[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۵۸۶
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

چرا تیغ تحریم برنده است

 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

ما در شرایطی دچار تحریم‌های اقتصادی فلج‌کننده می‌شویم که قادر به تولید همان محصولات مورد تحریم و تهدید نباشیم و اگر امروز قرار است شاهد بزرگترین تحریم‌های اقتصادی جهان علیه خودمان باشیم باید نگاهی به پیشینه خودمان در امر تولید و اهتمام در گسترش آن بیندازیم. داستان کاملاً واقعی و خالی از افسانه است ما اهتمامی‌ برای تولید نداشتیم همانطور که اهتمامی ‌برای اشتغال نداشتیم و امروز اعتیاد برخلاف آنچه در شعارها دنبال می‌شود بزرگترین معضل اجتماعی در کشور است. شلوغی راهرو‌های دادگستری حکایت از آسیب‌دیدگی شدید فرهنگی دارد، جدای از بحران‌های اقتصادی حادث‌شده در کشور اما این فرهنگ عمومی ‌است که دچار بحران شده و آسیب‌ها را گسترش می‌دهد. از جمله علل بروز آسیب‌ها و آسیب‌دیدگی فرهنگی، جلوگیری از بکار‌گیری افراد کارآزموده در رده‌های مدیریتی و برنامه‌ریزی است. در تمام این سال‌ها از افرادی استفاده شده که کارشان شعار‌محور و تخصصشان وعده‌گرایی است. ما برای انتخاب مدیر و برنامه‌ریز از افراد دارای کارنامه استقبال نکردیم بلکه سراغ آنانی رفتیم که سخنران بهتری هستند و در خلال این سخنرانی وعده‌های بهتر و بزرگتری می‌دهند. 
پس از انقلاب در کشورمان به دلیل عدم وجود فرصت برای آزمون و خطا باید از افرادی استفاده می‌کردیم که کارآزموده باشند و بدون تأخیر برنامه‌هایی را ارایه دهند که از بروز بحران‌های شایع در انقلابات پیشگیری نمایند اما در هیچ مرحله‌ای از وجود افراد کاردان استفاده نشد و بحران‌های اقتصادی امروز حاصل آن عدم استفاده از نیروهای کاردان است. 
ما خیلی آسان و ساده از شعار استقبال از سرمایه‌گذار استفاده می‌کنیم، شاید تمامی ‌رده‌های مدیریتی کشور از این شعار استفاده می‌کنند و حتی مدعی هستند فرش قرمز پهن کرده‌اند. اما واقعیت چیز دیگری است و ما در عمل برای بهبود این شرایط هیچ اقدامی ‌نکرده‌ایم و نمونه بارز آن طی مراحل فرسایشی صدور مجوز سرمایه‌گذاری در ایران برخلاف سایر کشورهاست که بارها و بارها کاهش زمانی این فرایند مورد تأکید قرار گرفته است و همچنان شاهد سنگ‌اندازی هستیم. جدای از این فرایند داخلی در امر ممانعت از حضور سرمایه‌گذاران ما دچار محدودیت‌های بین‌المللی هستیم و هیچگاه این موضوع مهم را با مردم بصورت شفاف مطرح  نکردیم که حضور سرمایه‌گذار ارتباطات بین‌المللی می‌خواهد این درحالی است که اگر محصولی برای صادرات داشته باشیم برای دریافت وجه آن دچار مشکل هستیم و پس از فرایند داخلی و کشنده صادرات با بی‌مهری بانک‌های خارجی برای دریافت دلار مواجه‌ایم. این یعنی کانال‌های اقتصادی ما از داخل و خارج بسته است‌! 
نقطه سر خط؛ تحریم یعنی خودمان کاری کنیم شرایط برای زندگی سخت شود. مثلاً احتکار کالا و خدمات موجود در کشور از گمرگ گرفته تا انبارهای خانگی، تحریم یعنی استفاده نکردن از افراد کارآزموده و میدان دادن به افراد بدون تجربه در کارهای بزرگ وکوچک، تحریم یعنی نخواستن تولید و گام نگذاشتن در حوزه استقلال اقتصادی، تحریم یعنی تک‌محصولی بودن اقتصاد  مثلاً در حوزه خام‌فروشی نفت، تحریم یعنی اجازه مهاجرت دادن به نخبگان،  بنظر می‌رسد این شرایط سخت را خودمان برای خودمان ایجاد کردیم. خیلی عجیب است چراکه دستیابی به خودکفایی آن هم در پس تمامی ‌این سال‌ها و شعارها انگار خوردن یک لیوان آب ساده و آسان بوده است. اما تصور استقلال اقتصادی برای جوامع عقب نگهداشته شده یک رؤیاست چراکه اگر این جوامع دارای معادن و منابع به استقلال اقتصادی برسد هیچگاه منابع خود را در اختیار استثمارگران قرار نخواهند داد و نظام سلطه با مصائب بزرگی روبرو خواهد شد از این روست که تیغ پوسیده تحریم‌ها هنوز برندگی خاص خود را دارد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی