[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۴۴
  • دوره جدید

سپیده کرمی: اسب‌سواری مختص مرفهان نیست!، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: سوارکاری از جمله رشته‌هایی‌ست که حضور در آن برای خیلی از افراد دور از دسترس به نظر می‌رسد. با توجه به بالا بودن قیمت اسب و هزینه‌های آن، این تصور در بین عموم مردم وجود دارد که سوارکاران عمدتاً جزو اقشار پردرآمد جامعه هستند و ورود به چنین رشته‌ای برای بیشتر جامعه، از جمله مسائل دور از ذهن به شمار می رود.
اما لزوماً چنین نیست. می‌توان بدون برخورداری از توان مالی بالا، وارد این رشته مفرح شد. سپیده کرمی دختر 13ساله‌‌ای است که وارد این رشته شده و بدون اینکه از توان مالی آن‌چنانی برخوردار باشد، مسیر خوبی را در پیش گرفته و با شوق و پشتکار فراوان در حال ادامه این راه است. گفت‌وگوی ما با این نایب‌قهرمان نونهالان استان فارس را در ادامه می خوانید.
از کی و چرا وارد این رشته شدی؟
از 4سال پیش. با توجه به اینکه پدرم یک ورزشکار قدیمی بوده، من هم از بچگی در محیط‌های ورزشی قرار گرفتم و در بین همه رشته‌ها سوارکاری را انتخاب کردم. 
ویژگی خاص این رشته چه چیزی بود که تو را به سمت خودش کشید؟
سوارکاری ورزش بسیار لذت‌بخشی است. وقتی وارد این رشته بشوید می‌توانید میزان این لذت را درک کنید. یکی از ویژگی‌های خاص این رشته این است که در آن دو حس مختلف داریم؛ یکی احساس سوارکار و دیگری احساس خود اسب. اسب دنیای عجیبی دارد و همه چیز را کاملاً حس می‌کند. از این نظر جذابیت بسیار زیادی برای من دارد.
عموم مردم احساس می‌کنند این رشته مختص مرفهان است و همه نمی‌توانند وارد آن شوند. آیا این فکر درست است؟
نه، لزوماً اینطور نیست. قطعاً کسی که وضع مالی بهتری دارد و می‌تواند یک اسب مخصوص به خود داشته باشد، امکان پیشرفت بیشتری هم دارد. ولی شما لازم نیست حتماً مالک یک اسب باشید تا بتوانید سوارکاری کنید. می‌توانید از اسب‌هایی که در باشگاه‌های سوارکاری هست استفاده کنید و با تمرین و علاقه، در این رشته پیشرفت کنید. 
یعنی آن‌چنان ورزش پرهزینه‌ای نیست؟
پرهزینه که بله، نسبت به بقیه رشته‌ها هزینه بیشتری دارد و هر کسی هم بیشتر بتواند هزینه کند، موفق‌تر است. اما همان‌طور که گفتم، همه چیز در هزینه کردن نیست. من در همین چند سال با اینکه آن‌قدرها نتوانسته‌ام هزینه کنم، با تلاش و پیگیری خوبی که انجام دادم توانسته‌ام به خوبی پیشرفت کنم و در مسابقات هم شرکت کرده و مقام کسب کنم.
در این 4سالی که وارد این رشته شدی، چه روندی را طی کردی؟
من در سه سال اول فقط تمرین کردم. به طور مداوم تمرین کردم و تازه یک سال است که توانسته‌ام به بخش مسابقه وارد شوم. 
به مسابقات کشوری هم وارد شده‌ای؟
هنوز نه. ابتدا باید در مسابقات استانی شرکت کنیم و وقتی رنکینگ مورد نظر برای ورود به مسابقات را دریافت کردیم، می‌توانیم وارد مسابقات کشوری شویم.
از مربیانت بگو.
راحت بگویم که اولین و بهترین مربی‌ام پدرم است. اما در زمینه تخصصی سوارکاری، اولین مربی‌ام ندا زارع بود که آموزش‌های مقدماتی را با او گذراندم و در حال حاضر هم زیر نظر امین و مهدی باقری آموزش‌های نوین سوارکاری و پرش با اسب را می‌گذرانم. همچنین حاج کمال محمدی پیشکسوت سوارکاری کشورکه با علاقه خاصی تجربیات باارزش خودش را در اختیار من و بقیه بچه‌ها قرار می‌دهد.
فکر می‌کنی چه زمانی بتوانی به این هدف برسی؟
باید خیلی تلاش و تمرین کنم. شاید همین امسال هم بتوانم. اگر در مسابقات قهرمانی استان رتبه مناسبی به دست بیاورم و هیئت سوارکاری استان از نظر کیفی کار مرا تأیید کند، می‌توانم در مسابقات نونهالان کشور شرکت کنم.
به حضور در مسابقات بین‌المللی هم فکر می‌کنی؟
دوست که دارم، اما خیلی سخت است. هزینه بسیار بالایی دارد و یک ایرانی سخت می‌تواند در مسابقات خارج از کشور شرکت کند، چون باید اسب را با خودش ببرد و این هزینه حمل و نقل و نگهداری اسب بسیار زیاد است.  
یعنی حتی حضور در مسابقاتی مانند بازی‌های آسیایی یا المپیک، سخت و دور از ذهن است؟
غیرممکن که نیست، با تلاش و تمرین و پشتکار می‌شود. خیلی  سخت است اما ممکن.
مسابقات خارجی را که از تلویزیون پخش می‌شود دنبال می‌کنی؟
بله، هر وقت ببینم پخش می‌شود حتماً نگاه می‌کنم. بسیار آموزنده است و به حرکاتی که از سوارکاران می‌بینم  در تمرینات و مسابقات فکر می‌کنم.
اینکه مسابقات سوارکاری حتی در سطوح بالا در ایران پخش نمی‌شود و حتی بازخورد رسانه‌ای آن‌چنانی هم ندارد،تو را دلسرد نمی‌کند؟
نه، به هیچ وجه. چون من به دلیل عشق و علاقه شخصی خودم این ورزش را با اشتیاق دنبال می‌کنم و زیاد دنبال این مسائل نیستم.
اما به‌هرحال در این ورزش نه از شهرت آن‌چنانی خبری است و نه از درآمد. آیا این‌ها در درازمدت باعث کاهش انگیزه نمی‌شود؟
بله، درست است و به این قضیه فکر کرده‌ام. یعنی ما حتی اگر قهرمان جهان هم بشویم، شاید فقط کسانی که سوارکاری را به صورت حرفه‌ای دنبال می‌کنند متوجه شوند. اما می‌بینید که تیم فوتبال ما در جام جهانی حتی وقتی شکست می‌خورد، همه مردم به خیابان می‌ریزند!  من با علم به این مسائل وارد این رشته شدم. در زمینه مادی هم هرچه پیشرفت کنیم، نه تنها درآمدی در کار نیست، بلکه به هزینه‌هایمان افزوده می‌شود. یعنی اگر برای قهرمانی در استان، به عنوان مثال یک اسب چندده میلیونی کافی باشد، برای قهرمانی در کشور باید از یک اسب چندصد میلیونی استفاده کرد و این رقم برای مسابقات برون‌مرزی به میلیارد هم می‌رسد! تمام این مسائل در رشته ما وجود دارد؛ اما همان‌طور که گفتم، می‌شود در این رشته هم پیشرفت کرد، با علاقه و تلاش مداوم.
از هیئت سوارکاری استان راضی هستی؟
بله، کاملاً. رئیس هیئت سوارکاری آقای طفیونی و آقای ذنوبی رئیس کمیته پرش تا جایی که بتوانند برای پیشرفت این رشته تلاش می‌کنند. همین ماه پیش، کلاس آموزشی تشکیل دادند و آقای پاشمن (سرمربی بلژیکی تیم ملی سوارکاری) را به عنوان مدرس به شیراز آوردند. من هم در آن کلاس شرکت کردم و چیزهای زیادی یاد گرفتم. هیئت در طول سال، مسابقات زیادی هم برگزار می‌کند و این باعث می‌شود بچه‌ها همواره در آمادگی مطلوبی قرار داشته باشند.
برای تمرین سوارکاری چقدر وقت می‌گذاری؟
سال 96 بیش از صد بار برای تمرین سوارکاری از شیراز به زرقان رفته‌ام و هر بار حدود 4-5ساعت.
و چه هدفی را دنبال می‌کنی؟
هدف من در زندگی این است که انسان مفیدی برای جامعه‌ام باشم. در رشته سوارکاری هم اولین هدفم لذت بردن است. آرامش و احساسی که به من می‌دهد برایم کافی‌ست. البته در کنار این لذت، سعی می‌کنم با تلاش و تمرین هر روز از نظر فنی پیشرفت کنم، در مسابقات معتبر شرکت کنم و به درجات بالایی در این رشته برسم.
صحبت پایانی؟
اول ممنونم ازشما که انگیزه ما نونهالان و نوجوانان را برای تلاش و پیشرفت بیشتر می‌کنید. از بچه‌های هم‌سن‌وسال خودم می‌خواهم ورزش را در برنامه زندگی‌شان قرار بدهند. فرقی هم نمی‌کند چه رشته‌ای باشد. در آخر می‌خواهم تشکر ویژه‌ای کنم از پدرم، مادرم و خواهرم که همیشه مرا حمایت و کمک می‌کنند و تشکر بی‌نهایت از آقایان امین باقری و مهدی باقری و امیدوارم بتوانم همیشه راضی و خوشحالشان کنم.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی