[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۰۲۰
  • دوره جدید

چهره، روزنامه شیراز نوین

به مناسبت زادروز دکترمحمد معین
ابرمردی در پهنه فرهنگ

 

23کتاب در حوزه تصنیف و تألیف، ۵کتاب در حوزه تصحیح، ۴کتاب در حوزه ترجمه و حدود یک‌صد مقاله در زمینه‌های ادبیات و زبان، تاریخ و فرهنگ، کتاب‌شناسی فلسفه و مذاهب و رجال ازجمله آثار باقی‌مانده از مردی است که به حق می‌توان او را پرچمدار زبان فارسی در دوران معاصر نامید. دکتر‌محمد معین در روز ۹‌اردیبهشت ۱۲۹۷ در محله زرجوب رشت به‌ دنیا آمد. پدرش شیخ ابوالقاسم از روحانیان شهر رشت بود. او که اولین فرزند خانواده بود، در سن شش‌سالگی مادرش را بر اثر بیماری حصبه از دست داد و پنج روز بعد از فوت مادر، پدرش نیز به سبب همین بیماری درگذشت. بیماری حصبه در رشت شیوع یافته و در آن سال ۲۸هزار نفر را از بین برده بود. 
جد پدری او شیخ محمدتقی معین‌العلما که در سلک علمای روحانی بود، به تربیت وی همت گذاشت. محمد معین ترقیات علمی و معنوی خود را مدیون او می‌دانست. جد مادری او شیخ محمد سعیر نیز از علما و مدرسان علوم قدیمه بود. 
دکتر معین در حالی که در سال 1304 دوره شش‌ساله ابتدایی خود را ظرف دو سال به پایان رساند پس‌از گذراندن دوره‌های متوسطه اول و دوم در سال 1310 در دانشسرای عالی در رشته ادبیات و فلسفه علوم تربیتی به تحصیل پرداخت و در سال  1313 هنگامی که تنها 16‌سال داشت با نوشتن پایان‌نامه‌ای به زبان فرانسه در مورد شاعر فرانسوی «لوکنت دولیل» در رشته ادبیات و فلسفه به اخذ مدرک کارشناسی نائل شد. در سال ۱۳۱۸ به تهران منتقل شد. در حین تصدی معاونت و سپس کفالت اداره دانشسراها در وزارت فرهنگ، برای دوره دکتری در ادبیات فارسی در دانشگاه تهران ثبت نام کرد. پس‌از چندی با حفظ سمت به دبیری دانشکده ادبیات منصوب شد. در روز سه‌شنبه ۱۷شهریور سال ۱۳۲۱ از پایان‌نامه دکتری خود باعنوان «مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات پارسی» دفاع کرد. پایان‌نامه او با راهنمایی ابراهیم پورداوود با قید «بسیار خوب» پذیرفته شد و محمد معین به‌عنوان نخستین فارغ‌التحصیل دوره دکتری ادبیات فارسی در ایران شناخته شد.
دکتر معین که از نوابغ ایرانی بوده است در طول حیات خود علاوه‌بر تکمیل لغت‌نامه وزین دهخدا که به وصیت او این کار انجام شد، اقدام به نوشتن لغت‌نامه معروف خود نیز موسوم به فرهنگ معین کرد که درخشان‌ترین اثر وی در حوزه زبان و ادب پارسی است. 
محمد معین در ۹آذر ۱۳۴۵ پس از بازگشت از ترکیه، در دفتر گروه زبان و ادبیات فارسی، سکته کرد و پنج سال آخر زندگی‌اش را در حالت اغما گذراند. وی را جهت معالجه بیشتر در تاریخ ۱۴مرداد ۱۳۴۶ به کشور کانادا منتقل کردند؛ ولی چون بهبودی در وضعیت او مشاهده نشد، در ۱۵آبان ۱۳۴۶ به ایران بازگردانده شد و در بیمارستان فیروزگر بستری شد. دکتر محمد معین در روز ۱۳تیرماه ۱۳۵۰ در همان بیمارستان درگذشت. در مراسم خاک‌سپاری محمد معین، عده‌ای بسیار معدود شرکت داشتند که با توجه به شخصیت ادبی شناخته‌شده جهانی او، رنجش بسیاری از فرهنگ‌دوستان آن زمان را برانگیخت. 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی