[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۸
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

پایان کارگری
 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

روز و یا هفته کارگر هم با اجرای برنامه‌های نمایشی به پایان رسید و انگار روز جهانی کارگر در سال 97 توأم با دستاوردی عینی برای کارگران نبود؛ چراکه از گذشته برنامه‌ای برای حل مشکلات این قشر عظیم نداشتیم‌. آنچه باعث بروز مشکلات و بحران‌های کارگری شده، مشکلات و بحران‌های اقتصادی خودساخته است. پس اطلاق بحران کارگری، غلط و بررسی و چاره‌اندیشی برای رفع بحران‌های اقتصادی، یک اولویت است.
موضوع مزد کارگران به ابرموضوع سال 97 تبدیل شده است. افزایشی که سایه سنگین رکود اقتصادی را بر سر خود دارد. دولت‌ها نیز در ادوارگذشته راهبردی برای خروج از رکود و بحران‌های پیش‌آمده اتخاذ نکردند‌. درواقع دولت‌ها با شعارهای سیاسی آمدند و بدون دستاورد عینی در حوزه اقتصادی رفتند. بیش‌از نیمی‌از عمر هر دولت بجای توجه‌به امور توسعه و رشد اقتصادی، صرف سیاه‌نمایی دولت‌های گذشته می‌شود. ونتیجه این سیاه‌بازی، بیچارگی امروز است‌.
کارگران قشر عظیمی ‌از جامعه را تشکیل می‌دادند. این سرمایه‌های بزرگ اجتماعی در سالیان گذشته آنقدر که در جبهه سیاسی فعالیت کردند در جبهه اقتصادی حضور نداشتند و با غیبت طولانی خود در جبهه اقتصادی‌، از امنیت لازم و شایسته محروم شدند و به‌گفته وزیر تعاون‌، کار و رفاه اجتماعی‌، امروز اولویت این وزارتخانه تأمین امنیت شغلی و افزایش مهارت‌های کارگران است‌. 
البته این وزارتخانه یک اولویت مهم‌تر دارد و آن صیانت از صندوق بزرگ تأمین اجتماعی است‌. صندوقی که متعلق به کارگران است و در ادوار گذشته مورد دست درازی فعالین سیاسی کشور قرار گرفته و باعث شده ناامنی اقتصادی و معیشتی تشدید شود‌.
ما اگر در مسیر غلط سیاست‌های اقتصادی خود‌، تولید‌کننده بیکار هستیم باید بتوانیم از طریق سلامت این صندوق سهم کارگران بیکار شده را پرداخت کنیم نه اینکه دایم از بحرانی بودن شرایط آن سخن بگوییم‌. یکی از دلایلی که می‌تواند در بحران صندوق تأمین اجتماعی دخیل باشد نداشتن نماینده مقتدر از سوی جامعه کارگری دربدنه دولت است‌. امروز کارگران در شرایطی از ناامنی شغلی و تورم رنج می‌برند که نماینده‌ای دلسوز برای احقاق حقوق خود در بدنه تصمیم‌گیری کشور ندارند و دفاع امروز تشکل‌های کارگری در ابهام و آلوده به رانت است‌.
متأسفانه روند فعالیت احزاب در کشورمان سیاسی است و نه اجتماعی‌، اقتصادی و یا فرهنگی‌. هرچند احزاب سیاسی درهر انتخابات از آرای وسیع و گسترده جمعیت کارگری برخوردار بوده‌اند، اما در عمل هنری برای رفع مشکلات این قشر نداشته‌اند وگاهاً با تصمیمات غلط‌، مشکلات این قشر را فزونی بخشیده‌اند‌. بررسی اینکه چرا احزاب سیاسی دراین حوزه آراء بسیاری دارند کار چندان سختی نیست‌. وجود مشکلات عدیده و حل نشده جامعه کارگری ودادن وعده سر‌خرمن به آنان‌، عیان است و حاجتی به بیان ندارد‌.
وضعیت پیش از هر انتخابات برای کارگران بهتر از شرایط پس از آن است، چراکه هر‌سال بر جمیع مشکلات حوزه کارگری افزوده می‌شود.
نقطه سر خط- امسال وزیر تعاون‌، کار ورفاه اجتماعی میهمان استان فارس بود‌. آنچه در میان تمام گفتارهای وی و سایر مسئولین استانی خودنمایی می‌کرد همان داستان اشتغال بود‌. اشتغال برباد رفته‌ای که حالا باید برای دستیبابی به آن در صفی بایستیم که طول 10‌ساله دارد‌. وزیر تعاون به صراحت گفته طول انتظار بیکاران برای دستیابی شغل سه‌سال بوده که به 10‌سال افزایش یافته است‌، آماری که سایر آمارها در حوزه کارآفرینی و جذب سرمایه‌گذاری را زیر سؤال می‌برد‌. 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی