[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۳۴
  • دوره جدید

بن‌بست ریلی، روزنامه شیراز نوین

قتی درمورد موضوع مهمی ‌چون راه آهن به عنوان صنعت بزرگ حمل‌ونقل و امر مهم صادرات صحبت می‌کنیم بحث مهم اقتصادی و غیر اقتصادی بودن آن بیش‌از هر چیز دیگری خودنمایی می‌کند. داستان اقتصادی بودن یا نبودن خطوط راه آهن در فارس آن‌قدر مهم است که پس از ده سال از زمان بهره‌برداری قادر نبودیم قطعه زمینی را تملک و در آن ایستگاه بسازیم تا بزرگ‌ترین و صنعتی‌ترین شهرستان فارس را به خطوط ریلی متصل کنیم. ما از روز اول باید بساط صنعتی شدن را در فارس پهن می‌کردیم و سپس به فکر برخورداری ازخط آهن می‌افتادیم چراکه باری برای جابه‌جایی نداریم و پز آنچنانی افتتاح راه آهن را دادیم. آخر معلوم نشد چرابه قیمت خرد شدن خطوط غیرایمن، لوکوموتیو را روی ریل‌ها گذاشتیم!؟

استان فارس 15‌حوزه انتخابیه و18‌نماینده در مجلس شورا دارد. سهم شهرستان مرودشت با بیش از 323‌هزار نفر جمعیت یک نماینده است. درواقع وقتی انتظارات خود را برای دستیابی به شعار‌های انتخاباتی و آنچه سیاسیون به ما وعده می‌دهند را مطرح می‌کنیم باید بدانیم نمانیده این شهرستان یعنی نماینده مرودشت‌، ارسنجان و پاسارگاد. خود مرودشت یعنی شهر مرودشت‌، مرکزی‌، درودزن‌، سیدان و کامفیروز. شهرستان پاسارگاد یعنی سعادت شهر، مرکزی پاسارگاد. ارسنجان هم یعنی شهر ارسنجان و مرکزی. با این وسعت بعید به‌نظر می‌رسد مردم این مناطق به‌درستی با وظایف تنها نماینده خود آشنا باشند و این نماینده توانسته باشد در طول چهار سال به تمامی ‌مناطق حوزه انتخابیه که از آن رأی به‌دست آورده بازدید کرده باشد. بدون شک دراین وسعت جغرافیایی انبوهی از مطالبات باقی مانده که البته می‌توان برای دوره آتی دستاویز تبلیغاتی خلق کرد و همان شعارهای گذشته را به خورد مردم داد.
ما باید به نیازهای استان به‌صورت جامع و هدفمند نگاه می‌کردیم‌. اگر هر 18‌نماینده درطول این چهار سال فقط داستان راه آهن را به‌صورت جدی و تخصصی با نگاه توسعه اقتصادی و رشد اشتغال دنبال کرده بودند حالا دستاورد بزرگی داشتیم‌. نگاه بخشی حاصلی برای فارس نداشته جز استمرار محرومیت‌ها. حالا در سال 1398 همان خواسته‌ها و همان مطالبات سال‌1394 را می‌توان مطرح کرد. این درحالی است که معاون سابق عمرانی استانداری فارس حالا استاندار فارس است و بهترین اطلاعات را از پروژهای دردست اجرا و یا معطل مانده فارس دارد اگر مجمع نمایندگان استان باایشان هماهنگی لازم را داشته باشند و البته استاندار فارس هم توان دریافت اعتبار و یا اختیار جذب سرمایه‌گذار توانمند را داشته باشد. همه این اگر‌ها و شاید‌ها فارس را به استانی در انتظار توسعه و یا همان اصطلاح قدیمی‌ عقب مانده تبدیل کرده است. فارسی که می‌توانست با برخورداری از نعمت کشاورزی‌، معادن وگردشگری بیشترین سهم را در اقتصاد کشور و ارز‌آوری داشته باشد.
باید به این نکته توجه نمود که مجمع نمایندگان استان هم در نظام هم‌اندیشی 18‌نماینده و مجموعه مدیران ارشد و میانی استان دستاوردی نداشته چرا‌که موضوع مهم حمل و نقل ریلی همچنان معطل تمکلک یک قطعه زمین در مهم‌ترین ایستگاه اقتصادی خود در شهرستان مرودشت است. چندی پیش علی اکبری نماینده شیراز دراین‌باره اظهار نظر کرده بود که پروژه خطوط ریلی فارس در پیچ‌وخم بروکراسی‌های اداری متوقف شده است و استفاده به این شکل از حمل و نقل ریلی فاقد توجیه اقتصادی است واین خطوط باید به مراکز حمل بار متصل شوند.
تک صدایی این نماینده البته به جایی نخواهد رسید. اکبری تأکید می‌کند پیمانکار این پروژه آماده انجام کار است اما پشت سد اداری معطل مانده و حال موضوع در کمیسیون عمران مجلس مطرح شده است. بدون بار ماندن حمل ونقل ریلی در استان فارس اصل مهمی ‌است که حتی می‌تواند بساط داستان راه آهن را جمع کند. روزگاری که با عجله‌، بدون کارشناسی لازم و از روی سهل‌انگاری در خرداد سال‌1388 خطوطی را افتتاح و به بهره‌برداری رساند که اصولاً اتصالی به حوزه اقتصادی فارس و استان‌های هم‌جوار نظیر بوشهر وگل‌گهر نداشت باید فکر این روزها و بی‌اعتباری راه آهن را می‌کردند.
انگار فارس راه آهن ندارد وباید دوباره در پایتخت چانه‌زنی کنیم.چه چیزی در فارس تولید می‌شود که نیازش به حمل ونقل ریلی را توجیه می‌کند. گاهی فکر می‌کنم به تنها چیزی که می‌شود استناد کرد کُشته‌های جاده‌ای است و با بهره‌گیری از خطوط ریلی می‌توان این آمارهای فزاینده را کاهش داد؛ اما وآیا این توجیه‌، توجیه اقتصادی دارد؟

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی