[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۳۴
  • دوره جدید

موضع آمریکا بعد از ۳‌خرداد، روزنامه شیراز نوین

حل بحران فی مابین دول درگیر در اختلافات درنهایت اگر هم به برخوردهای نظامی بیانجامد در خاتمه به راهبردهای دیپلماتیک برای خاتمه و میانجیگری دولت‌های منطقه و سایر اعضای مجامع بین‌المللی خواهد انجامید. این روزها برتری در جهان به واسطه برتری اقتصادی و اول بودن در تولید علم و تکنولوژی است. کشورهایی دراین دوره از حیات می‌توانند حرفی برای گفتن داشته باشند که نخبگان آنان در حوزه تولید علم و تکنولوژی فعال‌تر عمل کرده باشند. بدون شک هرچند توان نظامی و برخورداری از تجهیزات دفاعی می‌تواند در تعادل و توازن امنیت هر منطقه مؤثر باشد اما تنها راه ممکن نیست...

با توسعه علم چه بسا اتکا به نفت برای تأمین انرژی درکشورها با رویکردهای جدیدی همراه شود که در عین مصالحه با جهان اما خرید نفت را به حاشیه بکشاند.
‌درطول تاریخ و نگاهی به اسناد معاصر می‌توان دریافت که تجهیز و حتی حمایت از برخی دولت‌ها توسط بعضی کشورهای جهان در بعد تسلیحاتی نتوانسته و نمی‌تواند راهگشای آینده‌ای بهتر باشد. چراکه این روزها ملت‌ها برمحور اراده تصمیم‌سازی می‌کنند. برگی از دفتر هشت سال دفاع دربرابر تهاجم حزب بعث عراق دراین روزها خالی از لطف نیست چراکه اگر پژوهش و خوانش تاریخ را کنار بگذاریم قطعاً زیان خواهیم دید. 
بعد از فتح خرمشهر توسط نیروهای ایرانی که پیروزی بزرگی محسوب می‌شد، آمریکا به‌عنوان مهم‌ترین حامی ‌رژیم بعث عراق، به اتخاذ موضعی که برخاسته از ترس و نگرانی بود دست زد. در جلد بیست و دوم از مجموعه «تقویم تاریخ دفاع مقدس» که با عنوان «و خدا خرمشهر را آزاد کرد» توسط مؤسسه فرهنگی هنری مرکز انقلاب اسلامی منتشر شد درباره مواضع آمریکا بعد از فتح خرمشهر می‌خوانیم، با آغاز عملیات بیت‌المقدس، اظهارات مقام‌های آمریکایی نشان دهنده افزایش نگرانی‌های آنها از پیروزی‌های ایران بود. چنان‌که هیگ (وزیر خارجه وقت آمریکا) در دیدار با مقام‌های ترکیه گفت: «پیروزی ایران در جنگ، نگرانی‌های عمیقی را در خاورمیانه به وجود خواهد آورد.» در این زمینه روزنامه واشینگتن پست نیز به نقل از مقامات آمریکایی نوشت: «نگرانی آمریکا و کشورهای منطقه این است که ایران پس از پیروزی، تشویق شده و می‌خواهد جنگ را به داخل خاک عراق بکشاند.» موضوع از این نیز فراتر رفت و کاسپار واینبرگر (وزیر دفاع وقت آمریکا) به طور رسمی ‌اعلام کرد: «پیروزی ایران در جنگ با عراق، به نفع آمریکا نخواهد بود.»
بی‌تردید، مهار نتایج و تأثیرات پیروزی‌های نظامی ایران و جلوگیری از شکست‌های متعدد عراق، محور ثقل تلاش‌های آمریکا در آستانه فتح خرمشهر و پس از آن بود. در چنین اوضاعی، آمریکایی‌ها تحولات ناشی از پیروزی‌های اخیر ایران را بسیار مهم ارزیابی می‌کردند. وزیر خارجه وقت آمریکا به دلیل همین نگرانی‌ها، در اجلاس ناتو در لوکزامبورگ، با متحدان اروپایی آمریکا در این زمینه، بحث و گفت‌وگو کرد.
بر پایه اطلاعات محرمانه سازمان جاسوسی آمریکا، بعد از فتح خرمشهر «نیروهای عراقی در مرز از هم پاشیدگی قرار داشتند و آمریکا نمی‌توانست از کنار این مسئله، به سادگی بگذرد.» از این رو بود که وزیر خارجه آمریکا با اشاره به استراتژی جدید و ابتکار عمل دیپلماتیک کشورش مدعی شد: «آمریکا برای حفظ صلح خاورمیانه، دست به سه ابتکار دیپلماتیک خواهد زد. اگر بخواهیم به یک نظم مسالمت‌آمیز بین‌المللی امیدی داشته باشیم، باید وقایع خاورمیانه را شکل دهیم و اکنون لحظه ورود آمریکا در خاورمیانه است. آمریکا برای پایان دادن به جنگ ایران و عراق، فعال کردن مذاکرات خودمختاری فلسطین، رفع تهدید از آغاز جنگ حد و مرزی لبنان و اسرائیل، اقدام خواهد کرد.»
آمریکایی‌ها درحالی پایان بخشیدن به جنگ ایران و عراق را محور فعالیت‌های خود قرار داده بودند که به دلیل نگرانی از پیروزی‌های ایران، بخشی از تلاش‌های خود را برای تقویت و حمایت از عراق متمرکز می‌کردند. در این راستا براساس تصمیم متخذه از سوی سنای آمریکا هرگونه مانعی برای کمک‌های اقتصادی و نظامی ‌به عراق از میان برداشته شد.
البته واضح بود که تمایل آمریکا به برقراری آتش‌بس به معنی پایان عادلانه جنگ نبود، بلکه ادامه جنگ و پیروزی ایران بر عراق، بر ضد منافع آمریکا بود و تنها راه تأمین منافع آمریکا، پایان جنگ بدون برتری ایران بود. در این باره، وزیر دفاع وقت آمریکا تأکید کرد: «ما خواهان آن هستیم که این جنگ به طریقی پایان یابد که ثبات منطقه را برهم نزند، چون پیروزی ایران در جهت منافع ملی ما نخواهد بود».
بنابراین، استراتژی جدید آمریکا نه تنها دورنمای روشنی را برای برقراری صلح و ثبات در منطقه ترسیم نمی‌کرد، بلکه با هدف نادیده گرفتن حقوق ایران همراه با حمایت همه جانبه از عراق، پی‌گیری می‌شد. در این مرحله، تلاش‌های دیپلماتیک آمریکا با هدف کنترل پیروزی‌های ایران و حمایت از عراق طی تماس با برخی از کشورهای عربی هم ادامه یافت. آمریکایی‌ها در تماس با کشورهای اسلامی، ضرورت مهار فعالیت‌های نظامی‌ایران را یادآور شدند. در این حال، رادیو لندن اعلام کرد: آمریکا درصدد کسب حمایت کشورهای اسلامی مانند پاکستان، ترکیه، مالزی، اندونزی و الجزایر است.
نتیجه‌گیری که می‌توان از این برگ تاریخی به‌عمل آورد اولا دخالت دول بیگانه در منطقه آن هم باشدت بالاست و دومانحوه دیپلماسی صلح وجنگ آنان با تعامل دولت‌های منطقه است.درسالهای پایانی جنگ عراق با ایران اگر به نحوه خاتمه آن توجه کنیم خواهیم دید که برای پایان قطعی آن‌، جنگ به جنگ نفت‌کش‌ها و دریک کلام به شاهرگ‌های اقتصادی کشانده شد. وقتی صدور نفت با مشکلات جنگی توام شد خواسته وناخواسته کفته ترازو به نفع خاتمه آن سنگینی کرد. ارزش نفت به‌گونه‌ای است که هم می‌تواند جنگ به پا کند و هم صلح.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی