[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۱۰
  • دوره جدید

جکی براون ، روزنامه شیراز نوین

اقتباسی از رمان المور لئونارد که همانند فیلم‌های دیگر تارانتینو، به ژانر دیگری که سینمای تجارتی سیاهان نامیده می‌شود، می‌پردازد. جکی براون با روایت خطی خویش، تطبیق‌پذیری تارانتینو پس از «سگ‌های انباری» و «داستان عامیانه» را نشان می‌دهد. این فیلم داستان یک بازی میان یک قاچاقچی، یک دلال اسلحه، یک ضامن و دو مأمور اف‌بی‌آی را نشان می‌دهد. زمانی که دو مأمور متوجه می‌شوند زن پول‌ها را به رئیسش می‌رساند، از او می‌خواهند در دستگیری رئیس به او کمک کند. اما این زن که در زندان است، می‌خواهد با یک نقشه هردو طرف را به دام انداخته و خودش با پول‌ها فرار کند، البته به کمک ضامن که در گذشته شیفته او بوده است. این فیلم با حضور پم گریر، رابرت فارستر، مایکل کیتون، رابرت دنیرو و ساموئل ال.جکسون، نظر منتقدان و بیننده را جلب کرده و به یکی از بحث برانگیزترین فیلم‌های‌های ۹۷ بدل شد.
 سگ‌های انباری
زمانی که یک کارگردان با چنین فیلمی حرفه کارگردانی خود را آغاز کند، آمده که تغییر بزرگی را ایجاد کند و به این زودی‌ها فراموش نمی‌شود. این فیلم به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های مستقل دنیا، یک اثر کمدی جنایی نئونوآر است که مفهوم داستان‌های عامیانه  و روایت غیرخطی را معرفی و محبوب کرد. «سگ‌های انباری» با بازی ‌هاروی کیتل، تیم روث، مایکل مدسون، استیو بوشمی و خود تارنتینو، درباره سرقت الماس توسط یک گروه که همه چیز خوب پیش می‌رود تا اینکه اعضای گروه متوجه حضور یک مخبر پلیس در میان خود می‌شوند. این فیلم که یکی از ۱۰ فیلم برتر سرقتی است، بدون شک یک اثر تأثیرگذار است و هنوز هم مایه شگفتی است. «سگ‌های انباری» به عنوان کوتاه‌ترین فیلم تارانتینو تا به امروز، منسجم‌ترینشان نیز محسوب می‌شود. مسئله این است که هر سکانس فیلم در آن واحد هم انتظارات ما را می‌شکند و هم داستان را پیشرفت می‌دهد و شخصیت‌پردازی می‌کند. از همین رو، داستان با چنان سرعت، جزییات و پیچیدگی‌هایی جلو می‌رود که وقتی آخرین نمای فیلم شلیک می‌شود، باید فعلاً چیزی نخورید تا چیزهایی که دیده‌اید را هضم کنید. قبل از هرچیز باید به بازی تیم راث، استیو بوشمی و مایکل مدسون اشاره کرد که همه ستاره‌وار می‌درخشند. این درحالی است که بازیگران شخصیت‌های دیگری مثل لورنس تیرنی و مخصوصاً ‌هاروی کایتل این داستان عامه‌پسندِ ظاهراً معمولی را به یک شعر و شاعریِ خون‌بار تبدیل می‌کنند. تارانتینو با تصمیم مقرون‌به‌صرفه اما خلاقانه‌اش برای اختصاص یک انباری ساده به لوکیشن اصلی‌اش، نه تنها فیلمش را به یک حماسه‌ کوچولوی تک‌لوکیشنی تبدیل کرد، بلکه جلوه‌ دیگری از سینما را جلوی رویمان خلق کرد و نحو‌ه‌ فیلم‌سازی بعد از خودش را هم تحت تأثیر قرار داد. افراد زیادی بعد از او سعی کرده‌اند استایل پرانرژی و ویژه‌ او را تکرار کنند، اما هیچ کس مثل خودش در این کار موفق نبوده است. با همین «سگ‌های انباری» بود که تارانتینو در عرض صد دقیقه، یک کلاسیک ساخت، نامی برای خودش دست‌و‌پا کرد و نسل جدیدی از فیلم‌سازها را تعریف کرد.
چهار اتاق
یکی دیگر از متفاوت ترین فیلم‌های این کارگردان، «چهار اتاق» یا بهتر است بگویم یک کمدی امریکایی چندکارگردانه است. چهار اتاق توسط آلیسون آندرس، الکساندر روکول، رابرت رودریگز و خود کوانتین تارانتینو کارگردانی شده است. این فیلم برگرفته از چندین داستان کوتاه است که در شب سال نو در لس‌آنجلس اتفاق می‌افتد. تیم راث شخصیت اصلی داستان است که چهار دیدار بسیار متفاوت در یک هتل را پشت سر می‌گذارد. بازیگران زیادی از جمله والریا گولینو، لیل تیلور، آیونی اسکای و خود تارانتینو در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی