[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۴۴۸
  • دوره جدید

نمایش مدیریت آبی ایرانیان باستان در دشت پاسارگاد، روزنامه شیراز نوین

تبیین و تعریف چشم‌انداز فرهنگی پاسارگاد دوران هخامنشی در قالب طرح بازنگری حریم مجموعه میراث جهانی پاسارگاد انجام می‌شود.
افشین یزدانی که مشاور بازنگری محدوده‌های حریم مجموعه میراث جهانی پاسارگاد با تمرکز بر تعریف و تبیین چشم‌انداز فرهنگی دشت پاسارگاد است، در مورد طرح تبیین و تعریف چشم‌انداز فرهنگی پاسارگاد دوران هخامنشی در قالب طرح بازنگری حریم مجموعه میراث جهانی پاسارگاد به خبرنگار ایسنا گفت: به منظور حفاظت کارآمد و بهینه از آثار باستانی دشت پاسارگاد برنامه بازنگری محدوده‌های حریم این اثر جهانی با تمرکز بر موضوع «چشم‌انداز فرهنگی» مورد توجه قرار گرفته است.
او بازنگری محدوده‌های حریم پاسارگاد را یک موضوع نوین در مباحث فرهنگی و به جهت شناخت بهتر رفتار گذشتگان در بستر جغرافیایی شکل‌گیری آثار باستانی می‌داند که مورد توجه و دقت قرار گرفته است.
یزدانی موضوعیت چشم‌انداز فرهنگی را در قالب یک زبان ساده، به روابط دوجانبه و خلاقانه انسان در دوران‌های مختلف با طبیعت پیرامون خود معرفی کرد که به آن پرداخته شده و گفت: این چشم‌انداز در تلاش است تا رفتار انسان‌ها را در مواجهه با توانایی‌ها و کاستی‌های محیط پیرامون خود تحلیل کند.
این باستان‌شناس یکی از مهم‌ترین موضوعات چشم‌انداز فرهنگی در کشور از هزاره‌های پیش را بحث شیوه‌های بهره‌برداری بهینه ایرانیان از منابع آبی محدود دانسته است.
وی ادامه داد: در همین زمینه بررسی‌های باستان‌شناسی در سال‌های اخیر توانسته شبکه و زنجیره‌ای از تلاش‌های حیرت‌آور مهندسی و مدیریتی را درراستای بهره‌برداری و انتقال و ذخیره منابع آبی در دشت پاسارگاد در دوران هخامنشی یعنی در حدود 500سال پیش از میلاد مسیح روشن و اثبات کند.
وی بررسی‌های میدانی باستان‌شناسی را نشان از تمرکز جدی بر موضوع آب در دوران باستان در دشت پاسارگاد دانست و بیان کرد: در قالب ایجاد سدها و بندهای عظیم و همچنین کانال‌ها و آبراهه‌های طولانی که در سنگ و بستر صخره یا در بستر رسوبی منطقه حفر شده است خود را نشان می‌دهد.
مشاور بازنگری محدوده‌های حریم مجموعه میراث جهانی پاسارگاد، گستردگی و حجم عظیم فعالیت‌های انجام‌شده را به‌حدی می‌داند که می‌تواند به‌عنوان جاذبه‌های تازه‌ای از مهندسی ایرانیان باستان و اقدامات جسورانه آنها در مهندسی و مدیریت منابع آبی مورد بازدید و تحسین گردشگران داخلی و خارجی قرار گیرد.
یزدانی یکی از پروژه‌های عظیم در این زمینه را آبراهی معرفی می‌کند که در بین مردم محلی امروزه به نام «جوی دختر» شناخته می‌شود و درازای آن بیش از 25کیلومتر بوده و آب دشت شمالی مجموعه آثار پاسارگاد را به دشت سعادت‌شهر امروزی منتقل و در پشت یک بند ذخیره می‌کرده است.
او ادامه داد: نقطه قابل توجه در ساخت این آبراه طولانی حفظ شیب فنی و مهندسی آبراه در تطابق با عوارض منطقه و تپه ماهورهای فراوان در مسیر و از آن مهم‌تر انتقال آب از یک حوضه به یک حوضه آبریز دیگر است که برای این کار نیاز بوده تا بخشی از آبراه که طولی برابر با حدود دو هزار متر دارد دارای عمقی حدود 15متر با پهنای 70متر شود که در نوع خود به دلیل حجم فراوان خاک‌برداری و ابعاد پروژه بسیار شایسته توجه و شگفتی است.
به گفته‌ی وی پایگاه میراث جهانی پاسارگاد براساس توصیه مشاور بازنگری حریم در حال مطالعه برای ایجاد بسترهای مناسب با هدف امکان 
گردشگرپذیر شدن بخش‌هایی از این آبراه باستانی است، آبراهی که در نزدیکی مسیر اصلی راه کنونی اصفهان به شیراز و در 10کیلومتری جنوب آرامگاه کوروش قرار گرفته است. 
مشاور بازنگری حریم محوطه پاسارگاد با بیان اینکه طرح بازنگری حریم پاسارگاد مراحل پایانی پروژه را طی می‌کند، ادامه داد: تلاش شده تا به‌گونه‌ای کارآمد موضوع توجه و حفاظت کارآمد از سدها، بندها و آبراهه‌های باستانی مورد توجه قرار گرفته و از این آثار نسبت به فعالیت‌هایی که می‌تواند باعث آسیب یا صدمه به آن‌ها شود، حفاظت کند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی