[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۸۰۴
  • دوره جدید

خطری متوجه شهر ساسانی سرمشهد نیست، روزنامه شیراز نوین

به گزارش شیرازنوین به نقل از روابط عمومی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری فارس با توجه به درج مطلبی در مورخ 14/12/95 با عنوان «واپسین نفس‌های شهر ساسانی کلیکوهه در استان فارس» در خبرگزاری ایسنا، در خصوص روند توسعه فعالیت‌های کشاورزی و عمرانی در منطقه توسط مردم بومی و نهادهای دولتی بدون در نظر گرفتن ضوابط حفظ آثار تاریخی به اطلاع می‌رساند، برهمگان واضح است که شهر تاریخی سرمشهد و آثار تاریخی پیرامون آن یکی از مهمترین بقایای سکونتگاهی از دوران ساسانی در جنوب ایران است که در دوران اسلامی نیز بر گستره آن افزوده شد. در دشت سرمشهد مجموعه‌ای از آثار تاریخی شامل نقش برجسته بهرام دوم، کتیبه پهلوی کرتیر، شهر ساسانی‌اسلامی سرمشهد و آثار مختلف دیگری وجود دارد که ابتدا در سال 1318 نقش برجسته و کتیبه با شماره 336 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید و از همان زمان تلاش‌های اولیه برای حفظ و نگهداری از این مجموعه تاریخی آغاز شد. همچنین با توجه به گستردگی این مجموعه و لزوم اعمال ضوابط قانونی جهت حفظ کامل مجموعه، در سال 1384 مجموعه شهر ساسانی‌اسلامی نیز با شماره 14500 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید. 
همچنین در راستای ایجاد توسعه پایدار در روستاها و با توجه به پیشینه تاریخی، روستای سرمشهد در سال 1391 به عنوان روستای هدف گردشگری در کشور به ثبت رسید و طی جلسات متعدد رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان با تحویل فنس به دیاری و شورای روستا در این زمینه اقداماتی صورت گرفته است. ولی به دلیل اینکه منطقه حسین آباد سر مشهد در حدود 700هکتار وسعت دارد و با انبوهی از درختان در کنار این محوطه پوشانده شده و اغلب اهالی محل مذکور در امر کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند، به اطلاع می‌رساند بر اساس ضوابط عرصه و حریم سازمان میراث فرهنگی شخم سطحی در حریم تپه‌های باستانی بلامانع می‌باشد. 
در خصوص حفاری‌های غیر مجاز و تخریب، بنا به گزارش‌های گشت یگان حفاظت، از سال 1391 الی 1395 فقط 3مورد حفاری غیرمجاز و تخریب در منطقه صورت پذیرفته است که در این مورد چندین نفر دستگیر و به مراجع قضائی تحویل داده شدند.
گفتنی است یکی از عوامل در شروع تخریب ها، اسکان عشایر منطقه در اطراف محوطه و تأمین راه‌های دسترسی و زیرساخت‌های روستایی و توسعه کشاورزی بوده است.
در پایان آنچه مسلم است پدیده حفظ آثار تاریخی یک وظیفه فرهنگی است و حفاظت از این آثار تنها وظیفه سازمان میراث فرهنگی نبوده و مردم، نهادها، ارگان‌های دولتی نیز لازم است در این امر با سازمان میراث فرهنگی همکاری لازم را داشته باشند. لذا همانطور که ایجاد راه‌های دسترسی، توسعه کشاورزی و فراهم آوردن شرایط اسکان برای مردم اهمیت دارد، حفظ آنچه از گذشتگان برجای مانده و هویت ملی قلمداد می‌شود، موجب توسعه پایدار و هدفمند خواهد بود.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی