[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۲۶
  • دوره جدید

آن‌سوی پرده ، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

بعضی آدم‌ها که اصولاً به موقعیت کاری‌شان مربوط نبوده، ارز 4200تومانی دریافت کرده‌اند و اقدام به مشارکت در حوزه‌هایی نموده‌‌اند که احتمالاً التهاب بازار را بیشتر کرده است. اعلام لیست یارانه‌بگیران و درج نام برخی مؤسسات خیریه، پرسش‌های بسیاری را مطرح نموده است. توزیع یارانه به نوبه خود فسادآور است و بعضی انسان‌های مغرض و فرصت‌طلب که تا توانسته‌اند شرکت و مؤسسه تأسیس کرده‌اند، به این رانت دامن می‌زنند. یکی از علل بروز فساد، نزدیکی بخش خصوصی به صورت کاملاً غیرمتعارف به بخش دولتی و هرم‌های قدرت است. در طول تمام این سال‌ها، بخش خصوصی هیچ‌گاه مشاور خوب و کاردانی برای بخش دولتی و تعدیل مشکلات موجود نبوده است...

برگزاری شورای گفتگو هم یک نمایش بدون دستاورد بین این دو بخش بوده است.
در رابطه با یکی از مؤسسات خیریه که نامش در لیست بانک مرکزی آمده و هیچ‌گاه فعالیت تجاری نداشته، اعلام شده این مؤسسه طی سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶ نسبت به دریافت تسهیلاتی از محل حساب ذخیره ارزی اقدام و اکنون با بهره‌گیری از ماده (۲۰) قانون «رفع موانع تولید رقابت‌‌پذیر و ارتقای نظام مالی کشور» بر مبنای مکانیزم و آئین‌نامه اجرایی قانون مورد اشاره، به پرداخت ریال برای بازپرداخت اقساط خود اقدام کرده و عملیات حسابداری ارزی بین بانک عامل و بانک مرکزی در جهت تسویه و وصول آن با رعایت مکانیزم تخصیص، تأمین و فروش ارز انجام شده است.
سال‌های پیش وقتی شهرداری‌ها از تشکل‌های خاصی در رابطه با امور فرهنگی حمایت می‌کردند، ناچار بودند بخشی از اعتبارات شهر را به هر دلیل به این تشکل‌ها پیشکش کنند. یکی از همان روزها وقتی با معاون فرهنگی شهرداری هم‌کلام شدم، به صراحت اعلام کرد این یارانه‌ها را قطع خواهد کرد؛ چراکه باید جواب خدا را هم بدهد.یارانه‌ای که برای هیچ به بعضی تشکل نماهای فرهنگی پرداخت می‌شد.
معمولاً تشکل‌های غیردولتی، با فاکتورسازی و خلق برنامه‌های غیرواقعی و انجام نشده یا در شرف انجام! سعی می‌کنند بخشی از هزینه‌های غیرمرتبط خود را تأمین کنند که گویا این اقدام همچنان ادامه دارد و در سطوح عالی و ارزی نیز ساری و جاری است. وقتی به تولیدکنندگان نگاه می‌کنیم که حتی یک سنت ارز خارجی دریافت نکرده‌اند تا در مقام کارآفرین ظاهر شوند یا باقی بمانند و در مقابل آن، برخی افراد غیرصنعتی ارزهای یارانه‌ای را برای بازپرداخت بدهی ریالی خود دریافت کرده‌اند، بسیار متأسف می‌شویم؛ اما کاری در این آشفته‌بازار رانت‌خواهی و باج‌دهی از دست کسی برنمی‌آید.
این روزها داستان بانک سرمایه و محاکمه دست‌اندرکاران اختلاس از این بانک، سوژه رسانه‌ها شده است. البته حجم اخبار رسیده از این حوزه نیز قابل ملاحظه است؛ چراکه مقامات قضایی میل دارند این خبر با پوشش مناسب به سمع و نظر مردم برسد.
داستان سریالی اختلاس‌ها که اخیراً با شش میلیارد یورو و باز شدن پای بانوان به آن توام شد، همچنان ادامه دارد و آسیب‌های فرهنگی بسیاری به جامعه و نسل نوجوان و جوان کشورمان وارد می‌کند. انگار هرچه افراد بیشتری در این رابطه دستگیر، محاکمه یا فراری می‌شوند، باز هم افراد دیگری در این راه گام می‌گذارند و سودای یک‌شبه پول‌دار شدن در سر دارند.
یارانه باید در جای خودش مصرف شود. تولیدکننده‌ای که در شهرک‌های صنعتی مشغول کار است، نیازمند حمایت است نه اثبات کارآفرینی و برندسازی خود. صادرکنندگان ما نیازمند حمایت‌های دولتی هستند که در تمام دنیا مرسوم است.
نقطه سر خط- متأسفانه بند ناف اقتصاد ما را سیاسیون بریده‌اند. جای تأسف دارد که سیاست‌مدارها در این قصه وارد شده‌اند و مردم را غصه‌دار کرده‌اند. هر روز به یک بهانه یک کالا در بازار با بحران مواجه می‌شود. کاغذ، شکر، روغن، پیاز، ماکارونی، قند، خودرو، مسکن، اجاره‌بها، تن ماهی، گوشت سفید و قرمز و این تنش‌های عصبی تا کجا ادامه خواهد یافت، خدا می‌داند.
دولت‌ها که در روزهای تبلیغات انتخاباتی، خودشان را صاحب برنامه معرفی می‌کنند و اولین کارشان رسوایی دولت قبلی است، نباید به این افتضاح اقتصادی دامن بزنند. دولت‌ها پس از پیروزی در انتخابات، در گردابی از مشکلات گرفتار می‌شوند که بخش اعظم آن، بازپرداخت هزینه‌های تبلیغاتی به ستادهای تبلیغاتی است.
دولت‌های بدهکار به ستادهای تبلیغاتی هرگز نتوانسته‌اند کار مردم را انجام بدهند. برای رفع مشکلات مردم باید درد کشیده باشند تا از عهده مشکلات برآیند. با این اوصاف و رسم و رسوم ساری و جاری، نمی‌توان به بهبود اوضاع امید داشت؛ هرچند ما امیدواریم امور کشور با درایت خاص برخی دلسوزان انگشت‌شمار بهبود یابد.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی