[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۸۹
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

کابوس دیکتاتور

 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

شاید روزنامه نگاران، بزرگترین کابوس دیکتاتورها باشند. آدولف هیتلر، روزنامه‌نگاران منتقد را به آشوییتس و گوبلز می‌سپرد و معمر قذافی، حکم تبعید ژورنالیست‌های آزادی خواه را به مجاری فاضلاب می‌داد. دیکتاتور بی‌رحم ژاپنی خواستار سلاخی نویسنده‌های شب نامه با اره‌های کند بود و ژنرال فرانکو، دستور به قتل مجریان روشنگری توسط گرگ‌ها و کفتارهای گرسنه داده بود. متأسفانه، قتل روزنامه‌نگاران در جهان معاصر و عصر مدرنیته همچنان ادامه دارد و دیکتاتورهای دوران، در حالی که خود را در برابر قلم آزاداندیش ارباب جراید حقیر و ناتوان می‌بینند، با زبونی و حقارت، حکم از میان برداشتن آنها را صادر می‌کنند. حاکمان جور، پاسخ مستدل و برهان قاطعی برای پرسش‌های منطقی و دلسوزانه اندیشمندان ندارند و حذف فیزیکی صورت مسئله، یگانه راه حلی است که همواره بر اذهان فرومایه آنها می‌تابد. سخن از محمدبن سلمان آل سعود است که خود را پادشاه اصلاحات و سردمدار حقوق بشر نوین در عربستان می‌نامد و درصدد تغییرات اساسی در یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان است. در کنار همه تغییرات عوام‌فریبانه و افراطی گرایانه که ولیعهد آل سعود در آنها جولان می‌دهد، او همچنان به سان پیشینیانش شیفته خریداری اسلحه‌های تاریخ مصرف گذشته غربی است و انبارهای تسلیحاتی آل سعود را بر سر کودکان و زنان یمنی آوار می‌کند. با مطالعه سرگذشت او، به خشونت و بی‌درایتی وافری پی می‌بریم که در نهادش ریشه دوانده و توانایی اتخاذ تصمیمات منطقی را از او سلب کرده است. حاکمی‌ که دستور به حبس مادرش می‌دهد و بزرگان آل سعود را به منظور گرفتن زهرچشم و اخاذی، در محبس‌های مجلل به بند می‌کشد. شاید محمدبن سلمان، از جریانی برخاسته باشد که ادامه حکمرانی را در گسترش وحشت و تهدید ارزیابی کرده و در برهه‌های کوتاه زمانی، به دنبال مطرح کردن نام خود در مقام ولیعهدی مستبد و سختگیر در برابر منتقدان است. اما قتل جمال خاشقجی مهلکه آسانی نیست که ولیعهد بی‌تجربه، به راحتی از آن رهایی یافته و به طور حتم در گرداب آن گرفتار می‌آید. روزنامه‌نگار منتقدی که به نیت‌های شوم و خودکامگی اربابان نوظهور آل سعود پی برده بود و همیشه، با تهدیدهای آشکار و نهان آنها روبرو می‌شد.
 شاید خاشقچی با خوش بینی، اندکی درایت و ذره‌ای انسانیت در ولیعهد بی‌تجربه سراغ داشت که با پای خود به سفارت رفت و شاید هیچ‌کس گمان نمی‌برد دیپلمات‌ها(!) جرأت سلاخی او را در محلی داشته باشند که مأمن دیپلماسی شناخته می‌شود. اما کینه ولیعهد چشم او را بر همه پیامدهای قتل روزنامه نگار بست و دستور به حذف فیزیکی ژورنالیست توانا را در زیرزمین سفارت صادر کرد. 
پس از قتل روزنامه نگار، مقامات سعودی تلاش‌های مذبوحانه‌ای کردند تا با روزه‌های سکوت و کتمان حقیقت، دست‌های آلوده خود را با گذشت زمان پاک کنند؛ اما ابعاد ماجرا و فشار جامعه جهانی آن قدر زیاد بود که در نهایت، چاره‌ای جز اعتراف و پوزش برای آنها باقی نگذاشت. البته همان‌طور که انتظار می‌رفت، ولیعهد و ارشدترین مقامات سعودی از زیر بار مسئولیت شانه خالی کرده و قصاص روزنامه‌نگار به جرم آزاداندیشی را به افراد دون‌پایه و تصمیمات خودسرانه نسبت دادند.
 آنها از یاد برده‌اند که دوران ساده‌پنداری و اندیشه‌های بلاهت‌آمیز افکار عمومی، قرن‌هاست به سر آمده و مقامات بلندپایه سعودی به سادگی نخواهند توانست دست‌های آلوده خود را از خون اندیشمندان، روزنامه‌نگاران، منتقدان و مردمان بی‌گناه یمن و عراق و سوریه پاک کنند.
 به یاد داشته باشیم که میزان قصاوت جلادان دولتی تا جایی پیش رفته است که حتی پیکر بی‌جان خاشقچی را هم به خانواده‌اش تحویل ندادند و این مسئله، گوشه‌ای از رفتارهای غیرانسانی دیکتاتورها و دژخیمان را نشان می‌دهد.
از سویی، قتل جمال خاشقجی سنگ محک مناسبی برای دولتمردان جهانی است. برخی دولت‌ها به شماتت و انتقاد رفتار سعودی‌ها برخاسته و فروش اسلحه و تجهیزات نظامی‌ و سرمایه‌گذاری را تا زمانی که نتیجه پرونده روزنامه نگار مقتول آشکار شود، معلق کردند.
 اما گروهی دیگر به رهبری ایالات متحده، به مذمت نرم و گوش مالی کلامی‌ آل سعود بسنده کرده و با زیر پا گذاشتن تمامی ‌مؤلفه‌های حقوق بشری و انسانی، به تبادلات تجاری و نظامی‌ با آنها ادامه می‌دهند. چراکه به گفته دونالد ترامپ، مرگ یک روزنامه نگار نباید از صادرات اسلحه به عربستان، اصلی‌ترین خریدار صنایع نظامی ‌ایالات متحده، ممانعت کند و او برای رویارویی با ایران، به آل سعود نیازمند است.
با وجود همه این‌ها، تاریخ گواه محکمی‌ در زمینه پیروزی خون و قلم بر شمشیر و چوبه دار است و کشتن آزادی‌خواهان، صاحبان اندیشه، روزنامه نگاران و مردمان بی‌گناه، همیشه زمینه سرنگونی حکومت‌های ظلم و جور را مهیا می‌سازد. به‌طور حتم، منتقدان آل سعود از این پس با قدرت و حمیت مضاعفی به نقد سرسپردگی و سیاست‌های بشرستیزانه آنها برخواهند خواست و ولیعهد نابخرد، با قتل یک روزنامه نگار مسبب رستاخیز جریان‌های آزاداندیش بسیاری خواهد شد. آزادگی روزنامه نگاران، بزرگترین کابوس دیکتاتورها است.
پی‌نوشت: 
پادشاه رژیم سعودی و پسرش، به خانواده روزنامه نگار عربستانی که در کنسولگری این کشور در شهر استانبول ترکیه به قتل رسیده است، تسلیت گفتند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی