[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۳
  • دوره جدید

فریاد فوتبال این منم؛ سلطان ورزش‌ها، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین - کاظم کرمی‌: ابتدا رخصت! از همه مربیان، قهرمانان و هواداران رشته‌های مختلف ورزشی و اذعان اینکه خود هوادار همه ورزش‌ها به ویژه در کشور عزیزمان ایران و همراه و هم‌صدای همه قهرمانان ملی این میهنم که همراه با ملت، از حماسه‌سرایی‌های آنان لذت برده و به آنان بالیده‌ام. هرگز فراموش نخواهد شد غیرت قهرمانان ما در رشته‌های مختلف ورزشی در رقابت‌های جهانی، المپیک و آسیایی. از عصر غلامرضا تختی تا نسل یزدانی‌ها در کشتی، از نامجوی پرچم‌دار تا کیانوش در وزنه‌برداری. جهانی شدن والیبالمان، کسب مقام سوم فوتسال در جام جهانی، اقتدار مستمر قهرمانان باغیرت ما در پارالمپیک، جهان و المپیک، فریاد‌های اثبات شایستگی بانوان ورزشکار ما در رشته‌های مختلف و... بله! اینها همه و همه و بسیار بیشتر از اینها غیرقابل انکار است و لذتش نیز برای ما وصف‌ناپذیر، اما رخصت گرفتم که بگویم در هفته‌ای که گذشت، مهد فوتبال دنیا (اروپا) میدان یکه‌تازی فوتبال بود. جایی که فوتبال فریاد کشید که مرا باور کنید. این منم! سلطان ورزش‌ها. اوج هیجان، آخر امید، فعل خواستن و تالار رویاها. چهار دیدار برگشت نیمه‌نهایی باشگاه‌های اروپا و لیگ اروپا برگزار شد و لیگ جزیره (انگلستان) هیچ سهمیه‌ای به هیچ کشوری نداد و چهار تیم خود را به دو فینال مادرید و باکو فرستاد و در مهم‌ترین اتفاق، به سلطه چندساله اسپانیایی‌ها در این دو جام پایان داد.
اما داستان مسابقات نیمه‌نهایی فراتر از یک برد و باخت بود. به ویژه در دو مسابقه نیمه‌نهایی، باشگاه‌های اروپا که بین لیورپول و بارسلونا در شهر بندری لیورپول و همچنین آژاکس و تاتنهام در آمستردام هلند برگزار شد. این دو شهر میزبان دو ورک‌شاپ (workshop) عظیم رایگان برای همه دنیا بودند و به طور مستقیم، درس‌هایی بس گران‌بها دادند: مبارزه تا آخرین نفس، امید به زندگی، فعل خواستن و تلاش برای رویاها، درس‌های بزرگ این دو کارگاه آموزشی در دو شب بود و البته ابعاد فنی و تخصصی که قطعاً مربیان، ورزشکاران، داوران و هواداران با نُت‌برداری از آن، بهره‌وری لازم را خواهند کرد. معلمان و مربیان این دو کارگاه دو تیم فوتبال لیورپول تاتنهام بودند که در این دو مسابقه هر آنچه ما از فوتبال انتظار داریم نشان دادند و هیچ‌کس از بیداری نیمه‌شب و تماشای آن پشیمان نشد. گل، هیجان، نظم، احترام و رضایت همه‌جانبه حتی شکست خوردگان. بار دیگر فوتبال حرف زد و گفت در کنار بحث اقتصادی-صنعتی، میلیون‌ها هوادار و علاقه‌مند هیجان، لذت و شادی با من را به یادگار خواهند برد. من قادرم هزاران نفر را در ورزشگاه و میلیون‌ها بیننده را در پای گیرنده‌های تصویری تا آخرین ثانیه‌ها نگه دارم و اینها همه، همان چیزی است که هواداران از فوتبال می‌خواهند و انتظار دارند.
کاش می‌شد از این مسابقات قاب‌های گویا ساخته و با برگزاری نمایشگاه‌ها و کارگاه‌های آموزشی، فرهنگ ورزشی را با آن در بین باشگاه‌ها نهادینه کرد. کاش باشگاه‌های ما که معرف آنان تابلوهای عریض و طویل فرهنگی ورزشی است، با الگوبرداری از این کارگاه‌های رایگان، درک می‌کردند که کار فرهنگی فقط فروش چند پرچم و شال و کلاه و ساختن دیوار موزاییکی روی سکوها نیست. کاش هواداران ما می‌فهمیدند که هواداری فقط حمل طبل و به جان هوادار رقیب افتادن نیست. بله. فرهنگ ورزشی یعنی تلاش، تمرین و استفاده از همه توانایی برای پیروز شدن و اگر هم شکست خوردی، پذیرش شکست و احترام به رقیب. فرهنگ هواداری یعنی حمایت همه‌جانبه مثبت و سالم و همراهی مستمر در یک مسابقه و در یک فصل از تیم محبوب خود. ایفای نقش خود و عدم دخالت در نقش دیگران.
خلاصه آنکه عاشقان فوتبال در مسابقات اخیر اروپایی حسابی سیراب شدند از هیجان فوتبال، غم و شادی، اشک شوق، اشک حسرت و همه در جایگاه‌ها و شرایط مسئولیتی خود نکات باارزش آموزشی فراگرفتند. مربیان به علم و تأثیر آن بر عملکرد تیم‌ها و بازیکنان، بازیکنان به تمکین تاکتیکی تیم، مجریان به نظم برگزاری، داوران به نقش پررنگ خود در زیبایی فوتبال، هواداران به تأثیر بسزای خود در دستیابی به هدف تیم مورد علاقه‌شان و... . با این همه فرهنگ ورزشی غنی است که فاصله کیفی فوتبال ما و فوتبال واقعی دنیا تعیین می‌شود.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی