[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۸۹
  • دوره جدید

به جای قبرستان به هنرمندان زندگی بدهید، روزنامه شیراز نوین

شامگاه یکشنبه و در نیمه‌راه اردیبهشت شیراز، یکی از زیباترین باغ عمارت‌های شیراز پذیرای جمعی از هنرمندان، ادیبان، نویسندگان و شاعران شیراز و فارس بود که دعوت شهردار شیراز را برای دیداری صمیمی و واگویه‌ حرف‌ها پذیرفته بودند.به گزارش ایسنا منطقه‌ فارس، شامگاه یکشنبه شانزده اردیبهشت ماه، جمعی از جامعه‌ کثیر اهالی فرهنگ و هنر دیار فارس در باغ‌عمارت نارنجستان قوام در دیدار با شهردار شیراز، به واگویه‌ دل‌مشغولی‌ها و نقطه نظرات خود پیرامون وضعیت کنونی فرهنگ و هنر و اهالی آن پرداختند. سیروس رومی، پیشکسوت عرصه‌ رسانه و پژوهشگر تاریخ مطبوعات، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های اهالی هنر را نداشتن آرامستانی اختصاصی دانست. این نویسنده و شاعر شیراز را زادگاه روزنامه و خوشنویسی و روایت و شعر برشمرد و تأکید کرد در تمام ایران آرامستانی ویژه‌ اصحاب فرهنگ و هنر وجود دارد، جز شیراز. این روزنامه‌نگار پیشکسوت، همچنین شیراز را نیازمند تالار شهر دانست و تأکید کرد که پیش از این قرار بر ساخت تالاری با عنوان تالار مرکزی شیراز بود که کسی از سرنوشت آن بعد از قریب به یک دهه اطلاعی ندارد. معاون فرهنگی جهاددانشگاهی فارس، استاد دانشگاه، نویسنده و پژوهشگر نیز در این مراسم خطاب به شهردار شیراز گفت: اهل هنر در شیراز، شهری که نه در ایران بلکه در جهان شهره به فرهنگ و هنر و اندیشه و فرهنگوری است، مغفول و مظلوم مانده‌اند. محمدرضا خالصی گفت: استاد رومی می‌گوید قبرستان به اهالی فرهنگ و هنر بدهید، من می‌گویم به آنها زندگی بدهید؛ زندگی و زیست هنرمندان این شهر با فراز و فرودهای فراوانی مواجه است. خالصی با اشاره به پیام شهردار به برنامه‌ شب شعر شیراز گفت: شما در آن پیام گلایه کرده‌ بودید که چرا از سوی یونسکو شیراز شهر خلاق ادبی شناخته نشد. در این موضوع باید مسئولان را بخوانیم و از آنان سوال کنیم. چرا که شیراز به درستی شهر خلاق ادبی است و در این هیچ‌گونه شکی نیست و تاریخ صدها ساله آن نشان از خلاقیت علمی، ادبی، هنری و فرهنگی دارد. به سبب کم‌کاری مسئولان این استان از این مقوله‌ مهم محروم شد. او با بیان اینکه تمام هنرمندان شیراز به جد در خلوت خود کار و تلاش کرده و خلاقیت را در آثارشان به نمایش گذاشته‌اند، گفت: این هنر و خلاقیت و توانمندی توسط مسئولان سیاسی و فرهنگی استان به‌خوبی دیده و نشان داده نشده است. این پژوهشگر و نویسنده گفت: این همه نشان از عظمت، خلاقیت و حرکت‌های وسیع و دامنه‌دار علمی و پژوهشی این شهر دارد؛ اما وقتی وارد زیست هنرمندان شیراز می‌شویم، می‌بینیم متولیان امور فرهنگی عرصه را بر فرهنگوران تنگ کرده‌اند. این تنگ‌نظری‌ها به ضرر عرصه‌ اندیشه‌ کشور به طور عموم و فارس و شیراز به طور خاص می‌شود. خالصی با انتقاد از اینکه هنرمندان و فرهنگوران این دیار زینت‌المجالس سیاسیون شده‌اند تصریح کرد: وقتی نگاه به عرصه‌ هنر و فرهنگ و اهالی آن این باشد، چیزی از فرهنگ و هنر باقی نمی‌ماند؛ لذا این درد و ناراحتی را باید جدی گرفت و با ایجاد فضایی مناسب، زمینه‌ بروز و ظهور خلاقیت‌های ایشان را فراهم کرد. او با تصریح اینکه خلاقیت‌ هنرمندان و فرهنگوران دیار شیراز بدون حمایت اهل سیاست هم شکل گرفته و می‌گیرد گفت: اهل سیاست و سیاسیون اگر سنگ‌اندازی و ایجاد مشکل نکنند، خلاقیت هنرمندان و فعالیت‌های هنری و فرهنگی آنان جریان داشته و دارد. خالصی با اشاره به بزرگانی نظیر سیدعلی‌‌خان شیرازی و یادآوری اینکه او بزرگ‌ترین شارح صحیفه‌ سجادیه در جهان اسلام و یک فرد شیعی و شیرازی بود، گفت: امروز او را جزو شاعران سعودی قرار داده‌اند، حال آنکه علامه امینی شعر او را بهترین اشعار در الغدیر می‌داند؛ یا ابوحیان توحیدی‌شیرازی را عرب می‌دانند در صورتی‌که قبر او در همین شیراز خودمان است. احد ده‌بزرگی، شاعر شیرازی نیز دیگر سخنران این برنامه بود که از شهردار درخواست کرد با تأسیس یک زورخانه در محله‌ دروازه اصفهان که تقاضای آن را ارائه کرده‌ است موافقت کند. ابوتراب خسروی، نویسنده‌ معاصر شیرازی نیز در سخنانی کوتاه، مهم‌ترین خواسته‌اش را تأسیس مرکزی برای گردهمایی شاعران، نویسندگان، ادیبان، فیلسوفان و سایر اندیشمندان کشور در شهر شیراز عنوان کرد؛ جایی که به مرکز تلاقی افکار و اندیشه‌ها بدل شود. پروانه نجاتی، شاعر شیرازی نیز با یادآوری اینکه مؤسس اولین و تنها تشکل فرهنگی ادبی تک جنسیتی کشور در شیراز محسوب می‌شود، از شهردار شیراز درخواست کرد به تشکل‌های غیردولتی خصوصاً تشکل‌های زنان اعتماد کرده و بخشی از امور را به آنان بسپارد. رحیم هودی، پیشکسوت تئاتر نیز در این برنامه به طرح دیدگاه‌های خود پرداخت و با تصریح اینکه باید فکر قبرستان را رها کرد، لزوم توجه بیشتر به هنرمندان و فرهنگوران زنده و در قید حیات را یادآور شد. او پیشنهاد داد واژه‌ فرهنگ و هنر را جایگزین فرهنگ و ارشاد کنیم، زیرا کلمه‌ ارشاد در کنار فرهنگ جایگاه مأنوسی ندارد. استادآقا یکی از هنرمندان هنرهای تجسمی دیگر سخنران این نشست بود که به طرح انتقاداتی در حوزه‌های مختلف فضا، منظر و زیباسازی شهری در شیراز پرداخت. او با تأکید بر اینکه هنرمندان هنرهای تجسمی مظلومتشان بیش از سایر هنرمندان است، از برخی پسترهای طراحی شده برای برنامه‌های روز و هفته‌ شیراز و بنر تهیه شده برای معرفی برنامه‌ نشست فرهنگوران و هنرمندان با شهردار، انتقاد کرد. او با این تأکید که سازمان زیباسازی شیراز را باید سازمان زشت‌سازی نامید و گفت: ما هنرمندان آن‌قدر بدبخت هستیم که به واسطه آنکه فرهنگ و ارشادی نیست و اکنون این اداره در شیراز مدیر ندارد، به دامن شهرداری متوسل شده‌ایم! استادآقا گفت: شهرداری‌ها و شوراها باید نهادهایی غیرسیاسی باشند تا فعالیت‌های آنها مداوم و تأثیرگذار باشد؛ اما امروز شهرداری‌ها نه در شیراز که در سراسر کشور سیاسی است؛ شهردار باید غیرسیاسی باشد، در این صورت اندیشه و فعالیت‌هایش تداوم پیدا می‌کند؛ اگرنه تنها برای منافع سیاسی خود و گروه خود کاری تبلیغاتی انجام می‌دهد. 
به گزارش ایسنا، شهردار شیراز نیز در پایان این نشست که بیش از سه ساعت به طول انجامید، بر لزوم تشکیل جلساتی تخصصی با حضور هنرمندان و فرهنگوران رشته‌ها و حوزه‌های مختلف تأکید کرد تا امکان طرح مطالب و پیگیری مسائل وجود داشته باشد. حیدر اسکندرپور با تصریح اینکه شیراز امروز حاصل کار فرهنگوران، نویسندگان و هنرمندان این دیار است گفت: شیراز دیروز به گفته‌ بهشتی، شعر شهر است؛ هنرمندان و نویسندگان و خالقان اندیشه، در گذشته شعر شهر سرودند، به همین دلیل شیراز جذاب بود و شهر روح داشت. 
اسکندرپور گفت: ما با شهرهایمان چه کرده‌ایم، حس خوب زندگی مدت‌هاست با نوع شهرسازی و معماری ما از شهرها گرفته شده است؛ ما نیاز داریم دوباره و با کمک هنرمندان و فرهنگوران شیراز، شعر شهر بسراییم. شهردار شیراز گفت: ما می‌خواهیم داستان شیراز را دوباره روایت کنیم، شهرداری و شورا داستان این شهر را دوباره روایت خواهد کرد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی