[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۴۶
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

بیماری قرن

 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

بیماری‌های خاموش، درونمایه جامعه ایران را تهدید می‌کنند. ازدیاد دغدغه‌های فکری، مشکلات روزمره و به فراموشی سپرده شدن تکنیک‌های مراقبه، سبب شده است عموم جامعه توجه کمتری به بیماری‌هایی نهفته داشته باشند و فقط در مواقع بحرانی و برهه‌های دیرهنگام به یاد آنها بیفتند. امروزه آسیب‌های روحی و روانی در صدر بیماری‌های خاموش قرار می‌گیرند. بنابر آمار اعلام‌شده، به ازای هر 4نفر در کشور، یک نفر به طیفی از بیماری‌های روانی مبتلا است؛ این درحالیست که شخص بیمار و اطرافیان وی تا زمانی که بیماری فرد به مرز مشهود و کنترل شده نرسد، از آغاز فرآیندهای درمانی و پذیرش ماهیت آن طفره می‌روند. متأسفانه، بسیاری از ایرانیان حتی برای یک بار در عمر خود از خدمات روانشناسان بهره نمی‌برند و نتیجه کار چنان شده که نزدیک به یک چهارم از هموطنان، با آشفتگی‌های مزمن روحی و روانی دست و پنجه نرم می‌کنند با شیوع بیماری‌های روحی شاهد ازدیاد افسردگی، اعتیاد، طلاق، اضطراب، نزاع، قتل و طیف عظیمی ‌از آسیب‌های اجتماعی خواهیم بود. بنابر آمار اعلام شده از سوی بهزیستی، حدود 6میلیون نفر از مردم ایران به افسردگی مبتلا هستند؛ در حالی که آمار ارائه شده، فقط به افراد تحت درمان که ماهیت بیماری خود را پذیرفته‌اند، محدود می‌شود. به دلیل نبود فرهنگ‌سازی و کم‌کاری مدیوم‌های ارتباطی، متأسفانه نشانه‌های بیماری‌های روانی برای بسیاری از ما ناشناخته مانده و گروه شایان توجهی از مردم، از ماهیت بیماری قرن اطلاعات چندانی ندارند. 
از سویی، بیماری‌های روانی و آشفتگی‌های روحی یکی از دلایل اصلی خودکشی شمرده می‌شوند و چنان که از آمار ارائه شده برمی‌آید، آمار خودکشی در ایران سالیانه در حدود 3800 تا 4000نمونه است. این آمار، نصف میانگین جهانی است؛ اما توجه داشته باشیم که در سالیان اخیر این روند سیر صعودی را طی کرده و چنانچه درصدد پیشگیری از بحران برنیاییم، این معضل به یکی از چالش‌های اساسی کشور در آینده تبدیل خواهد شد.
یکی از عوامل مهمی ‌که به ازیاد بیماری‌های روحی و روانی می‌انجامد، پمپاژ ناامیدی در جامعه است. در برهه معاصر، مشکلات اقتصادی فشار مضاعفی بر دوش مردم وارد می‌سازد. در این وضعیت حساس، عموم دستگاه‌ها و نهاد اجرایی به‌همراه مدیوم‌های ارتباطی موظف‌اند بنیه روحی و روانی مردم را در برابر آسیب‌های اجتماعی تقویت کرده و در پی تزریق نشاط عمومی ‌به بطن جامعه برآیند. آشکار است که عملیاتی‌سازی چنین راهکاری، نیازمند به کارگیری کارشناسان زبده امور اجتماعی و روانشناسان قابل است. باتوسل به مضامین یادشده، می‌توان تا حدودی از اثرات شوم پمپاژهای ناامیدی کاست و بنیه افکار عمومی ‌را برای خروج از بحران آماده کرد.
با این وجود، به نظر می‌رسد ابتدا باید فرهنگ مقابله با آسیب‌های روانشناختی در جامعه ایران نهادینه شده و از کارشناسان این حوزه، به‌سان پزشکان بیماری سخت استفاده کرد. جامعه ایران باید به این نکته اشراف یابد که تکنیک‌های مراقبت از روح و روان، دست کمی ‌از فوریت‌های درمان جسم ندارد و بسیاری اوقات، مهلک‌ترین بیماری‌های جسمی‌ ریشه در روح‌های ناآرام و عصیانگر دارند. 
در چهار سال گذشته، آمار منازعات در کشور چهار برابر افزایش یافته و این مسئله نشان از آسیب‌پذیری و شکنندگی مردم در برابر محرک‌های خرد و کلان دارد و باید در راستای مقابله و جلوگیری از گسترش آن، راهکارهای مؤثری در دستور کار قرار داد. بیماری‌های خاموش به سردمداری افسردگی و اضطراب، جامعه ایران را تهدید می‌کنند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی