[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۷۹
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

سودای خودروسازان
 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

خودروسازان سودای افزایش قیمت دارند. درراستای تحلیل عملکرد غول‌های خودروسازی ایران، با این نکته روبرو می‌شویم که ساختار این صنعت در کشورمان تا حدودی دچار رخوت و درجازدگی شده و صنعت‌گران، همچنان با قدرت به تولید محصولاتی که چند دهه از تولدشان می‌گذرد، ادامه می‌دهند؛ اتومبیل‌هایی که در کشورهای مبدأ به موزه‌های تاریخ خودرو پیوسته‌اند و دیگر در خیابان‌های فرانسه، کره و چین نشانی از آنها یافت نمی‌شود. با این وجود، خودروسازان ملی بااندکی تغییرات ظاهری به تولید خانواده پرایدها و پژوهای تاریخ مصرف‌گذشته ادامه داده و با وجود ناخرسندی پلیس، وزارت بهداشت و مردم، نشانی از تعطیلی یا جایگزینی خطوط تولید آنها دیده نمی‌شود. خوشبختانه سخت‌گیری و پافشاری پلیس سبب شد خودروسازان ملی موظف به رعایت حداقل مؤلفه‌های ایمنی شوند و بدین وسیله، اندکی از تقصیر آنها در تلفات جاده‌ای ایران کاسته شود اما برای تحلیل عملکرد خودرؤسازان نباید یک‌طرفه به قضاوت نشست و گرفتار هجمه‌های احساسی شد. مسلم است که همه صنایع با بی‌ثباتی ارزهای خارجی، افزایش حقوق کارگران و صعود نرخ بیمه، چاره‌ای جز افزایش بهای محصولات نخواهند داشت. این درحالی است که تعطیلی خطوط تولید اتومبیل‌هایی که تیراژ انبوه دارند، با افزایش نرخ بیکاری و فراگیری بحران‌های مدنی در جامعه مقارن خواهد بود. بنابر آمار ارائه شده، بیش از پنج میلیون نفر به‌صورت مستقیم و غیر مستقیم در صنایع خودرؤسازی اشتغال دارند. به همین دلیل، تعطیلی ناگهانی و بدون برنامه کارگاه‌های کوچک و کارخانه‌های کلان، شوک گسترده‌ای به جامعه وارد می‌کند و بیش از آن که برای جامعه ایران نتیجه‌بخش باشد، مسبب بروز بحران‌های مضاعف خواهد شد. به‌همین دلیل باید در این زمینه با هوشمندی و درایت پا به عرصه عمل گذاشت و از اتخاذ تصمیم‌های هیجانی و شتاب‌زده خودداری کرد.
با در نظر گرفتن این موارد، درمی‌یابیم صنعت خودرؤسازی ایران برای انقلاب صنعتی نیازمند حمایت‌های همه‌جانبه دولت و دعوت از سرمایه‌های بخش خصوصی است. نمی‌توان از نارضایتی مردم و تلفات جاده‌ای حاصل از تقصیر خودروهای بی‌کیفیت به‌راحتی چشم‌پوشی کرد. صنعت خودرؤسازی ایران برای عبور از بحران، نیازمند هوای تازه است و باید با شیب ملایمی ‌برای جایگزینی و به روزآوری خطوط تولید کهنه و تاریخ مصرف‌گذشته همت گماشت. پرسشی که مطرح می‌شود این است که 
با گذشت 2سال از برجام، آیا مدیران ارشد خودرؤسازی توانستند با توسل به کنسرسیوم‌ها و جوینت ونچرها، از خودرؤسازان بین‌المللی دعوت به همکاری کرده و تحولی در صنعت خودرؤسازی ایران پدید آورند؟ 
با نگاهی گذرا بر خیابان‌های ایران، درمی‌یابیم محصولات پس از برجام منحصر به طبقه میانی و متمول جامعه می‌شوند و با وجود وعده‌هایی که شاهد بودیم، قشر فرودست اقتصادی همچنان باید از خانواده پرایدها و پژوها استفاده کنند. این در حالی است که بسته‌های حمایتی و وام‌هایی که از سوی صنایع برای تقویت بنیه خرید مردم عرضه می‌شود، دست کمی ‌از بهره‌های نجومی ‌بانک‌ها ندارد و بهای یک اتومبیل بیست میلیونی که با توسل به وام خودرؤسازان خریداری شده، به بیش از سی میلیون تومان خواهد رسید. در کنار همه این‌ها، امروزه میزان ایمنی و استاندارد اتومبیل‌های تولید داخل با قیمت آنها رابطه مستقیمی ‌ایجاد کرده است؛ در حالی که خط قرمز ایمنی و استاندارد باید فارغ از قیمت خودروها، برای تمامی ‌نیرو محرکه‌ها به صورت کلی در نظر گرفته شود و شاید با اتخاذ این راهکار، بتوان از آمار تلفات جاده‌ای که خودروها مسبب آنها به شمار می‌آیند، اندکی کاست.
پی‌نوشت:
وزیر صنعت: خودرؤسازان داخلی فقط به افزایش قیمت تا مرز تورم انتظاری (9.6درصد) با رعایت ضوابط سازمان حمایت، مجاز هستند.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی