[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۱۰
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

گره ترافیکی 

 

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

خلاصه می‌توان گفت که تا کنون اقدامی ‌برای روان‌سازی ترافیک انجام نشده که هیچ، گره آن محکمتر هم شده است. ما اگر دنبال تسهیل ترافیک و کاهش استفاده از خودرو‌های شخصی در رفت وآمدهای شهری هستیم باید سراغ همان داستان دولت الکترونیک می‌رفتیم که البته برای کاهش فساد دستگاهی هم که شده دنبال آن نرفتیم. از صبح تا شب مردم دنبال کارهای اداری هستند و این دویدن‌ها ترافیک را تشدید می‌کند. 
همه ادارات کل و سازمان‌های مهم و البته دستگاه‌های خدماتی در یک منطقه از شهر تجمیع شده‌اند و از سنوات گذشته تا کنون مدیریت شهری قادر نبوده است با این پدیده از طریق گفتگو به نتیجه برسد. ذکر این نکته لازم است که پارکینگ‌های موجود هم جوابگوی حجم ترافیک مضاعف نیست. استفاده از خودروهای شخصی برای تسهیل امور شهروندان از منظر عموم یک ضرورت است چراکه ناوگان حمل ونقل عمومی‌ به آن درجه از کیفیت در ارایه خدمات نرسیده است تا پاسخگوی نیازهای عمومی ‌باشد. حمل ونقل عمومی ‌در شرایطی می‌تواند موفق باشد که ارزان و دردسترس باشد.
 افزایش قیمت حمل ونقل عمومی ‌در بخش‌های مختلف تاکسیرانی، اتوبوس ومترو این انگیزه را در مردم ایجاد نمی‌کند تا با اعتماد به این خطوط از آن بهره‌مند شوند  خصوصاً آنکه در بحث اتوبوسرانی مدیریت زمان و در بخش تاکسیرانی قیمت‌های نجومی ‌شاید گروهی از مردم را از استفاده این دو خدمات عمومی‌ منصرف می‌کند. 
مترو هم جا پای این دو بخش گذاشته و علی رغم آنکه قرار بود این سیستم ارزان و پاک، خدمات مؤثری را به مردم ارایه دهد اما گرانی گریبان آن را به بهانه تأمین بخشی از هزینه‌ها در بخش بهره برداری گرفت. 
داستان پرداخت هزینه‌های بیشتر از جیب مردم  به بهانه نبود یارانه‌های دولتی که در سرفصل ساخت و راه‌اندازی مترو در شهرهای بزرگ  کشور بود منافات دارد. حالا با تأثیر پذیری از نرخ تورم خودساخته در کشور وبه طبع آن در کلانشهر شیراز، این شوراهای شهر هستند که مسئولیت افزایش قیمت را به عنوان نمایندگان مردم بر دوش تحمل می‌کنند.
نمایندگانی که باید به نفع مردم از گرانی‌ها پرهیز نمایند اما در گراب تورم راهی جز ارایه مصوبات فرمایشی برای گرانی خدمات حمل ونقل ندارند. هر ساله اولین گزینه‌ای که در شوراها مورد توجه قرار می‌گیرد و فوراً تصویب می‌شود و فرمانداری پای آن را مهر می‌کند همین داستان افزایش قیمت حمل ونقل عمومی ‌است. 
بطور حتم اگر از حمل ونقل ارزان وآسان و دردسترس برخوردار باشیم، مردم به سمت آن جلب می‌شوند. در شهری که نه پارکینگ مناسب وارزان دارد ونه سیستم حمل ونقلش کارایی لازم را دارد مردمانش از خودرو‌های شخصی استفاده می‌کنند و برای صحت این گفتار کافی است به پارکینگ‌های کوچک و مختصر ادارات دولتی سری بزنیم. 
در نگاهی دیگر اگر به محدوده میدان امام حسین (ع)،  امتداد نمازی توجه کنیم  شاهد حجم بالای مراکز مورد رجوع مردم هستیم. استانداری فارس، شرکت شهرک‌های صنعتی استان، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، بیمارستان شهید فقیهی،حجم بالای مطب‌ها وکلینیک‌ها، سرپرستی بانک‌های استان، اداره کل کمیته امداد حضرت امام (ره)، هتل بین المللی پارس، شرکت برق استان، جمعیت هلال احمر استان، درمانگاه امام رضا (ع)، درمانگاه مطهری، بیمارستان نمازی، دانشکده پرستاری حجم بالایی از ترافیک مراجعه کنندگان را به خود فرا می‌خواند. 
از میدان شهدا تا میدان امام حسین (ع) نیز با مراکز دولتی از جمله دادگستری کل استان و نیز تمرکز کسبه با انشعاب خیابان فردوسی که مورد توجه گردشگران  و استقرار غیر منطقی هتل‌های شیراز است مواجه هستیم. این بولوار بزرگ و مرکزی انشعاب دهنده برخی خیابان‌های دیگر از جمله نمازی، انوری، سعدی و داریوش است که به مراکز خرید وهتلداری بزرگی تبدیل شده‌اند. 
وضعیت مسیر‌های دیگر شهری خصوصاً امتداد قصردشت که با صدور مجوزهای غیر منطقی به مراکز آموزشی عملاً به پارکینگ اتومبیل‌های روشن تبدیل شده نگران‌کننده است. واحدهای آموزشی خصوصی در این مسیر تا تنوانسته‌اند مجوزهای بدون مسئولیت گرفته‌اند. 
بولوار فرهنگ شهر نیز که اصالت وجودی خود را در حکم یک مسیر کمربندی آبرومند شهری دریافت کرده بود حالا به یکی از گذرگاههای ترافیکی شهر تبدیل شده است چراکه افزایش صدورمجوزهای بی‌رویه صنفی وخدماتی  وتعارفات مقدم بررعایت مقررات ساخت وساز شهری  این مسیر کمکی برای دستیابی به شمال غرب را به بلای ترافیک مبتلا نمود.
پرواضح است که  ترافیک خودرا در هسته مرکزی شهر محدود نکرده واکثر گذرگاهها از جمله میرزای شیراز برای پیوند به شهرک‌های مورد مسیر ازجمله شهر صدرا وگلستان مورد هجوم ترافیک قرار گرفته است. با این تفاصیل به هرسو که می‌نگریم ترافیک را همانجا می‌توان یافت. 
اما بهره گیری از دولت الکترونیک فرضیه‌ای بود که با اجرای آن ارتباط حضوری و چهره به چهره مردم با کارکنان دولت و مراکز خدماتی به حداقل ممکن می‌رسید. فرضیه‌ای که درآن حتی سرمایه گذاران با یک اشاره می‌توانستند در کوتاه ترین زمان و بدون برخورد با لایه‌های فساد به نتیجه مطلوب در امر سرمایه‌گذاری برسند. 
 حالا اما وجود این حجم ازترافیک نظر مارا به عدم توفیق در اجرای دولت الکترونیک معطوف می‌کند. ازقرار  دولتی‌ها بسیار مایل هستند مردم را به خیابان‌ها وجمع ترافیک بکشانند . افزایش مصرف سوخت ونیز افزایش ارقام جریمه خودروهای گرفتار آمده در ترافیک‌های بدون پارکینگ نیز گواهی برای داستان است. 
در این عصر نیازی به کشیدن خیابانهای جدید وپل‌های بتنی نیست ما نیاز داریم خطوط اینترنتی تقویت شود و دسترسی مردم به سایت ادارات و مزایای دولت الکترونیک کامل شود تا شاهد افت ترافیک باشیم. 
این یک مسئله ساده است که در سالیان گذشته بسیار کشدار شده است. بیاییم خیلی ساده و عام فهم با یکدیگر سخن بگوییم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی