[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۶۶۹
  • دوره جدید

یادداشت روز، روزنامه شیراز نوین

پیچ تاریخی

 

شیرازنوین- سعیدرضا امیرآبادی

amirabadi_shznvn@yahoo.com

چشم‌انداز اقتصادی ایران در بحبوحه تحریم‌ها چیست؟ سایه مهلک چالش‌های اقتصادی آن چنان بر وضعیت معیشتی مردم سایه افکنده که بسیاری از دهک‌های متوسط و  فرودست جامعه، نمی‌توانند از پس هزینه‌هایی برآیند که دیگر هیچ قرابتی با دستمزدها ندارند. قیمت‌های بازار با سطوح درآمدی همخوانی ندارد و این درحالیست که چشم‌انداز روشنی هم برای بهبود اوضاع به نظر نمی‌رسد. در حالی که تمام قوای جناح‌ها باید برای خدمتگزاری و بهبود وضعیت معیشتی مردم اختصاص یابد، زمزمه‌های آزاردهنده‌ای مبنی‌بر شدت گرفتن اختلاف نظرها و تسویه‌حساب‌ها به گوش می‌رسد و همه این شرایط دست به دست یکدیگر می‌دهند تا نیازهای اساسی جامعه از سفره‌های کارگری و کارمندی رخت بربندد و ما به سوی شرایط بحرانی پرتاب شویم. اما به طور حتم، گریزگاه‌هایی برای فایق آمدن بر ابرچالش‌ها وجود دارد و کشور می‌تواند از این پیچ تاریخی هم به سلامت بگذرد. شاید در برهه معاصر، اصلی‌ترین نیاز کشور در بهره‌برداری بهینه از ظرفیت‌های داخلی خلاصه شود. ایران، سرشار از منابع آشکار و نهان است و با سرمایه‌گذاری و پرورش هدفمند آنها می‌توان بر بسیاری از کمبودها فایق آمد. اما در این زمینه، پیش‌شرط‌هایی نیز وجود دارد. دولت باید وجهه نظارتی و شفاف‌سازی خود را تقویت کرده و با اقتدار در مقابل رانت‌خواری و فساد و اخلالگران اقتصادی ایستادگی کند. چنانچه فرایندهای خصوصی‌سازی و انتقال مسئولیت‌ها به بخش خصوصی در اتاق‌های شیشه‌ای اعمال شود و اصل شایسته‌سالاری در اولویت قرار گیرد، به طور حتم مردم می‌توانند در این زمینه کارنامه روشنی از خود به جا گذاشته و منابع ملی در خدمت شکوفایی کشور درآیند. در نظر داشته باشیم رانت‌خواران و گروهکی از افراد ویژه همیشه مترصد سوءاستفاده از منابع کشور هستند و چنانچه کوچک‌ترین غفلتی در این زمینه صورت گیرد، فرایند فقیرتر شدن مردم با شیب تندتری به پیش خواهد رفت. به موازات سپردن کارها به مردم، جامعه مسئولان در قالب قوای سه گانه در زمینه‌های نظارتی هم مسئولیت‌های سنگینی بر‌عهده دارند. آنها موظف‌اند نحوه پیشبرد امور توسط بخش خصوصی را به دقت رصد کرده و ضمن فراهم آوردن تسهیلات و حمایت‌های لازم، از کج‌روی‌های احتمالی جلوگیری کنند. متأسفانه در میان بخش خصوصی با گروه‌های انگشت‌شماری مواجه هستیم که مترصد غفلت دستگاه‌های نظارتی بوده و در صورت هرگونه کم‌کاری در این حوزه شاهد ضررهای هنگفتی بر پیکره بیت المال خواهیم بود. پرونده وام‌های میلیاردی، پرونده ترکیب خاک با گندم، پرونده‌های زمین خواری، پرونده‌های سوءاستفاده از ارزهای دولتی و بسیاری دیگر از این جرایم، در بر دارنده این نکته است که نقش دستگاه‌های نظارتی در شرایط بحرانی از اهمیت دوچندانی برخوردار خواهد بود. به بیانی دیگر، دولت به همان اندازه که موظف به کوچک‌سازی بدنه و چابک سازی است، باید در زمینه افزایش نظارت‌ها با قدرت و پشتوانه مردمی، گام‌های اساسی و بی‌واهمه‌ای بردارد. در گام بعدی، باید زمینه تقویت روابط با جهانیان را مهیا کرد. با وجود تحریم‌های ناجوانمردانه ایالات متحده، هنوز کشورهایی حاضر به قطع رابطه با ایران نشده‌اند و می‌توان با دعوت از آنها برای سرمایه‌گذاری، زمینه بهبود شرایط اقتصادی کشور را فراهم آورد. در نظر داشته باشیم که بازار 80میلیونی ایران برای صنایع جهانی، آن قدر جذاب و پرمنفعت است که بدون اعطای امتیازات ویژه هم به سرمایه‌گذاری اقدام کنند و از تهدیدهای قلدرانه زورگویان ابایی نداشته باشند. با این حال، برای جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی نیازمند ایجاد ثبات، شیوع وحدت و اشاعه انسجام ملی در مقیاس داخلی هستیم. به یقین می‌توان ادعا کرد سرمایه‌گذاران خارجی در صورتی که شاهد وحدت و انسجام داخلی باشند، با اطمینان بیشتری به ایران قدم خواهند گذاشت و گام‌های مؤثری در شکوفایی اقتصاد و صنعت برمی‌دارند. اما در صورتی که تسویه‌حساب‌های جناحی و اختلافات داخلی به شیوه خصمانه و کورکورانه‌ای مطرح شوند، طبیعی است که کشورهای خارجی هم تمایلی برای فعالیت اقتصادی در ایران نداشته باشند. در نظر داشته باشیم در شرایط فعلی، لابی‌های منفور صهیونیستی و راست‌های افراطی و رادیکال ایالات متحده با شدت درحال سم پاشی علیه ایرانیان هستند و این مسئله، الزام وحدت و همبستگی ملی را بیش از پیش می‌کند. مواردی که به اختصار از آنها یاد شد، شاید پیش‌شرط‌های اولیه‌ای برای خروج از شرایط بحران اقتصادی قلمداد شوند. متأسفانه گرداب فقر با سرعت در حال گسترش است و نشانه‌هایی از بازگشت به دوران کوپنیسم دیده می‌شود. در نظر داشته باشیم ایران در زمینه منابع خدادای، موقعیت استراتژیک در منطقه، استعداد و نیروی انسانی و بسیاری دیگر از شاخصه‌های توانمندی آن قدر مقتدر و ثروتمند است که بحران‌هایی نظیر فقر و فروپاشی‌های مالی، جایی در ادبیات اقتصادی ما نداشته باشند.
به راستی چشم‌انداز اقتصادی ایران چیست و با اتخاذ چه تدابیر هوشمندانه‌ای، می‌توانیم بر ابربحران‌ها فایق آییم؟

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی