[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۴۲۷
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

رفاه اجتماعی 
 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

چرخه رفاه اجتماعی از پیچیدگی خاصی برخوردار است‌. رفاهی که همه مردم بطور یکسان از آن برخوردار نیستند و بقولی از فرصت‌های ایجادشده نمی‌توانند استفاده کنند و یا مجالی برای استفاده از آن نیافته‌اند و این فرصت‌ها بیشتر بین گروهی خاص توزیع می‌شود‌. رفاه در بخش‌های مختلفی قابل پیگیری و جریان است‌. مانند تأمین غذا، باز کردن راه تحصیل برای همه به‌طوری که در کشور چیزی بنام کودک بازمانده از تحصیل نداشته باشیم و یا موضوع تأمین سلامت در بخش‌های درمانی به‌طوری که افراد جامعه به دلیل گرانی درمان و دارو از تحصیل امکانات آن باز داشته نشوند‌. آمارهای مختلفی در این حوزه ارائه شده است که آخرین آن مربوط به چند روز گذشته و منتشر‌شده از‌سوی شخص وزیر رفاه است‌. از قرار کارهای مهمی در حوزه رفاه اجتماعی انجام شده و یا می‌شود که بعضاً تأثیراتی بر معیشت مردم نداشته چراکه دامنه فقر بسیار وسیع و گسترده شده است. اما مسئولان همچنان انجام این کارها را بزرگ جلوه می‌دهند‌. 
منت پرداخت یارانه نقدی هر روز مانند پتک برسرمردم فرود می‌آید‌. برابر آنچه وزیر رفاه اعلام کرده یارانه 45هزارو500‌تومانی که با گرانی حامل‌های انرژی‌، نان والبته تأثیراتش برسایر بخش‌ها همراه بود و قرارشد به تمامی ‌ایرانیان پرداخت شود اما نشد‌، سالی 44‌هزار میلیارد تومان به دولت تحمیل هزینه می‌کند. یارانه‌ای که نه اشتغال‌زا بوده‌، نه فقر را کاهش داده و نه در بهبود عدالت اجتماعی تأثیر داشت. این موضوع در کنار موضوع اعتبارات حوزه‌های اجتماعی که بالغ بر 200هزار میلیارد است به علامت سؤال بزرگی در مخارج دولت تبدیل شده‌، چراکه سالانه 200هزار میلیارد تومان در حوزه‌های اجتماعی هزینه می‌شود اما به قول شخص وزیر رفاه‌، آثاری از این سرمایه‌گذاری دیده نمی‌شود‌. 
آن‌طور که گفته می‌شود‌، منابع در کشورهای در حال توسعه به زحمت ایجاد می‌شود، اما به اندازه کافی اثر‌بخش نیست و صرف بعضی منابع در جامعه همچون «پول پاشی» بدون توفیق ارزیابی شده است‌. بعضی از این پول پاشی‌ها با هدف تغییر رویکرد‌های اجتماعی اقتصادی انجام می‌شود اما در بلند‌مدت به این نتیجه می‌رسیم که برنامه در حال اجرا مبنای اطلاعاتی و آماری نداشته و این حرکت باعث گرفتاری‌های دیگری شده است‌.
حال دولت برای ایجاد اشتغال روستایی و همچنین شهرهای کوچک که در روزگار انتخابات با اهداف سیاسی‌، بیشترین توقع کسب رأی را درآنها دارد بالغ بر 3‌میلیارد دلار بودجه اختصاص داده است‌. ایجاد اشتغال برای روستاییان هم مانع مهاجرت آنان به شهر‌ها می‌شود و هم مقبولیت دولت را تضمین می‌کند‌. مقبولیتی که در روزگار انتخابات به منزله تبلیغات پیش از موعد می‌ماند‌. دولت‌ها دراین فرصت برای چهار سال دوم و یا برای رقابت‌های انتخاباتی مجلس و برد حزب سیاسی خود می‌توانند طرح برنامه کنند‌. 
از دیگر اقدامات دولت توسعه پوشش درمانی است اما از آنجایی که درمان و دارو وابستگی خاصی به خارج دارد نوسان قیمت دلار تأثیرات عمیقی برآن دارد‌، خصوصاً تأمین دارو‌. از این جهت است که دولت 22میلیون نفر جمعیت روستایی و10میلیون نفر جمعیت حاشیه‌نشین شهری را مجانی تحت پوشش بیمه درمانی قرار داده است و باید دید رضایت‌مندی مردم از این طرح تا چه میزان بوده است‌. 
دراین طرح مانند طرح اشتغال‌، دولت نظر مستقیمی‌ به اقشار آسیب‌پذیر داشته و معلوم نیست دولت بعدی ادامه‌دهنده این راه باشد یا خیر‌، چراکه امروز هم وزارت بهداشت و درمان دست‌اندازی غیرمعقولی به منابع سازمان کارگری تأمین اجتماعی داشته است‌. وزارت بهداشت چون در برابر هزینه‌های این 32میلیون نفر کم آورده و تاب مقاومت در برابر اجرای بلند مدت طرح را ندارد دست‌اندازی به منابع سازمان کارگری تأمین اجتماعی را پیشه کرده است و باید دید عاقبت این طرح چه خواهد شد‌. از دیگر طرح‌های دولت رفع فقر غذایی مردم کشور است‌. در این طرح 11میلیون نفر دیده شده‌اند‌. همچنین موضوع تحصیل اقشار خاص جامعه است که دولت باید نسبت به ادامه تحصیل آنان تلاش کند تا در جامعه سرافراز باشیم که هیچ کودکی در کشور از تحصیل باز نمانده است‌. 
با این اوصاف می‌توان فعالیت دولت را به موازی کاری با کمیته امداد و یا سازمان بهزیستی و یا مؤسسات خیریه تشبیه کرد‌. اگر این مراکز ونهادهای بزرگ در کشور فعال هستند، نقش دولت دراین وادی چیست‌؟ ویا نقش مؤسسات‌، مراکز‌، نهادها و ادارات حمایتی که بعضاً از دولت یارانه می‌گیرند چگونه است و چگونه باید باشد‌؟ 

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی