[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۹۹۲
  • دوره جدید

معماهای حل نشده منظومه شمسی، روزنامه شیراز نوین

ما نه درباره خود زمین و موجودات زنده روی آن، نه درباره سابقه خود، نه درباره منظومه شمسی و نه درباره کهکشان راه شیری و سایر کهکشان‌ها به نتیجه گیری قطعی نرسیده ایم و هنوز سال‌ها تا باز شدن قفل سؤالات موجود راه پرپیچ و خم در پیش داریم. پیشرفت علم در سال‌های اخیر به حدی گسترده و سریع بوده که شاید به نظر برسد انسان‌ها در حال رسیدن به اوج دانش خود هستند. اما همان طور که مطرح شدن فیزیک کوانتومی باعث شده تصور به پایان رسیدن علم فیزیک برای همیشه از بین برود، هر یافته‌ای در سال‌های گذشته نیز باعث به وجود آمدن صدها سؤال بی‌جواب بیشتر برای دانشمندان شده است. ما نه درباره خود زمین و موجودات زنده روی آن، نه درباره سابقه خود، نه درباره منظومه شمسی و نه درباره کهکشان راه شیری و سایر کهکشان‌ها به نتیجه گیری قطعی نرسیده ایم و هنوز سال‌ها تا باز شدن قفل سؤالات موجود راه پرپیچ و خم در پیش داریم. آنچه در ادامه خواهید خواند تنها 5 مورد از معماهای حل نشده علم درباره منظومه شمسی هستند.
میدان مغناطیسی خورشید
عامل اصلی ایجاد میدان‌های مغناطیسی در فیزیک، ذرات باردار هستند. برای مثال در مورد سیاره زمین، جریان ذرات باردار در لایه‌های درونی زمین باعث ایجاد میدان مغناطیسی و تبدیل شدن هسته زمین به یک قطب نمای بزرگ شده است که قطب مثبت آن به سمت قطب جنوب جغرافیایی زمین (و قطب منفی آن به سمت قطب شمال جغرافیایی زمین) است. دانشمندان بر اساس مطالعات خود متوجه شده اند خورشید نیز دارای یک میدان مغناطیسی است که البته چندان عجیب نیست. خورشید از پلاسما تشکیل شده که حالت خاصی از گاز به حساب می‌آید که در آن الکترون‌ها و یون‌ها از هم جدا شده و آزادانه به حرکت می‌پردازند. با اینکه عامل اولیه برای ایجاد میدان مغناطیسی خورشید به این ترتیب فراهم شده، ساز و کار ایجاد این میدان هنوز ناشناخته است. در واقع سؤال کلیدی آن است که این میدان مغناطیسی روی سطح خورشید تشکیل می‌شود یا همانند زمین در لایه‌های درونی آن وجود دارد؟ همچنین با توجه به لایه‌های متعدد روی خورشید، تأثیر هر یک از آنها بر میدان مغناطیسی خورشید چگونه است؟ یافتن این پاسخ‌ها می‌تواند به درک بهتر ما از شراره‌های خورشیدی، شفق‌های قطبی و همچنین تابش‌های خورشیدی که بر فضانوردان در سیارات دیگر یا در ایستگاه فضایی بین المللی تأثیرگذارند، کمک کند.
شرایط خاص سیاره زهره
با وجود اینکه سیاره زهره به دلیل ابعاد حضور در محدوده قابل زیست خورشید (همان طور که زمین و مریخ نیز در همین بازه حضور دارند) همیشه به عنوان «خواهر دوقلوی زمین» شناخته می‌شود، تفاوت‌های آن با سایر سیارات منظومه شمسی باعث شده دانشمندان در توضیح بسیاری از رفتارهای آن ناتوان باشند. معدود مشاهدات از سیاره زهره نشان می‌دهد سطح آن همیشه مهمان توفان‌های سهمگین هستند که تا سرعتی معادل 300کیلومتر در ساعت نیز برآورد می‌شوند و جو آن نیز به صورت دائمی شاهد اثر گلخانه‌ای است. در واقع غبار موجود در جو زهره باعث شده گرمای ورودی خورشید نتواند از سطح سیاره خارج شود و در نتیجه دمای میانگین روی سطح زهره به طور متوسط 462درجه سلسیوس باشد. متخصصان می‌دانند دلیل بروز این اثر گلخانه‌ای دائمی وجود 95درصد دی اکسید کربن در جو زهره است؛ در حالی که دی اکسید کردن موجود در جو زمین تنها 0.04درصد ارزیابی می‌شود. به نظر می‌رسد زهره نیز زمانی مانند زمین دارای آب مایع بوده اما به دلایل نامشخصی گرمای آن به اندازه‌ای زیاد شده که علاوه بر تبخیر تمامی آب روی سطح آن، دی اکسید کربن موجود در صخره‌ها و سنگ‌های آن آزاد شده اند. همچنین محور چرخش زهره به دور خود نیز برعکس همه سیارات دیگر است که باعث بروز پرسش‌های بی‌شماری درباره گذشته خواهر دوقلوی زمین شده است.
توفان‌های اورانوس
در سال 2014 دانشمندان متوجه وجود توفان‌های فوق العاده عظیمی از گاز متان بر روی سطح اورانوس شدند. پیش از این تصور می‌شد توفان‌های ایجاد شده روی سیارات منظومه شمسی به دلیل اثرات خورشید بر روی آنهاست. اما این مورد با توجه به فاصله خورشید تا اورانوس و همچنین مقیاس بسیار بزرگ توفان‌های سطح این سیاره درباره آن صادق نیست. از آنجا که هیچ منبع دیگری از انرژی برای ایجاد چنین توفان‌هایی در منظومه شمسی وجود ندارد، دانشمندان پیش بینی می‌کنند منبع این انرژی در لایه‌های درونی اورانوس نهفته باشد. اگر چنین نظریه‌ای صحیح باشد، ممکن است بتوان نتیجه گرفت لایه‌های درونی اورانوس به دلیل وجود همین انرژی پنهان بسیار گرم‌تر از سطح آن باشند و شاید در این لایه‌ها نشانه‌هایی از حیات نیز یافت شود. 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی