[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۱۱
  • دوره جدید

یادداشت میهمان، روزنامه شیراز نوین

کمبود و نبود آب و بحران‌های ناشی از آن (راهکار درون‌نگری)
 

سیدمحمدجعفرناظم‌السادات
فوق دکترای اقیانوس‌شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز

آب یعنی زندگی و هرچه بوی زنده بودن می‌دهد. نبود آب یعنی نیستی انسان و هرچه زنده است. اگر آب کم شد، خانه وکاشانه و باغ و باغشهر را به رایگان نمی‌خرند. اگر بی‌آب شدی، بسیار زرنگ باشی، گریز به جایی که آب بیشتری دارد تنها راه پیش رویت هست. آب که کم شد بهانه برای هرگونه جنگ و درگیری فراهم می‌شود. از جنگ میان دو کشور  برای به چنگ آوردن آب مرزی، تا جنگ میان دو برادر برای دست‌اندازی به آب مانده از ارث پدر. بی‌آبی آغازگری است برای جنگ‌های بی‌پایان و خانمان‌سوز. کشور ما دچار کم‌آبی شده است. سالیان و حتی چنددهه پیش، شمار فراوانی از فرهیختگان آنچه امروز بر مردم ما در خوزستان و اصفهان و یزد و سیستان می‌گذرد را پیش‌بینی کردند. گفتند و نوشتند. کسی به گفته‌هایشان بهایی نداد. شماری در کنج تنهایی ماندند و شاید کسی آنها را نشناسد. شماری در گمنامی مردند و  کسی ارزششان را ندانست. گروهی نیز ناامیدانه گوشه‌گیر شدند. برخی نیز به ناچار کوچیدن به برون‌مرزها را بهتر از ماندن دیدند و کوچیدند. گروهی نیز در میدان هستند گرچه از بس داد و فریاد کرده‌اندحنجره‌هایشان درد‌آلود است. اگر امروز نداهای مردم به گوش جان شنیده نشود، خدای ناخواسته دشمنی و جنگ و کشتار به سوی ما روانه خواهد شد. همه باید هوشیار باشیم و ندای دیو کم‌آبی و بی‌آبی را بشنویم. گرچه دیر شده است ولی هنوز هم می‌شود کاری کرد. آب آشامیدنی و کشاورزی بسیاری از شهرهای کشور و از جمله تهران با چالش روبروست. اهواز و یزد و اصفهان را که همگان می‌دانند.  شیراز و مشهد و دیگر کلانشهرها در نوبت هستند. 
در نخستین‌گام برای گره‌گشایی از این زخم کهنه، باید به این باور رسید که دشمن ما نادانی ماست. درد، رنج، ناداری و کم‌آبی ملت‌ها، بازخورد کم‌سوادی و بیسوادی و کژ رفتاری‌های آنان است. اگر دشواری داریم، اگر دشمن برون‌مرزی داریم، اگر سرمایه‌هامان اندک است، همه در پی نادانی‌های فردی و رفتارهای نسنجیده گروهی ماست. نه اینکه دیگران در برون‌مرزها بی‌گناهند، ولی اگر دانا بودیم، خود را از دام کژ‌اندیشی آنها رهانده بودیم. برای گذر از تنگناهای بی‌آبی باید در گام نخست، از اندیشه درست کردن دیگر کشورها به اندیشه درست کردن خودمان برسیم. بدون خودسازی و درون‌نگری، نخواهیم توانست در فرامرزها کامیابی‌های پایدار بدست آریم. هزینه مردمانی که در کمند خشکسالی و بی‌آبی گرفتارند در دیگر کشورهای جهان، کشور خودمان را در دام دشمنان خواهد انداخت. نیاز به آمریکا و رژیم صهیونیستی و مانند آنها نیست، هم‌اکنون دشمنی بس پرگزندتر از آنها با نام کم‌آبی به جان مردم افتاده است و دیو خشکسالی پس از اشغال بخش‌های بزرگی از کشور ، امروز  لشکر بس خطرناک خود را به سوی تهران و شهرهای مهم کشور روانه کرده است. اگر لشکر خشکسالی که هر سربازش یک دیو از گونه‌های بدبختی است، دروازه شهرهای بزرگ ما را گشود، دیگر کار از کار گذشته است. برای آینده‌نگری درباره هزینه سرمایه‌ها در دیگر کشورهای جهان و راه‌های گریز از خشکی نیاز است تا به  فرهیختگان دگراندیش، فرصت بدهیم تا دیدگاه‌های خود را بگویند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی