[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۵
  • دوره جدید

نه به جیره‌بندی، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

جیره‌بندی کار درستی نیست. ما یک ملت انقلابی هستیم که 40سال پیش، البته با پیشینه بسیار بزرگ و پرمحتوای دینی، اقدام به برخورد با مظاهر فساد، طاغوت و استبداد کردیم. حال و با گذشت 40سال از پیروزی و پیمودن تمامی راه‌های سخت و دشوار، روا نیست اقتصادمان تک‌محصولی باشد و برای یک کیلو گوشت، کارت ملی نشان دهیم و کد رهگیری بگیریم. دیروز وقتی پشت شیشه یک مغازه لوازم‌التحریر نوشته بودند «عرضه کاغذ با ارائه کارت ملی و ثبت شماره ملی به هر نفر یک بسته» حسابی دلم شکست. شکر و قند هم در بازار کمیاب شده و کسی نیست سوال کند این دستگاه‌های نظارتی و تعزیراتی، چه کار می‌کنند و چه کار کرده‌اند که کارمان به اینجا کشیده است و از در و دیوار سلطان می‌بارد؟

همچنین شرایط اقتصادی را نباید به نوعی سیاسی جلوه داد که امکان انتقاد در آن از بین برود. اصولاً ما در مناسبت‌های حساس مانند روز کارگر و روز معلم هم نباید به خواسته‌های معیشتی مردم به گونه‌ای سیاسی نگاه کنیم و امکان برخورد با این خواسته‌ها را فراهم نماییم. هرچند موضوعات پیش آمده برای معیشت اقشار مختلف مردم، به نوعی از تأثیرات روند سیاسی درحوزه بین‌الملل و تنش‌های داخلی بین احزاب در بعد سیاسی نشأت می‌گیرد؛ آن‌گونه نگاه سیاسی خاص که باعث بسته شدن باب نقد و بررسی روند عملکردی مدیران اقتصادی باشد هم روندی نامطلوب است.
متأسفانه وابستگان ریاست جمهوری در پست‌های مختلف تا معاونت اول، در دوره‌های گذشته اغلب پرونده قضایی و محکومیت دارند. این روند مأیوس کننده، ما را به یاد سخن رهبر فقید انقلاب حضرت امام(ره) می‌اندازد که در باب گزینش افراد فرموده بودند ملاک، حال فعلی افراد است. چه بسا افرادی با چهره موجه در انتخابات یا مناصبات دولتی خاص حضور می‌یابند؛ اما نیتی دگر دارند که تماماً مخالف منافع مردم و مصالح کشور است.
دردسر اصلی ما در بر هم ریختگی نظام اقتصادی و گاه سیاسی کشور، حضور همین افراد ناصالح است که نظام مبتنی بر مدار انصاف را بر هم می‌زنند. پیدایش سلطان‌های مختلف از جناحین سیاسی در حوزه اقتصادی و بر هم ریختگی اساس اقتصاد به بزرگ‌ترین پرسش تبدیل شده است. چراکه وجود و حضور همین عناصر باعث پس‌رفت اقتصادی و ممانعت از رشد آن بوده است. یکی از مهم‌ترین علل عدم توفیق در جذب سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی را می‌توان در همین حضور و تنگ‌نظری‌ها یافت.
در مقاطع خاص، مقامات ارشد دولتی حتی در استان‌ها به ویژه فارس، فرصت‌های مناسبی به بعضی مدیرنماها در باب جلب و جذب سرمایه‌گذار یا استفاده از اعتبارات سالانه دولتی در استان‌ها دادند؛ اما با پایان این فرصت‌ها و خواست استانداران در تغییر روش برخی مدیران تحولی حادث نشد. مقامات قضایی و بعضاً امنیتی و اطلاعاتی نیز پشت سرمایه‌گذاران درآمدند و کار تا حمایت امامان جمعه از این روند پیش رفت، اما فرش قرمزی پهن نشد و سرمایه‌گذاری هم نیامد. انگار فضا برای حضور سرمایه‌گذاران از امنیت روانی مطلوب برخوردار نشد؛ چراکه سلطان‌های اقتصادی این مجال و رخصت را به حریفان خود ندادند.
حالا اما ما مانده‌ایم و یک اقتصاد تک‌محصولی یا دستوری. انگار چراغی کم‌سو که با مختصری نفت روشن می‌ماند و بدون آن خاموش می‌شود. دستوری از آن جهت که هرگاه اراده کنند نفسمان را بگیرند، با نخریدن نفت می‌توانند پا روی گلویمان بگذارند و جهانی را بر علیه ما بشورانند.
تأسف‌انگیزتر آنکه در این چهار دهه، گامی در جهت خودکفایی برداشته نشده است که دشمنان و بدخواهان ملت ما از قیمت خودروی داخلی گرفته تا پیاز و ماکارونی، شکر و قند، گوشت سفید و قرمز، روغن، برنج و... می‌توانند حال ما را بگیرند.
ما در حالی که ملتی انقلابی و مبارز علیه ظلم و ستم در داخل و خارج از مرزهای خود هستیم، باید به فکر تدارک و معیشت این سپاه دارای پشتوانه مردمی هم باشیم. یک مبارز، همیشه کوله‌باری مجهز از تدارکات لازم به همراه دارد تا در تنگ‌ترین شرایط امکان مقاومت داشته باشد. جنگ در دنیای پیشرفته امروز، مشخصات و مختصاتی دارد که بزرگان ما باید به آن توجه کنند.
بدون شک با این اوضاع و احوال بد اقتصادی شبه‌قحطی، نمی‌توان به گزینه‌های رو به پیشرفت امیدوار بود؛ چراکه اقتصاد و معیشت و فشارهای روزافزون به کانون خانواده و گسترش فقر، عواقب چندان خوشایندی ندارد و دولت هرچند مقصر اصلی در نابسامانی‌های اخیر است، چراکه تدبیر لازم برای روزهای تنگ را نداشته؛ اما با عقب‌نشینی دربرابر افزایش قیمت بنزین که تیر خلاص بر مردم بود، ثابت کرد با انجام این گزینه و تورم مضاعف، نفسی برای ملت باقی نخواهد ماند. مع‌الوصف امیدواریم به بهبود شرایط یا نبرد در شرایط مساوی با دشمنان؛ شرایطی که باید پیش‌بینی می‌شد. فراموش نکنیم ما ملتی انقلابی هستیم که هم دشمنان را می‌شناسیم و هم خائنان را.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی