[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۶۲۲
  • دوره جدید

هنرمندان، لژیونرهای جامعه در مسیر زیست بهتر هستند، روزنامه شیراز نوین

محمدحسین نیکوپور - شیرازنوین

علی قصرالدشتی، هنرمند نقاش و مجسمه‌ساز شیرازی می‌گوید: هنرمندان، لژیونرهایی هستند که می‌توانند جامعه را به سمت زیست بهتر و لذت بردن از زندگی سوق دهند. علی قصرالدشتی که سال گذشته با پرفورمنس‌آرت بزرگ «آفرینش» داستان خلقت را از «بیگ‌بنگ» تا فنا به واسطه نقاشی و حواس پنج‌گانه ارائه کرد، در آستانه کاری دیگر به نام «زمین» قرار دارد. این هنرمند شیرازی در حاشیه سخنرانی علیرضا خدادادی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران درباره تحلیل پرفورمنس «آفرینش»، به خبرنگار مهر می‌گوید: داستان موسیقایی این اثر را که تلفیقی از موسیقی، اکشن‌‌پیتینگ و نور و بو است، خودم نوشتم. وی با بیان اینکه در جریان ۴۰دقیقه اجرای این اثر، اکشن‌پینتینگ، بو و برودت، داستان روایت می‌شود، حاصل این پرفورمنس را در تالار حافظ نقاشی می‌داند که ۸متر طول داشت و جنبه‌های نقاشی آن در تاریکی مطلق و روشنایی متفاوت از یکدیگر است. وی که با پاشش رنگ به همراه موسیقی «آفرینش» را رقم زد، می‌گوید: هنگام اجرای این اثر، رنگ‌ها در دست خالق آن ترکیب شده، در هوا پخش و تحت تأثیر نیروی گرانش، بر اساس اتفاق روی بوم قرار می‌گیرند.
«آفرینش»؛ پرفورمنسی که نمونه مشابه نداشت
قصرالدشتی درخصوص ثبت ملی این پرفورمنس‌آرت توضیح می‌دهد: کاری که من کردم هیچ مرجع و منبعی از پیش نداشت و رد پای هیچ هنرمندی در آن نبود. یعنی در طول مسیری که بشر در هنر طی کرده، هیچ‌گاه این چنین در خلق اثر هنری نگاه نکرده بود و نمونه مشابهی دیده نمی‌شود. بنابراین، برای نخستین بار چنین کاری انجام گرفت. وی در عین حال با توجه به آنچه در نمونه کارهای «مارینا آبراموویچ» هنرمند مفهومی دیده می‌شود، می‌افزاید: بدین شیوه که تمامی حس‌ها درگیر اثر شوند وجود نداشته و معمولاً اکشن‌پینتینگ به همراه موسیقی بوده است؛ در حالی که همه این کارها را خودم طراحی کردم و ۵حواس را درگیر این اثر کردم. وی در ادامه می‌گوید: ۵دی سال ۱۳۹۶ که این اثر اجرا شد، دکتر خدادادی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، پس از یک سال که اثر را بازبینی کرد به اهمیت این پرفورمنس پی برد و جذابیت، پیشرو و تک بودن آن را مورد توجه قرار داد. بنابراین، تلاش کرد توسط هیئت علمی دانشگاه تهران و اساتید آن ثبت ملی شود. قصرالدشتی در عین حال با گلایه از اینکه در شیراز پرفورمنس «آفرینش» از سوی هنرمندان و افراد تحصیل کرده مورد توجه قرار نگرفت و به آن نپرداختند، می‌افزاید: بعضاً این دوستان با اثر مواجه نشدند و برای دیدن آن نیامدند و اثر، مورد کم‌لطفی قرار گرفت. وی به کشف این اثر توسط عضو هیئت علمی دانشگاه تهران برای ثبت ملی اشاره می‌کند و می‌گوید: دکتر خدادادی در پی این است که اثر یادشده ثبت ملی شود و مقاله در مورد آن نگاشته و به عنوان منبع و مرجع برای پایان‌نامه‌های هنری استفاده شود تا جای پایی برای آثار آوانگاردی باشد که دانشجویان می‌خواهند برای خلق اثر به کار بگیرند.
«The Earth» قدرتمندتر از اجرای «آفرینش» خواهد بود
قصرالدشتی با توجه به اثر جدیدی که درصدد ساخت است هم به خبرنگار مهر می‌گوید: خلق پرفورمنس «The Earth» (زمین) قدرتمندتر از اجرای «آفرینش» خواهد بود و بیشتر بر اساس متریال خلق می‌شود. وی به بیان داستان پرفورمنس زمین اشاره می‌کند و می‌افزاید: زمین از آن هنگام که یک کوتوله سرخ در حال شکل‌گیری است، در قالب این پرفورمنس روایت و در نهایت، به خاطر خودکامگی بشر به سمت نابودی، خشکسالی، فقر و فلاکت کشیده می‌شود. قصرالدشتی آثار خویش را حاوی پیام می‌داند و می‌گوید: معمولاً آثاری که می‌سازم حاوی هشدار است. زمین یک اثر زیست‌محیطی است که امیدوارم جنبه‌های هنری و اطلاع‌رسانی آن تأثیرگذار باشد. این هنرمند آوانگارد که به مناسبت ۱۹دی ماه جاری، بزرگداشت خواجوی کرمانی، به دلیل ساخت تندیس این شاعر قرن هشتم تجلیل شد، درباره اینکه آیا پرفورمنس‌آرت از سوی مردم مورد توجه قرار گرفته است، پاسخ می‌دهد: پرفورمنس یک هنر به‌روز است که به تازگی در کشور ما جسته گریخته به آن پرداخته شده و عموماً پرفورمرهای ایرانی جای پای اروپایی‌ها می‌گذارند و آثاری ارائه می‌کنند که پیش‌تر ارائه شده است.
کشور ما در رشته پرفورمنس قدرتمند نیست
قصرالدشتی در عین حال عنوان می کند: هنرمندان ایرانی باید حرکتی را آغاز کنند که جای پای کسی نباشد و پیشرو باشد که این یک جسارت و رفتار جسورانه همراه با درک آکادمیک می‌خواهد؛ این در حالی‌ست که در کشور چندین پرفورمنس‌آرتیست داریم که در قالب تئاتر، تلفیق موسیقی و... کار می‌کنند، اما اینکه بخواهیم ادعا کنیم کشور ما در رشته پرفورمنس قدرتمند است، اینگونه نیست. وی درباره جایگاه پرفورمنس در دانشگاه‌های هنری ایران می‌گوید: در دانشگاه‌ها این رشته تدریس می‌شود؛ اما از آنجا که رفتار جسورانه‌ای از هنرجویان نیست و رفرنس‌های خوبی در دسترس ندارند، این جرئت و تلفیق بینارشته‌ای اتفاق نمی‌افتد. این کاری که گروه ما کرد می‌تواند قوت قلب و رفرنسی برای انجام کارهای آوانگارد به شمار آید. قصرالدشتی در عین حال پرفورمنس را فاقد قالب خاصی دانسته و می‌گوید: برای اینکه بخواهیم یک کار متفاوت ارائه کنیم، باید چندین رشته را تلفیق کنیم. همچنین اثر باید دارای پیام باشد و هنجارها و ناهنجاری‌های جامعه را بازگو کند. این هنرمند، بیان برخی هشدارها را با زبان تیز و برنده هنر کاربردی‌تر دانسته و می‌افزاید: شاید گاهی نیاز باشد فارغ از سخنرانی‌های معمول درباره ناهنجاری‌های جاری در جامعه، با فرهنگ‌سازی دست به حل مشکلات زد. بنابراین، وظیفه ما آرتیست‌هاست که از خوب و بدهای جامعه تأثیر بگیریم و بتوانیم جهان را به جلو پیش ببریم. قصرالدشتی، هنرمندان را لژیونرهایی می‌داند که می‌توانند جامعه را به سمت زیست بهتر و لذت بردن از زندگی سوق دهند و این، وظیفه اصلی هنرمند است.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی