[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۴۸
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

جهانی باشیم

 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

باید جهانی باشیم و تأثیرگذار. برای سرمایه‌گذاری و یا سرمایه‌پذیری در ابعاد جهانی تا کنون با محدودیت‌های قانونی بسیاری مواجه بوده‌ایم چرا که عملیات بانکی ما به استاندارهای بین‌المللی نزدیک نبوده و نیست. ما دارای یک نوع اقتصاد بسته و خسته هستیم، اقتصادی که در آن سرمایه‌گذاران بزرگ جهان حاضر به پذیرش ریسک نیستند. اصل آسیب‌پذیری اقتصاد ما در همین است وقتی منافع بین‌المللی به منافع اقتصاد ما گره نخورده است خیلی راحت و آسان می‌توان تحریمش کرد و یا حتی نابودش نمود. خرید و فروش پول خارجی با این میزان تورم در کشورمان حکایت‌ها دارد، چرا که وقتی هیچ صنعتی در چهار دهه گذشته در ایران پا نگرفته و فرصتی برای سرمایه‌گذاری، تولید و اشتغال پیش نیامده است، سودخواهی فقط در میدان دلالی و واسطه‌گری بروز و ظهور می‌کند. باید پذیرفت اقتصاد ایران پیش از فروش خام نفت و اتکا به آن به صنعت قاچاق متکی است. این مهم حتی برای تولیدکنندگان و فعالان عرصه اقتصاد که با هزار نمونه بخشنامه و دستورالعمل غیر تخصصی در گذشته مواجه بودند به اثبات رسیده، که خط تولید دیربازده و پردردسر است و توجه به صنعت قاچاق زودبازده و پرسود است.
اگر منصفانه به بازار مصرف داخلی نگاهی داشته باشیم، استقبال از کالای وارداتی بیش از استفاده از کالای ایرانی است. تابلوهای تبلیغاتی در شهر‌های کشور بیشتر مصرف کالاهای وارداتی را توصیه می‌کنند تا کالاهای داخلی را، این در حالی است که اگر به عنوان یک روزنامه نگار قصد پیگیری خط تولید و توزیع کفش ایرانی را داشته باشید و به محل توزیع آن در شیراز مراجعه کنید، انگار به سری‌ترین مرکز نظامی ‌و اطلاعاتی وارد شده‌اید و در نهایت پاسخ به پرسش‌های شما به تهران حواله می‌شود و با تماس‌های مکرر کسی را پیدا نمی‌کنید که در مورد کفش ملی با شما سخن بگوید. آیا تاکنون تبلیغی از کفش ملی در شهر‌های بزرگ و کوچک کشورمان دیده‌اید؟
فرار از مقررات دست و پا گیر و یا پر توقع از سوی فعالان اقتصادی همچنان ادامه دارد. در واقع در سطوح بین‌المللی با برخورداری از یک اقتصاد بسته و خسته، خرید و فروش در عالم تحریم‌ها را دور می‌زنیم و به قاچاق پناه می‌بریم و در داخل کشور حاضر به استفاده حداقلی  از دستگاه «کارت‌خوان» در مثلاً مطب پزشکان نیستیم. ما از اینکه آمار فعالیتمان در حوزه اقتصاد شفاف شود نگرانیم.
نگران موضوع «‌از کجا آورده‌ای‌» هستیم که سال‌های سال خودمان در دستگاه قضایی بر آن و برای مردم تأکید داشتیم و شاید با طرح غیر تخصصی آن باعث فرار سرمایه‌گذاران بسیاری  از کشور شدیم. ما خودمان در داخل کشور برای فعالان اقتصادی همین موضوع «اقتصاد بین‌المللی» را بصورت دست و پا شکسته مطرح کردیم و از فعالین اقتصادی خواستیم خط مالی خود را مشخص و روشن کنند اما آنان دستگاه‌های کارت‌خوان را خاموش کردند‌.  حالا وقتی دنیا از ما می‌خواهد خطوط مالی و اقتصادی خودمان را به خطوط بین‌المللی متصل کنیم تا بتوانیم داد و ستد قانونی و راحتی داشته باشیم همان کاری را می‌کنیم که بعضی پزشکان در جمع کردن دستگاه «کارت‌خوان‌» در مطب‌ها کردند. درواقع نمی‌خواهیم به کسی اجازه دهیم بفهمد، معاملات و معادلات ما چگونه انجام و محاسبه می‌شوند تا حداقل  از پرداخت مالیات فرار کنیم. در مجموع باید گفت انضباط‌گریز هستیم. اینکه باید حساب کارهایمان را یک روز پس دهیم یک تأکید دینی برای ماست. ما اعتقاد داریم دیر یا زود با حضور در درگاه الهی باید پاسخگو اعمال و رفتارمان باشیم، اما انگار پاسخگو بودن خیلی سخت است. هرچند امیدواریم هرچه سریعتر به امر پاسخگویی تن دهیم و اقتصادمان را به اقتصاد جهان متصل کنیم چراکه امروز جهانی بودن برای همه و همه‌چیز لازم است نه فقط برای دو تابعیتی‌ها.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی