[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۶۴۳
  • دوره جدید

سینما مثل زندگی، روزنامه شیراز نوین

طلایه‌داران سی‌وهفتمین سیمرغ معرفی شدند

سینما مثل زندگی

 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

مثل زندگی، سرنوشت همه فیلم‌ها هم پایان است. غافل از آنکه سینما خاصیت جاودانگی دارد و شماری از آثار تا ابد مخاطب‌مداری می‌کنند. فقط پاپیلون و پدرخوانده و درخشش در سینمای جهان نیستند که از آتش فرسایش دوران در امان‌اند؛ بلکه سینمای وطنی ما هم با ژستی مغرورانه حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. به شاهکارهای سینمای ایران نگاه کنید. آن‌ها توانسته‌اند تمام مرزهای پررنگی را که میان منتقدان و مردم رسم شده درهم نوردند و جامعه مخاطبان را اسیر پرده نقره‌ای کنند. اگرچه هنر هفتم در جامعه ایران به عنوان مرسوله‌ای وارداتی به حساب می‌آید؛ بزرگانی نظیر حاتمی و کیارستمی و فرمان‌آرا و تقوایی و مشاهیری دیگر، آن را چنان بومی‌سازی کرده‌اند که دیگر در صدر هنرهای برون‌مرزی به حساب نمی‌آید. به راستی که شاهکارهای هنر هفتم وطنی از تندیس و مرغ و لوح و نقدهای مثبت منتقدان بی‌نیازند و یک عمر مخاطب‌مداری به همراه تأثیر شگفت‌انگیزی که بر پهنه فرهنگ و هنر کشور بر جای گذاشته‌اند، بهترین دست‌مریزدشان به حساب می‌آید.
 متأسفانه معتبرترین جشنواره سینمایی ایران در ادای دین به پیشگاه بسیاری از شاهکارهای بی‌تکرار غفلت پیشه کرده و در این زمینه، متهم ردیف اول است. سیمرغ شماری از فستیوال‌ها از یاد برد که اصلی‌ترین رسالتش، شایسته‌سالاری است و این مردم هستند که بهترین بهترین‌ها را انتخاب می‌کنند و کرسی‌های قضاوت چه زودگذرند. با همه این‌ها، بیایید باز هم برای این مرغ اساطیری خاصیت جاودانگی قائل شویم و به پاس زحماتی که برای به ثمر رسیدن آن انجام می‌گیرد، از ارزش‌های معتبرترین جشنواره سینمای ایران نکاهیم. بیایید ناداوری‌ها را پای سست‌عنصری گروهی از داوران گذاشته و به این اصل اکتفا کنیم که بهترین پاداش، همانا مانایی در حافظه تاریخی و میراث نام نیکو برای هنرمند است؛ یعنی همانی که علی حاتمی و اکبر عبدی و تقوایی و مهرجویی و بیضایی و شاید کیمیایی از آن برخوردار شده‌اند.
اینک جشنواره فیلم فجر در منزل سی و هفتم به کار خود پایان داده و صاحبان تندیس در حافظه نوشتاری فرهنگ و هنر این مرز و بوم، ماندگار شدند. سیمرغ اساطیری پس از آرام گرفتن در تالار افتخارات هنرمندان، به سان ققنوس افسانه‌ای پابرجا می‌شود و با گذشت مدت کوتاهی، دیگر کسی فروافتادگان قلمرو آن را به یاد نمی‌آورد. انتقادهای برحق ناکامان و منتقدان هم اثر چندانی نخواهد داشت و هر آنچه می‌ماند، تنها نام و خاطره کسانی است که در منزلگاه سی و هفتم جشنواره فیلم فجر، طلایه‌دار افتخار هستند و نام آن‌ها در حافظه تاریخی هنر هفتم وطنی به یادگار می‌ماند. در آوردگاه سی و هفتم، شبی که ماه کامل شد سخت به مذاق داوران جشنواره خوش آمد و قسمت عمده‌ای از تندیس‌های معتبر را دریافت کرد. به یاد داشته باشیم که مدیوم سینما، خاصیت جهان‌شمولی و پایداری داشته و می‌تواند رویدادهای تاریخی را ماندگار کند. مردم شریف سیستان از اقدامات شنیع گروهک‌های تروریستی مرارت‌های زیادی متحمل شده‌اند و این فیلم، ادای دینی کوچک به همه جان‌فشانی‌ها و مصیب‌ها و وطن‌پرستی‌هایشان داشته است. داستان شبی که ماه کامل شد و رویدادهایی نظیر آن، باید مدت‌ها پیش توسط بهترین تیم فیلم‌ساز وطنی ساخته و پرداخته می‌شد و هم‌اکنون توجه نرگس آبیار به چنین موضوع مهم و تأمل‌برانگیزی، ستودنی و شایسته تقدیر است. آبیار تلاش کرد جو سنگینی را که بر نقاط مرزی ایران سایه افکنده، از دریچه لنز سینما به تصویر بکشد و فضای داستان را برای تماشگرانش بازآفرینی کند. اما پرسشی که مطرح می‌شود این است که آیا فیلم از دیدگاه تکنیکی هم شایسته همه این سیمرغ‌ها بود؟ آیا سناریو به منظور جذب مخاطب و جلوگیری از دلزدگی او، از فراز و فرودهای داستانی بهره می‌برد؟ آیا کیفیت کارگردانی شبی که ماه کامل شد، از سرخپوست و متری شیش و نیم و درخونگاه و سایر رقبا بهتر بود؟ آیا به راستی شیوه نقش‌آفرینی الناز شاکردوست تفاوت عمده‌ای با آثار پیشینش داشت؟ بیایید برای یافتن پاسخ تمامی این پرسش‌ها، تا زمان اکران عمومی فیلم منتظر بمانیم و با خوانش نقدهای منتقدان موافق و مخالف، مبتلا به قضاوت سلیقه‌ای نشویم.
اینک پرونده سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر بسته شده و خوشبختانه در سال سینمایی پیش رو، شاهد آثار متنوعی هستیم. فیلم‌سازان ایرانی نسبت به سالیان گذشته جهش معناداری داشته‌اند و ژانر اجتماعی، پله‌های تکامل و تعالی را با سرعت می‌پیماید. سناریو‌ها هم رفته‌رفته اوج می‌گیرند و کسی نمی‌داند سعید روستایی و نیما جاویدی و پیمان معادی چه خواب‌های خوشی برایمان دیده‌اند. شاید به همت سینما بتوانیم از گرداب اخبار بد و رانت‌خواری‌ها و گسل‌های اقتصادی و فاصله‌ای که میان هزینه و دستمزد به وجود آمده، اندکی رها شویم و به آغوش پرده نقره‌ای پناه ببریم. سینمایی که خاصیت خوب کردن حال مخاطبان را در بن‌مایه‌های ذاتی‌اش جای داده و در سرزمین آن، همه غیرممکن‌ها ممکن می‌شوند.
صد افسوس که مثل زندگی، سرنوشت همه فیلم‌ها هم پایان است.

بهترین کارگردانی
نرگس آبیار برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»؛ برنده
بهرام توکلی برای فیلم «غلامرضا تختی»
نیما جاویدی برای فیلم «سرخپوست»
سعید روستایی برای فیلم «متری شش و نیم»
سید رضا میرکریمی برای فیلم «قصر شیرین»
محمدحسین مهدویان برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
بهترین جلوه‌های بصری
جواد مطوری برای فیلم «مسخره‌باز»؛ برنده
محسن خیرآبادی و رضا میثاقی و شهاب نجفی برای فیلم «غلامرضا تختی»
هادی اسلامی و امیر سحرخیز برای فیلم «23نفر»
جواد مطوری برای فیلم «سرخپوست»
سینا قویدل برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
بهترین جلوه‌های ویژه میدانی
ایمان کرمیان برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»؛ برنده
محسن روزبهانی برای فیلم «23نفر»
ایمان کرمیان برای فیلم «سمفونی نهم»
آرش آقابیک برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»
ارشا اقدسی برای فیلم «قسم»
بهترین فیلم
«شبی که ماه کامل شد» به تهیه‌کنندگی محمدحسین قاسمی؛ برنده
«سرخپوست» به تهیه‌کنندگی مجید مطلبی
«غلامرضا تختی» به تهیه‌کنندگی سعید ملکان
«متری شش و نیم» به تهیه‌کنندگی سید جمال ساداتیان
«ماجرای نیمروز2؛ رد خون» به تهیه‌کنندگی سید محمود رضوی
«قصر شیرین» به تهیه‌کنندگی سید رضا میرکریمی
بهترین چهره‌پردازی
ایمان امیدواری برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»؛ برنده
مجید اسکندری برای فیلم «سمفونی نهم»
شهرام خلج برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
سعید ملکان برای فیلم «غلامرضا تختی»
ایمان امیدواری برای فیلم «مسخره باز»
عباس عباسی برای فیلم «23 نفر»
بهترین بازیگر نقش اول زن
الناز شاکردوست برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»؛ برنده
مهناز افشار برای فیلم «قسم»
ژاله صامتی برای فیلم «در خونگاه»
بهنوش طباطبایی برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
فاطمه معتمدآریا برای فیلم «بنفشه آفریقایی»
بهترین طراحی لباس
حمیدرضا شجاعی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»؛ برنده
مشکین مهرگان برای فیلم «سمفونی نهم»
محمدرضا شجاعی برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
امیر ملک‌پور برای فیلم «غلامرضا تختی»
الهام معینی برای فیلم «مسخره باز»
بهترین بازیگر نقش اول مرد
هوتن شکیبا برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»؛ برنده
حامد بهداد برای فیلم «قصر شیرین»
امین حیایی برای فیلم «در خونگاه»
پیمان معادی برای فیلم «متری شش و نیم»
نوید محمد زاده برای فیلم «سرخ پوست»
بهترین طراحی صحنه
کیوان مقدم برای فیلم «غلامرضا تختی»؛ برنده
سهیل دانش برای فیلم «مسخره‌باز»
محمدرضا شجاعی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»
محسن نصرالهی برای فیلم «متری شش و نیم» و «سرخپوست»
کامیاب امین عشایری برای فیلم «23 نفر»
بهترین صدابردار
ایرج شهرزادی برای فیلم «متری شش و نیم»؛ برنده
مسیح سراج برای فیلم «پالتو شتری»
بهمن اردلان برای فیلم « 23 نفر»
منصور شهبازی برای فیلم «طلا»
مهدی ابراهیم زاده برای فیلم «قسم»
بهترین صداگذاری
مهرشاد ملکوتی برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»؛ برنده
امیرحسین قاسمی برای فیلم «متری شش و نیم»
حسین ابوالصدق برای فیلم «سمفونی نهم»
امیرحسین قاسمی برای فیلم «غلامرضا تختی»
آرش قاسمی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»
بهترین بازیگر مکمل مرد
علی نصیریان برای فیلم «مسخره‌باز»؛ برنده
آرمین رحیمیان برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»
نوید محمدزاده برای فیلم «متری شش و نیم»
حسن پورشیرازی برای فیلم «قسم»
یونا تدین برای فیلم «قصر شیرین»
جواد عزتی برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
موسیقی متن
امین هنرمند برای فیلم «قصر شیرین»؛ برنده
پیمان یزدانیان برای فیلم «متری شش و نیم» و «بنفشه آفریقایی»
افشین عزیزی برای فیلم «غلامرضا تختی»
مسعود سخاوت‌دوست برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»
کریستوف رضاعی برای فیلم «ناگهان درخت» و «سال دوم دانشکده من»
بهترین تدوین
بهرام دهقانی برای فیلم «متری شش و نیم»؛ برنده
محمدرضا معینی برای فیلم «سمفونی نهم»
خشایار محدویان برای فیلم «قسم»
محمد نجاریان برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
میثم مولایی برای فیلم «غلامرضا تختی»
بهترین فیلم‌برداری
حمید خضوعی برای فیلم «غلامرضا تختی»؛ برنده
هومن بهمنش برای فیلم «متری شش و نیم»
شهرام نجاریان برای فیلم «خون خدا»
علی قاضی برای فیلم «مسخره باز»
هادی بهروز برای فیلم «ماجرای نیمروز2؛ رد خون»
مسعود سلامی برای فیلم «آشفتگی»
بهترین بازیگر مکمل زن
فرشته صدرعرفایی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»؛ برنده
زهره عباسی برای فیلم «ناگهان درخت»
ژیلا شاهی برای فیلم «قصر شیرین»
نیوشا علیپور برای فیلم «قصر شیرین»
پانته‌آ پناهی‌ها برای فیلم «درخونگاه»
بهترین فیلم‌نامه
محسن قرائی و محمد داودی برای فیلم قصر شیرین؛ برنده
محسن تنابنده برای فیلم «قسم»
نیما جاویدی برای فیلم «سرخپوست»
پرویز شهبازی برای فیلم «طلا»
نرگس آبیار و مرتضی اصفهانی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»
بهترین فیلم بخش نگاه نو
«مسخره‌باز» همایون غنی‌زاده؛ برنده
«جاندار» حسین امیری پدرام امیری
«حمال طلا» تورج اصلانی
«دیدن این فیلم جرم است» رضا زهتابچیان
«روزهای نارنجی» آرش لاهوتی
سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه ملی
فیلم سینمایی ۲۳نفر به کارگردانی مهدی جعفری
سیمرغ بلورین ویژه هیئت داوران
فیلم سرخپوست به‌کارگردانی نیما جاویدی
سیمرغ بلورین بهترین انیشمین
انیمیشن آخرین داستان ساخته اشکان رهگذر
سیمرغ بهترین فیلم مردمی
فیلم سینمایی متری شیش و نیم به کارگردانی سعید روستایی.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی