدترین تیم نیم‌فصل دوم هم تبدیل می‌شد و خطر سقوط را هم احساس می‌کرد.
برق جدید در نیم‌فصل دوم با کمترین پول، کمترین بازیکن شاخص و کمترین تماشاگر، بازی‌هایی آبرومندانه ارائه داد، اما در بیش از نیمی از بازی‌هایش شکست خورد.
ورود نام بزرگی مانند رحمان رضایی به نیمکت این تیم هم نتوانست اتفاق تازه و خاصی در این تیم به وجود بیاورد. برق به یکی از کم‌آزارترین تیم‌های لیگ یک تبدیل شد و آنقدر امتیاز در نیم فصل نخست کسب کرده بود که برای فرار از سقوط هم نیازی به آب و آتش زدن نداشته باشد.
از طرف دیگر، یک تیم نوپای دیگر هم در این شهر وجود دارد. تیم فوتبال قشقایی شیراز که در سال 95 توانست با شکست دادن پرسپولیس در جام حذفی، خود را بر سر زبان‌ها بیاندازد، اما دو سال است که به زحمت می‌تواند خود را در لیگ دسته دوم نگه دارد و با وجود مشکلات مالی فراوان، توانسته سهمیه فارس در این دسته را حفظ کند.
با وجود مشکلات مالی که همواره مدیریت این باشگاه به بیان آنها پرداخته، حالا زمزمه‌هایی به گوش می‌رسد مبنی بر اینکه «فصل آینده قشقایی را در لیگ دسته اول فوتبال ایران خواهید دید.» 
با توجه به اینکه قشقایی چندماه پیش از صعود به مرحله دوم گروهی برای صعود به لیگ دسته اول بازمانده، تنها راه ورودش به لیگ دسته اول، خرید امتیاز یک تیم از این دسته است. اما چطور ممکن است باشگاهی که برای گذراندن امورات خود در لیگ دسته دوم با مشکل مواجه بوده بتواند هزینه‌هایی نزدیک به سه میلیارد تومان برای ورود به لیگ دسته یک را متحمل شود و مبلغی معادل همین مقدار هم برای گذراندن هر فصل در این دسته هزینه کند؟
شاید اشکان نجف‌پور (مالک باشگاه قشقایی) روی کمک‌هایی از سوی دوستان خود حساب باز کرده باشد؛ دوستانی مثل حیدرعلی کامیاب و ‌هادی شیروانی که رابطه چندان جالبی با مالک باشگاه برق جدید نداشتند. یا شاید مسئولان فوتبال و ورزش شیراز بتوانند محمدعلی تابع‌بردبار را با مبلغی کمتر از آنچه «عُرف» ‌است، راضی به فروش باشگاهی کنند که قرار بود سال ۲۰۲۰ به آسیا برسد!
با این تفاسیر و در صورتی که چنین اتفاقی رخ دهد،‌ همین تیمی که توانسته بود درست یا غلط، نام برق شیراز را در فوتبال ایران زنده کند هم از بین می‌رود و با توجه به اینکه فدراسیون جهانی فوتبال،‌ باشگاهی به نام «برق شیراز» ‌را به رسمیت نمی‌شناسد، برای اولین بار در تاریخ،‌ نام برق به طور کامل از صحنه فوتبال ایران محو خواهد شد. مگر اینکه مالک باشگاه برق شیراز هم بتواند امتیاز قشقایی را در لیگ دو بخرد و به صحنه فوتبال برگردد. هرچند این بازگشت فقط به صورت یک نمایش خواهد بود و مشکلات این تیم با فیفا همچنان به قوت خود باقی است.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی