[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۱۳۹۱
  • دوره جدید

کافه کتاب- فاطمه قاسمی پور، روزنامه شیراز نوین

رنج‌های ورتر جوان

 

 یوهان ولفگانگ گوته؛ ترجمه محمود حدادی؛ ماهی: ۱۳۹۷ (چاپ دوازدهم)
صبح‌ها وقتی از رؤیاهای سنگین خودم سر برمی‌دارم، بیهوده به هوای او آغوش باز می‌کنم و شب‌ها وقتی که خوابی سعادت‌آمیز و معصومانه به وهمم دچار می‌کند، بیهوده در بستر خود از پی او می‌جویم. آن هم با حالی که انگاری در پیش او بر سر سبزه نشسته‌ام و دستش را در دست دارم و هزار بوسه بر او می‌زنم. وقتی که در منگی خواب دست از پی او می‌کشم و به خود می‌آیم، جویی از اشک از قلب درهم و فشرده‌ام بیرون می‌زند و من بی‌هیچ تسلایی در پیش آینده‌ تاریکی که دارم، گریه سر می‌دهم.
خل‌اند که نمی‌بینند جا و مقام خیلی هم تعیین‌کننده نیست و اویی که در صدر می‌نشیند اغلب نقش اول را ندارد. چه بسا شاه که وزیرش و چه بسا وزیر که منشی‌اش او را اداره می‌کند. پس صدرنشینی حق کیست؟!

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی