[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۴۵
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

سهم ما از اعتیاد 
 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

متأسفانه سهم ما از داستان اعتیاد کاهش سن مصرف در نوجوانان است. تاکنون اقدمات بسیاری برای مبارزه با گسترش توزیع مواد مخدر انجام شده است اما کافی نبوده چراکه سن اعتیاد کاهش وتقاضا برای مصرف افزایش داشته است. این افزایش حکایت از گرایش مردم در طبقات مختلف اجتماعی، سنی و جنسیتی دارد و باید دید چرا با افزایش تقاضا حتی در افراد زیر 13 سال برای مصرف مواد مخدر روبرو هستیم. آیا این یک واکنش روانی نسبت به مشکلات پیرامون است. واکنش افراد زیر 13 سال به کدامین کنش اجتماعی است که آنان را به سمت مصرف مواد مخدر سوق می‌دهد. جالب آنکه مصرف‌کنندگان مواد مخدر سنتی و صنعتی الزاماً فروشنده مواد مخدر هستند و این حرکت را برای تأمین هزینه‌های اعتیاد انجام و ادامه می‌دهند. سال‌های پیش در روزنامه‌های استان فارس اخبار و گزارش‌های بسیاری پیرامون ورود مواد مخدر صنعتی و سنتی به مدارس و مراکز تجمع نوجوانان و جوانان منعکس کردیم. این حرکت بصورت مستمر برابر گواه آرشیو روزنامه‌ها اتفاق افتاده اما میزان تأثیرپذیری مسئولان فرهنگی، آموزشی و پرورشی ما چیزی حدود صفر بوده است.
 این درحالی است که امروز هم مردم، نمایندگان مجلس و برخی مسئولان اجتماعی و صاحب‌نظران از بروز این آسیب بصورت جدی خبر می‌دهند. برخی به صراحت می‌گویند زنگ خطر به صدا درآمده است و این جمله تکراری همان است که در سال‌های گذشته مطرح شد و مسئولان ما بی‌تفاوت از کنارش گذشتند. 
امروز در سال 1397 دوباره باید دور هم جمع شویم و از آسیب‌های اجتماعی بگوییم. همان حرف‌های تکرای گذشته و ارائه چند آمار که به درد برنامه‌ریزی‌های آینده‌نگرمان نمی‌خورد، چنانچه برنامه‌های گذشته به درد حال و روز امروزمان نخورده است. انگار کسی فکر پریشانی اقشار گرفتار در موضوع اعتیاد نیست. در این موضوع، فقط با شخص معتاد درگیری نداریم  بلکه با خانواده او،  با اهالی محله سکونت فرد معتاد و با هر محیط و جمعیتی که معتاد با آن رابطه  دارد درگیر هستیم.
در روزگار گذشته اعتیاد جرم بود و باید بشدت با آن برخورد می‌شد و انگار آن برخوردها نتیجه نداشته است. کار به جایی رسید که گفتند اعتیاد جرم نیست و نوعی بیماری است و به این ترتیب مجوز حضور معتادان در جامعه صادر شد. پلیس نوع برخوردش با افراد معتاد و ولگرد خیابانی را تغییر داد چراکه مجامع قضایی طبق دستور جدید با این پدیده برخورد جرم‌گونه نداشتند. 
معالجه این نوع بیماری در سنین زیر 18سال به دانشگاه‌های علوم پزشکی سپرده شد. در کودکان، نوجوانان و جوانان دارای سرپرست بد و یا بدون سرپرست این مهم به سازمان بهزیستی سپرده شد و همه می‌دانند این سازمان از اعتبارات سالانه دولت نصیب چندانی ندارد. پای شهرداری‌ها هم به این موضوع باز شد. دستگاهی که باید به امور عمرانی و خدماتی شهرها مشغول باشد حالا با توسعه معاونت‌های اجتماعی درگیر اموری شده است که بسیار پرخرج جلوه می‌کند. در مرکز استان فارس شهرداری شیراز مجبور به صرف اعتبار 60میلیاردی برای کنترل این بحران با تأسیس مرکز ماده 16 و نگهداری مردان معتاد شده است. پلیس هم در کنار این متولیان وظایف ذاتی خود را انجام می‌دهد و هر سال پیش از نوروز شمار قابل توجهی از معتادان متجاهر دستگیر و 15روز بعد آزاد می‌شوند.
   با تمام این تفاصیل موج تأسیس مراکز ترک اعتیاد خصوصی با اخذ مجوز از متولیان امر در شهرهای بزرگ و کوچک به راه افتاد و البته باید میزان توفیق این مراکز نیز مورد ارزیابی قرار بگیرد که آیا تأسیس این مراکز با رویکردی تخصصی و برای حل مشکلات به بحران تبدیل شده جامعه بوده یا فقط جنبه‌های درآمدزایی آن مورد توجه متولیان قرار گرفته است. 
در استان فارس متأسفانه سن اعتیاد با کاهش قابل توجهی روبرو شده است. فارس در مسیر ترانزیت مواد مخدر قرار داد چراکه دارای پلی به مرزهای شرقی است. از طرفی استان ما در شمار استان‌های بیکار کشور معرفی شده و بدیهی است جوانان بیکار فارس به سوی مواد مخدر و یا خرید و فروش آن کشیده شوند.
نقطه سر خط: رشد بیکاری، رشد تقاضا برای استعمال مواد مخدر را به همراه دارد. تولید‌کنندگان مواد مخدر صنعتی و سنتی پیوسته به دنبال گسترش بازار مصرف هستند و تمایل دارند فرد معتاد فروشنده مواد نیز باشد. اقتصادی که از قبل این صنعت در حال گردش است بالاتر از سایر درآمدهای پنهان و آشکار دولت‌های جهان است. اگر سایر تجارت‌های جهان با رکود همراه می‌شوند اما این تجارت هیچگاه توقف نداشته و سرمایه‌گذاری در آن سودآور و پربازده است. چراکه تا کنون جایگزینی برای آن معرفی نشده است.
یکی از راه‌های مبارزه با مواد مخدر و زمین‌گیر کردن تجارت آن آگاه‌سازی است که متأسفانه مورد غفلت قرار گرفته است. باید خیلی با صراحت و بلیغ در مورد این معضل با کودکان، نوجوانان و جوانان سخن گفت. درواقع باید سن آگاه‌سازی را کاهش دهیم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی