[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۷۳
  • دوره جدید

ابهام در جانشینی نفت، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

اقتصاد همچنان متکی به نفت است و بدون صادرات نفت انگار در حوزه اقتصاد حرفی برای گفتن نداریم درصورتی‌که بسیاری محصولات غیر‌نفتی و کشاورزی کم آب‌بر و یا داشته‌ها در حوزه صنایع دستی می‌تواند جایگزین صنعت نفت باشند. ما درحوزه گردشگری هم می‌توانیم حرف اول منطقه را بزنیم اما برخی مباحث فرهنگی و ارزشی راه را بر توسعه این صنعت بسته است. درسال گذشته ۲۸۹‌میلیون دلار به استناد آمار گمرکات ایران صادرات غیر نفتی درحوزه صنایع دستی داشته‌ایم. در دیگر حوزه‌ها نیز می‌توان آمارهای رشد صادرات را ملاحظه کرد اما تحولی ازاین بابت بر اقتصاد دیده نمی‌شود چراکه ارسال کالا یک طرف داستان است و دریافت ارزهای ناشی از صادرات طرف دیگر داستان است و باید دید آیا ارزهای ناشی از صادرات به کشور بازگشت داده می‌شود و یا براثر شدت تحریم‌ها نه انتقال داده می‌شود ونه اثری براقتصاد کشور دارد...

نگاهی به وضعیت صادرات در پیش از انقلاب و پس‌از آن نشان می‌دهد در‌بازه زمانی 1396-1358، حجم صادرات کالایی غیرنفتی کشور بیش از 30‌برابر و ارزش آن بیش از 70‌برابر شده است‌. اما آن‌طور که مدیران اقتصادی فارس گفته‌اند آمارها باید در عمل کارایی خودرا بر اقتصاد نشان ‌دهند. 
اداره پژوهش و مدیریت ریسک بانک توسعه صادرات ایران چندی پیش درباره مقایسه صادرات غیرنفتی کشور قبل و بعد انقلاب گزارشی را منتشر کرده که بر روی برخی خبرگزاری‌های رسمی‌ کشور قرار گرفته است‌.
با مطالعه آن و بر پایه یافته‌های این گزارش، در بازه زمانی 1357-1350، بیشترین صادرات متعلق به بخش کالاهای سنتی و کشاورزی با میانگین 71.7‌درصد بوده است. در این دوره کالاهای صنعتی با سهم 23.9‌درصد سهم پایینی در صادرات غیرنفتی کشور داشت. قبل از انقلاب، ترکیب صادرات غیرنفتی کشور در نیم قرن ثابت ماند و متشکل از پسته، خشکبار، فرش، خاویار، پوست و روده بود و سهم مصنوعات کارخانه‌ای در آن بسیار ناچیز برآورد شد. 
همچنین سهم صادرات کالاهای سنتی و کشاورزی از 67.9درصد در سال 1357 به 14.2‌درصد در سال 1396 کاهش یافت. سهم صادرات کالاهای صنعتی نیز از 30.3‌درصد در سال 1357 به 80.6‌درصد در سال 1396 افزایش یافت که توجه سیاستگذاران عرصه صادرات به بخش صنعت و عبور از کالاهای سنتی را نشان می‌دهد. 
درگزارش سال گذشته این اداره آمده است صادرات غیرنفتی ایران در 10‌ماه (سال 97) از مرز 36‌میلیارد دلار گذشت و به 36‌میلیارد و 350‌میلیون دلار رسید. در این مدت حجم صادرات غیرنفتی ایران به 94‌میلیون و 875‌هزار تن رسید که ارزش آن رقمی ‌برابر 36‌میلیارد و 350‌میلیون دلار می‌شود. 
توجه به آمارنامه‌های خبر از غنای بالای اقتصادکشور می‌دهد و وقتی به نوک هرم مبادلات نگاه می‌کنیم افراد ثروتمند و برخوردار و چندتابیعتی را می‌بینیم که به‌راحتی زندگی می‌کنند و در سفرهای برون مرزی هستند. اما برآیند اقدامات آنان در معیشت عمومی بی‌تأثیر بوده و باید به‌وجود فقر و پروژه فقرتراشی درجامعه توجه کرد، هرچند فقر به‌خودی خود و بدون نگاه به آمارها مشهود است.
‌اینکه صادرات سنتی و کشاورزی ما کاهش داشته و سهم صادرات صنعتی ما افزایش‌، به خودی خود یک پیام اقتصادی اجتماعی بزرگ دارد و آن حرکت کشور به سمت صنعت است. حرکتی که انگار اتفاق نیفتاده و یا آنقدر وابسته بوده که با تحریم‌های مقدماتی به زانو درآمد و یارای کنترل اشتغال و معیشت گروه‌های هدف را نداشت.
دربحث اقتصادی علاوه‌بر اینکه باید به فکر تأمین سرمایه درگردش صنایع کوچک و متوسط بود اما باید به توان و تخصص مدیران صنعتی توجه کرد، چراکه بسیاری ازاین مدیران‌، مدیران بحران نبودند و بیشتر آنان آمده بودند تا از حقوق‌های بالا منتفع شوند. 
حالا دراین روزهای سخت خبری از جانشین نفت برای اقتصاد نیست چراکه از گذشته به این فکر نبودیم و حالا تنها صدمات این خلاء را دریافت می‌کنیم. ما از نوک پا تا فرق سر وابسته هستیم حتی در بحث مواد مخدر که باید از کشور همسایه وارد و نتیجه ریزش آن درکشور برای برخی تولید درآمدهای نجومی ‌کند. براین تصوریم که اگر صنعت قاچاق نبود چه برسر اقتصاد ایران می‌آمد و از کجا می‌آوردیم تا همین یک لقمه نان را بخوریم‌. دراین روزهای سخت ما مدیون حوزه قاچاق و راه‌های دور زده شده تحریم‌ها هستیم‌. از حوزه مواد مخدر گرفته تا کالا و مواد اولیه برخی کارگاه‌های تولید که همچنان سرپا هستند گرفته تا برخی اقلام دارویی‌، ما مدیون صنعت قاچاق هستیم هر چند موارد مورد لزوم را گران دراختیار مردم و تولید‌کننده قرار دادند اما تأمین آن درشرایط بازی سیاسی در زمین تحریم‌ها قابل تقدیر است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی