بهانه‌های ناتمام آقای مربی

 میثم محجوبی - گروه ورزش
شکست یک بر صفر تیم ملی ایران مقابل قطر در حالی رقم خورد که پیش‌ازاین صعود ایران قطعی شده بود. اما آنچه بیشتر از نتیجه در ذهن هواداران باقی ماند، صحبت‌های امیر قلعه‌نویی در نشست خبری پس از بازی بود. او که حالا با بیش از دو دهه سابقه مربیگری در فوتبال ایران شناخته می‌شود، یک بار دیگر مسئولیت اصلی ناکامی را به دوش داور انداخت و درباره اخراج و کارت‌های زرد و سوت‌های داور عربستانی گلایه کرد.
بیست‌واندی سال است که قلعه‌نویی با توانایی‌های فنی قابل‌توجه و کارنامه‌ای پرافتخار، بخش مهمی از فوتبال ایران را هدایت کرده است. اما در همه این سال‌ها، انتقادها نسبت به او همیشه یک نقطه مشترک داشته: او در مواقع حساس و بعد از ناکامی‌ها، به‌راحتی به سراغ بهانه‌های بیرونی می‌رود و از داور گرفته تا وضعیت اردوها را مقصر جلوه می‌دهد. این بار هم پس از شکست مقابل قطر، شاهد همین تکرار همیشگی بودیم. درحالی‌که تیم ملی در نیمه دوم موقعیتی خلق نکرد و گل خورده نیز حاصل اشتباهات پیاپی بازیکنان بود، سرمربی تیم ملی ترجیح داد به‌جای پرداختن به اشتباهات تاکتیکی و ضعف در برنامه‌ریزی هجومی، روی سوت‌های داور تمرکز کند.
در فوتبال حرفه‌ای، باخت همیشه بخشی از مسیر است. اما پنهان شدن پشت بهانه‌های همیشگی، بیش از هرچیزی انگیزه و امید هواداران را هدف می‌گیرد. قلعه‌نویی، با وجود تجربیات و موفقیت‌هایش، باید بداند که امروز دیگر زمان آن نیست که در سایه‌ی توجیه و فرافکنی، ضعف‌های فنی را نادیده بگیرد. بازی‌های بزرگ‌تری در راه است و اگر تیم ملی ایران می‌خواهد در جام‌جهانی موفق باشد، این چرخه تکراری بهانه‌تراشی باید همین‌جا متوقف شود.