[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۵۳
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

اقتصاد در تعطیلات
 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

با شمارش تعطیلات روی صفحه تقویم و به‌مناسبت‌های خاص، درطول سال بیش از سی‌وسه روز تعطیلات داریم که عملاً یک‌ماه تمام فعالیت‌های کشور از کارافتاده تلقی می‌شود‌. اما سه ماه دیگر از سال نیز به‌مناسبت‌های خاص، کشور به حالت نیمه‌تعطیل درمی‌آید. تمام این مناسبت‌ها یک طرف و وقوع حوادث پیش‌بینی‌نشده نیز یک طرف‌. در طول زمستان برف و باران و زلزله‌ و در طول تابستان گرد و خاک و زلزله مانع فعالیت‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی‌هنری و ورزشی می‌شود. بعضی فعالیت‌های اقتصادی صرف نیز مانند کشاورزی و صنایع مرتبط با آن به دلیل وقوع خشکسالی متوقف شده است. در دیگر مباحث اقتصادی، تحریم‌ها و موانع صادراتی و سیاسی شدن موضوع نفت‌، ناتوانی در خام‌فروشی و جذب درآمدهای ارزی از طریق سیستم‌های بانکی منظم‌، روی‌آوری به موضوع قاچاق و در مسیر انحرافی قرار گرفتن صادرات و واردات با به‌کار‌گیری واژگان غلط دورزدن تحریم‌ها‌، توسعه بیکاری و کاهش سرمایه‌گذاری در فرصت‌های موجود‌، امور را به تعطیلی و فرصت‌سوزی کشانده است.
واقعیت این است که همه به خودشان اجازه می‌دهند ما را تحریم کنند‌. کشوری که درطول ایام سال همه‌اش در فکر تعطیلات هستند و زمان انجام امورمحوله به هر‌بهانه‌، ساعت‌ها زمان مفید را با کم‌کاری‌ها می‌کشند‌. از این جهت است که وقتی خبرها را مطالعه می‌کنیم تأسف می‌خوریم. برای ارایه محصولی مانند آب معدنی شیشه پلاستیکی نداریم‌، چوب بستنی باید از خارج وارد شود‌، کمبود دارو در شرایط تحریم جهانی با شدت خاصی احساس می‌شود‌، برای حمل و نقل هوایی نیازمند ایرباس‌های خارجی هستیم که به ما نمی‌فروشند وناوگان هوایی حمل مسافرو‌بار به‌شدت فرسوده است‌، صنایع خودروسازی ما هر‌چند با برند ایرانی اما خارجی است و با اعمال تحریم‌ها می‌شود پراید سه میلیونی را بیست وسه میلیون فروخت‌، صنعت ساختمان ما با رکود شدیدی همراه است و اشتغال دراین بخش به‌صفر رسیده‌، ماجرا‌جویی‌های سیاسی و حوادث خیابانی وضعیت امنیت را برای سرمایه‌گذاران نامطلوب کرده است‌، از گوشه و کنار اخبار فساد دستگاهی به گوش می‌رسد و اختلاس‌های میلیاردی در بهبه‌ی تعطیلات به اوج خود رسیده است‌. با این تفاصیل تنفس در هوای اقتصاد کمی ‌سخت جلوه می‌کند و باید راهکاری اساسی برای حل موضوع پیدا کرد‌.
ما امروز برای پیشرفت کشور نیازمند یک عزم ملی و عقد یک تفاهم سیاسی بین مدعیان قدرت هستیم‌. احزاب کارکرد اصلی خود را ندارند‌. ماهیت آنان نظارت برقدرت و حفظ منافع ملی است‌. اما احزاب‌، خود در تفکر تصاحب قدرت هستند‌. فقدان کادر حزبی در بدنه احزاب پس از به‌دست‌گیری قدرت سیاسی آسیب‌های جدی بر پیکره اقتصاد وارد کرده است‌. گویا با تحولات سیاسی‌، اقتصاد به رکود کشیده می‌شود‌. الگو‌گیری از روش رشد کشورهای موفق جهان هم در کشومان متداول نیست‌. از هیچ الگویی پیروری نمی‌کنیم که در آخر تمام راه‌های غلط رفته به بازگشت سر نقطه اول منتهی می‌شود و دستاوردی ندارد‌. هر دولتی چهار سال اول فعالیت خود را به انتقاد از دولت گذشته می‌گذراند و چهار سال دوم را صرف مقاومت در برابر شدت انتقادها می‌کند‌. این درحالی است که دولت‌ها دستاوردی در حوزه اقتصادی ندارند و تنها اتفاقی که دراین دوران افتاده افزایش کیفیت شعارهای رنگارنگ است‌.
و اما تعطیلات فراگیر و مستند به تقویم به‌علاوه تعطیلات غیر‌مترقبه‌، تحریم‌ها برای جلوگیری از حرکت روبه‌جلوی اقتصادی‌، خود تحریمی‌ها‌، تأثیرات اغتشاش سیاسی براقتصاد داخلی‌، رکود وتورم‌، عدم سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی روی فرصت‌های اقتصادی‌، قطع ارتباطات بانکی با طرف‌های خارجی در بحث صادرات و واردات و دیگر موانع توسعه اقتصادی باعث شده دست نیاز ما به هر طرف دراز شود و دیگران خیلی راحت می‌توانند دست ما را کوتاه کنند‌.
ما از کنار الگوهای جهانی بی‌تفاوت گذر می‌کنیم، شاید خیلی‌ها حتی تاریخ را مطالعه نمی‌کنند‌.کشور ژاپن پس ازتسلیم در جنگ جهانی دوم با چه شرایطی روبه‌رو بود‌. قحطی‌،گرسنگی و نابودی اقتصادی دستاورد جنگ برای این کشور بود‌. درواقع ژاپن به یک مستعمره تبدیل شد، اما اعمال تمام سیاست‌های دول غرب برای محدود کردن ژاپنی‌ها با شکست همراه بود، چراکه ژاپن از نیروی کار عظیم و منضبطی برخوردار بود و مدیران کارآزموده ژاپنی با دست‌پاکی مثال زدنی اقتصاد را احیا کردند‌. تردیدی نیست که‌ جنگ کره و ویتنام، به این شکوفایی اقتصادی خدمات بسیار زیادی نمود. به‌ طوری که شواهد نشان می‌دهد سفارش‌های عظیم آمریکا برای کامیون و سایر وسایل نقلیه برای استفاده در جنگ کره بود که شرکت تویوتا را در سال ۱۹۵۱ از ورشکستگی نجات داد. جنگ کره بیش از هر عامل دیگر باعث تبدیل ژاپن‌ فقیر و شکست خورده به غول صنعتی مدرن شد. 
این الگوهای بزرگ در کنار مقوله دست‌پاکی مدیران اقتصادی باید مدنظر ما قرار بگیرد‌، آیا چنین است؟ 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی