[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۱۰
  • دوره جدید

شکوفه آزادگان، روزنامه شیراز نوین

کسی که به کنسرت متالیکا می‌رود، از مسئول سالن نمی‌خواهد صدای موسیقی را کم کند. خشونت یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین پایه‌های فیلم‌های کوئنتین تارانتینو است که طرف‌داران کم و البته خاص خود را دارد. هرچند فیلم‌های کوئنتین تارانتینو همه سرشار از صحنه‌های خونین و مشت و لگد و کشت و کشتار است و بیشتر کاراکترهای فیلم‌های وحشتناکش همیشه زخمی یا خونین هستند؛ تکنیک‌های عجیب و زیبای کارگردانی و فیلم‌سازی او بین تمامی کارگردان‌های صاحب سبک در ‌هالیوود یک و نمونه است. تعداد فیلم‌هایی که این کارگردان در پرونده هنری‌اش دارد، انگشت‌شمار است؛ اما همین تعداد می‌تواند یک آکادمی بسیار معتبر برای هنرآموزان باشد. کوئینتین تارانتینو در ایالت تنسی در سال ۱۹۶۲ متولد شد. پدرش بازیگر و نوازنده و مادرش پرستار بود که بعد‌ها از یکدیگر جدا شدند و منبع الهامات کودکان طلاق در فیلم‌های او شدند. کوئینتین تارانتینو قهرمان بسکتبال بود که نهایتاً در سن ۱۵سالگی تصمیم گرفت در کلاس‌های بازیگری شرکت کرده و این عامل سبب ترک تحصیل او شد. کوئنتین تارانتینو در دهه ۹۰ میلادی به عنوان یک کارگردان، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس خبره جوایز بسیاری از جمله اسکار و نخل طلایی را از آن خود ساخت. کوئنتین تارانتینو را کارگردان دی‌جی می‌نامند، چراکه او به نحوه کاملاً عجیب و شگفت‌انگیزی از موسیقی در فیلم‌هایش استفاده می‌کند. خلق صحنه‌های بسیار خاص همگام با موسیقی یکی از هنرمندی‌های این کارگردان است. وی در یکی از مصاحبه‌ها گفته است که در حین گوش دادن به موسیقی، فیلم‌نامه را می‌نویسد و طبق زیر و بم موسیقی آنها را می‌چیند. تارانتینو در کارنامه خود فیلم‌های انگشت‌شماری دارد که هرکدام از آنها یک کلاس درس برای هنرجویان در این رشته است. سینمای تارانتینو سینمای کلاسیک و عامه‌‌پسند است که توانسته با خلق صحنه‌های خاص و بازی‌های جذاب، آن را به دنیایی کاملاً متفاوت از دیگر کارگردان‌ها تبدیل کند. این کارگردان که تا حالا هیچ ازدواج موفقی نداشته، اعلام کرده است که دوست دارد تا قبل از شصت سالگی پدر شود. او می‌گوید: «انتخاب من این است که در این راه باشم و تمام وقتم را صرف فیلم ساختن کنم.» رابرت رودریگز و‌ هاروی کایتل فیونا اپل، از دوستان بسیاری نزدیک و صمیمی کوئنتین تارانتینو هستند که او به آنها لقب برادر داده است. این کارگردان تصمیم دارد خود را در سن شصت سالگی بازنشسته کند و تمام وقتش را صرف نوشتن رمان کند. کوئنتین تارانتینو از منتقدان سرسخت سینمای دیجیتال است که فیلم‌های ۳۵میلی‌متری را بر هر نوع دیگر ترجیح می‌دهد.
 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی