[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۵۶
  • دوره جدید

ساختمان‌های بلندمرتبه با تأکید بر ارتباط اجتماعی و فرهنگی ساکنان احداث شود، روزنامه شیراز نوین

عضو شورای اسلامی‌ شهر شیراز گفت: ساخت و احداث ساختمان‌های بلندمرتبه به مثابه ساختاری کالبدی باید با تأکید بر انعکاس روابط اجتماعی، فرهنگی ساکنان آن صورت بگیرد.
به گزارش روابط عمومی‌ و اموربین الملل شورای اسلامی‌ شهر شیراز، سعید نظری در مراسم افتتاحیه طرح فرهنگی و آموزشی محله‌های عمودی که در مجتمع مسکونی پاییزان منطقه ۴ شهرداری شیراز در بلوار پاسارگاد برگزار شد، گفت: توسعه اقتصادی سبب افزایش جمعیت انسانی از یک میلیارد نفر در سال ۱۸۰۰ میلادی به ۷ میلیارد نفر در قرن معاصر شد.
وی بلندمرتبه‌سازی را یکی از رویکردهای مهم و گریزناپذیر شهرهای بزرگ جهان برشمرد و افزود: با افزایش جمعیت، این مهم جایگاه ویژه‌ای در برنامه‌ریزی اجتماعی و شهری پیدا کرد.
عضوشورای اسلامی ‌شهر شیراز با بیان اینکه بلندمرتبه‌سازی نخستین بار توسط مکتب فکری و جامعه‌شناختی شیکاگو و با هدف تأمین زمین در مرکز شهر پیشنهاد شد، افزود: افزایش تراکم ساختمانی در قالب بلندمرتبه‌سازی با هدف رفع برخی مشکلات از جمله کمبود زمین، مسکن، حمل و نقل، هزینه تأسیسات شهری و آسیب‌های زیست محیطی صورت گرفت.
وی با اشاره به تلاش ساختارگرایان و عملکردگرایان در حوزه اقتصاد و جامعه‌شناسی برای تکمیل و توسعه اندیشه‌های بلندمرتبه‌سازی افزود: ساختارگرایان، بلندمرتبه‌سازی به صورت پراکنده در دل فضای سبز و عملکردگرایان بلندمرتبه‌سازی با حداقل فضای خصوصی و حداکثر فضای عمومی ‌را پیشنهاد کردند.
نظری، ساخت نخستین ساختمان دارای آسانسور در تهران در دهه ۳۰ را سرآغاز بلندمرتبه‌سازی در ایران دانست و تصریح کرد: ساختمان پلاسکو، سرآغاز ساخت ساختمان‌های بلند با اسکلت فلزی بود.
وی با اشاره به رکود ۱۰ساله بلندمرتبه‌سازی بعد از انقلاب در ایران افزود: رویکرد بلندمرتبه‌سازی دوباره در تهران توسط بخش خصوصی در پایان دهه ۶۰ آغاز شد و به یکباره مراکز شبه دولتی مانند بانک‌ها و بنیاد مستضعفان هم در این حوزه سرمایه‌گذاری کردند.
وی با انتقاد از نبود مطالعات دقیق جامعه شناسی در حوزه سکونت‌گاه‌های عمودی در ایران ادامه داد: بلندمرتبه‌سازی در ایران رویکرد تجملاتی و لوکس‌گرایانه دارد.
نظری گفت: عدم توجه به هویت‌های بومی ‌در بلندمرتبه‌سازی، بحران‌ها و آسیب‌های اجتماعی را به همراه خواهد داشت که مهم‌ترین آن، بحران هویت یا احساس بی هویتی است.
وی خاطرنشان کرد: به دلیل سکونت عده‌ای در یک محدوده اعم از طولی یا عمودی، نمی‌توان اسم آن را محله گذاشت. برای هر محله جنبه‌های کارکردی مختلفی از جمله جنبه‌های اجتماعی، اقتصادی، فیزیکی محیطی، سیاسی و عملکردی متصور است که به پویایی و حیات اجتماعی محله منجر می‌شود.
نظری گفت: محله‌های عمودی در ایران واجد شرایط جامعه‌شناختی در کشورهای توسعه‌یافته نیست و مباحثی همچون فضاهای عمومی، فضای سبز، پارکینگ، کتابخانه، سالن ورزشی و آمفی تئاتر با هدف توجیه اقتصادی از طرح اولیه آنها حذف می‌شود.
عضو شورای اسلامی ‌شهر شیراز افزود: پیش از آنکه ساختمان‌های عمودی بلندمرتبه در ایران را محله تعریف کنیم، باید آنها را سکونت‌گاه‌های بدون هویت جمعی بدانیم.
وی با اشاره به شعار پنجمین شورای اسلامی ‌شهر و شهرداری شیراز مبنی بر انسان محوری افزود: شورای شهر و شهرداری با اتکا به این شعار، تلاش دارند به معیارهای انسانی در سازه‌های عمودی به هدف ایجاد محله‌های عمودی دست پیدا کند.
عضو شورای اسلامی‌ شهر شیراز بر توجه به نهاد بازار تأکید کرد و افزود: این نهاد به عنوان اصل تأمین کننده نیازهای عمومی ‌در قالب بازارچه‌های محلی کوچک مقیاس و دائمی ‌از ملزومات ایجاد محله‌های با هویت اجتماعی شناخته شده است. وی بر قرارگرفتن موضوع انجام مطالعات دقیق جامعه‌شناسی این محله‌ها با اولویت آسیب‌شناسی اجتماعی و اقتصادی در دستور کار شورای شهر، شهرداری و دانشگاه‌ها تأکید کرد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی