[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۵۶
  • دوره جدید

ارزش پول ملی، روزنامه شیراز نوین

اگر فهرست‌وار هم به موضوع افت پول ملی نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که خیلی آسان و ساده دورمان زدند و پس از خلع سلاح اقتصادی، با عملیات روانی به موضوع بی‌ارزشی پول ملی دامن زدند و ما را در دام فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم انداختند؛ تحریمی‌ که حتی تولید و توزیع گوشت داخلی را مختل کرد و شکر را نایاب نمود. آن‌طور که در بازار شنیده می‌شود، حتی نخ برای بافت پارچه ایرانی یافت نمی‌شود و کره‌ایی‌ها درحال تهیه و توزیع پارچه در بازار مصرف ما هستند.
یک وقت هم نگاه می‌کنیم و می‌بینیم همه بازار داخلی ما در تصرف تولیدات خارجی است و همان‌طور که جایگاه صادراتی را به دیگران بخشیدیم، باید جایگاه تولید داخلی را هم واگذار کنیم و به تماشاچی عرصه‌های اقتصادی تبدیل شویم...

داستان از کجا شروع شد؟ از آن جایی که برای تولید داخلی نه مجالی به سرمایه‌گذار داخلی و نه خارجی دادیم. نفت فروختیم و کالا وارد کردیم. درواقع ما خیلی وقت است که دچار خودتحریمی‌ هستیم و آن را رسانه‌ای نکردیم. یکی از دلایل افت ارزش پول ملی ما، تورم ساختاری و مزمن در اقتصاد داخلی است. تورمی ‌که زاییده عدم سرمایه گذاری مولد ، تنش در روابط سیاسی با جهان، داشتن روابط سخت بین‌المللی و ناتوانی نهادهای پولی و مالی است. آن‌طور که در خبرها آمده و ما آن را دسته‌بندی کردیم، تنها چیزی که در اقتصاد ایران برجسته است اختلاس و نبود نظارت است. موضوع تاراج منابع مالی، رسانه‌ای کردن آن و عدم پیگیری برای بازپس‌گیری منابع و بازگشت به بیت‌المال و البته به همان سرعت، رسانه‌ای شدن و به فراموشی سپرده شدن آن است.
وقتی ما با کاهش قدرت صادرات نسبت به واردات روبرو هستیم، این کاهش افت پول ملی ما را به ارمغان می‌آورد. وقتی ما در کشور انگیزه‌ای برای سرمایه‌گذاری مولد نداریم و آن را ایجاد و ترویج نمی‌کنیم تا صادرات ما از واردات پیشی بگیرد باید شاهد افت ارزش پول ملی باشیم. برای به دست آوردن این نتایج نیازی به کنکاش‌های سخت نیست. کافی است لایه‌های سطحی اقتصاد ایران و مجریان آن را در چند سال گذشته مطالعه کنیم. نتایج فعالیت تیم‌های اقتصادی اخیر بیکاری، تورم و فرار مغزها بوده است. این در حالی است که اگر به سخنان رئیس جمهور محترم توجه کنیم، ایشان از شکوفایی اقتصادی می‌گویند که در آن همه رضایت‌مند و در حال تلاش در یک عرصه مولد هستند.
از حدود یک سال پیش و شاید بیشتر، به صورت علنی مشخص شد کالاهای داخلی ما در بخش مایحتاج خوراکی در حال صادرات به خارج است. رئیس جمهور بارها و بارها در پاسخ به این سوال اعلام کرده دلیل این امر ارزانی کالا در ایران است. این در حالی بود که همسایگان ما تنها به دلیل افت ارزش ریال قادر بودند مایحتاج روزانه خود را از داخل مرزهای ما تهیه کنند. فروشندگان داخلی نیز به دلیل ناتوانی خرید در بعد ملی، ناچار اجناس تولیدی خود را در مقابل دلار و درهم به فروش برساندند.
ضعف در بنیادهای صنعتی و مولد، نتیجه‌ای جز قاچاق مایحتاج خوراکی مردم به خارج از کشور ندارد. وجود تحریم‌های سیاسی اقتصادی و گاه روانی هم باعث شد ریسک سرمایه‌گذاری افزایش یابد و سرمایه‌گذاران خارجی، ایران را نقطه‌ای امن برای زایش سرمایه‌های خود ندانند. کاهش سرمایه‌گذاری در ایران و بی‌توجهی به تولید، افزایش تنش‌های سیاسی و دلخوشی به صادرات نفت، افت ارزش پول ملی ایران را در پی داشته است.
از طرفی، کار‌ها به دست کاردان نبوده است. کار تثبیت نرخ ارز که بر عهده بانک مرکزی ایران است، عملاً اتفاق نیفتاده و انگار بانک مرکزی استقلال عمل بایسته و شایسته را نداشته. کاهش ارزش پول ملی در سیاست پولی مدرن جهان  عبارت است از کاهش ارزش واحد پولی هر کشور نسبت به قیمت طلا یا سایر پول‌های خارجی. این اتفاق می‌تواند باعث افزایش میزان صادرات و دشواری واردات کالا شود؛ همانند سیاستی که چین در پیش گرفته است. با این حال، در ایران این کاهش ارزش پول ملی به دلیل ضعف بنیادهای صنعتی مولد، نتیجه‌ای جز قاچاق مایحتاج خوراکی مردم به خارج نداشت و از این روست که با شرایطی مانند کمبود کالا یا نبود آن روبرو می‌شویم. احتکار، چند نرخی بودن اجناس، نایابی و ارجاع خریدار به بازار سیاه از جمله شواهد این بحران اقتصادی اجتماعی است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی