[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۷۹
  • دوره جدید

بازار در انتظار، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین- فرزاد وثوقی

farzad_vossoghi@yahoo.com

با گشتی در بازار به بحران پیش آمده اقتصادی در ابعاد روبه رشد آن پی می‌بریم. این روزها تمامی ‌بخش‌ها گرفتار رکود و تورم هستند، به خصوص بخش‌های تولیدی در موضوع مواد خوراکی. تولیدکنندگان مواد خوراکی که در بیشتر جوانب گرفتار واردات هستند و بدون مواد اولیه وارداتی قادر به تولید نیستند. هرچند اخبار دولتی سعی دارد موضوع را تعدیل کند، اما واقعیت چیز دیگری است. بیشتر کسبه نگران موضوعی مهم به نام فردا هستند که آیا با روند تورمی ‌موجود می‌توانند به خرید‌های ضروری خود ادامه دهند یا خیر. و آیا خرید گران و فروش گران‌تر، پاسخی را از جانب مصرف کننده که هر روز بیشتر قدرت خرید خود را از دست می‌دهد، دارد یا خیر...

با اوصاف مورد بحث و آنچه در بازار مشاهده می‌شود، فعلاً ساعات کاری کسبه به شدت افزایش یافته است. واحدهای صنفی که در ساعات خاصی برای عرضه کالا و خدمات باز بودند، حالا بیشتر اوقات باز هستند و البته با اوقات‌تلخی، چرا که باید بیشتر کار کنند و سود کمتری داشته باشند. 
موضوع تحریم‌ها به موضوعی بچه‌گانه در اقصاد ما قابل تعبیر است؛ چراکه در تمام این سال‌ها فکری به حال این بحران نشده است. از کشوری انقلابی با آرمان‌های بزرگ بعید است بدون تدبیر و با دست خالی به میدان نبرد برود. تبدیل دلار به سایر واحدهای پولی بین‌المللی در معاملات هم چاره اصولی کار نیست؛ چراکه ممکن است در آینده یورو با اقتصاد ما آن کند که دلار کرد. ما باید اقتصادی داشته باشیم که کمتر مورد هجوم و تعرض قرار بگیرد. آنچه مسلم است، اقتصاد ایران آنقدر بی‌دفاع و ضربه‌پذیر است که هر کشوری می‌تواند به سهم خود برای ما تولید دردسر کند.
در سنوات گذشته، آنچه بیش از هر چیز از کشور صادر شد و جایگزینی نداشت، صدرور نخبه بود. نخبگان ما در اوج بلاتکلیفی از کشور مهاجرت کردند و رفتند بدون آنکه نخبه دیگری را جایگزین آنان کنیم. در مقابل، عده‌ای کارنابلد پست‌ها و منصب‌های مهم اقتصادی سیاسی را تصرف کردند که حتی الفبای اقتصاد و سیاست را نمی‌دانند.
ترک معاملات با بازارهای جهانی و اتخاذ سیاست‌های خاص و افزایش تنش به هر قیمت شایسته و زیبنده اقتصاد و سیاست ما نیست و نبوده است. مگر در داخل کشور چه نوع کالا و خدماتی تولید می‌کنیم که با اقتصاد بین‌الملل اینگونه برخورد می‌شود. ما باید هوشیاری خودمان را حفظ کنیم و با انقلاب فرهنگی ، فرهنگ استقلال و آزادی‌خواهی را به تمامی ‌جهان صادرکنیم. اینگونه برخوردها و افزایش تنش، چه از طرف‌های مقابل و چه از داخل که بیشتر به دنبال منافع خود ازآب گل‌‌آلود هستند، برای مردم و خصوصاً اقشار ضعیف به شدت تولید بحران کرده است و سفره‌های آنان را کوچک و کوچک تر نموده است.
اگر گشتی در آمارهای ارائه شده در پوشش خبری دستگاه‌های متولی قاچاق بزنیم، ملاحظه خواهیم کرد که قاچاق و شمار قاچاقچیان امسال نسبت به سال گذشته افزایش داشته است. شمار دستگیرشدگان در این رابطه هم از فراوانی خاص خود حکایت دارد. با این اوصاف، باید منابع اعتباری خاصی تعریف شود و زندان‌های بزرگ‌تری بسازیم تا ظرفیت پذیرش دستگیر شدگان حوزه قاچاق را داشته باشد.
موضوع به قاچاق مواد مخدر و مشروبات الکلی خلاصه نمی‌شود؛ چراکه قاچاق در تمامی ‌بخش‌ها در جریان است، از سوخت گرفته تا پوشاک و دارو و گندم و خاک. هر چند توجه به این نکته هم لازم است که قاچاق فقط به امر واردات بسنده نکرده است که به امر واردات نیز پرداخته است. قاچاق دو سویه از سال‌های گذشته تاکنون ریشه تولید را سوزانده و ما در عین سادگی و خوش‌باوری، همه را متوجه سود بانک‌ها و چیزی به نام بهره کردیم. اما در سایه این رخداد نه چندان تأثیرگذار، از موضوع قاچاق صرف نظر کردیم.
اجناس وارداتی با نرخ‌های پایین‌تر و به وفور ریشه تولید داخل را زد. از طرفی، آنچه تولید کنندگان ما به خارج ارسال کردند در پوشش تحریم‌ها، دلارش به کشور بازگشت داده نشد. پس تولید کنندگان ما مورد هجوم یک عملیات گازانبری قرار گرفتند. از یک سو با قاچاق و قیمت‌های نازل طرف شدند و از یک سو آنچه صادر کردند به دلار بازگشت داده نشد و با بهانه‌تراشی‌های تحریم عرصه را بر تولید و کارآفرین سخت کردیم. آنچه مسلم است، تولید کننده در شرایطی می‌تواند سود قطعی و مناسبی داشته باشد که بازارهای هدفش در خارج مرزها پاسخگوی سود او باشند و عرضه در بازارهای داخلی میزان اندکی از سود تولید را فراهم می‌سازد. در هر صورت، وضعیت اقتصادی از یک بی‌برنامگی خاص رنج می‌برد. مدیرانی که در صف اقتصاد کشور قرار دارند یک نوع حرکت تکراری را انجام می‌دهند. دادن وعده، انتقاد از گذشته و انجام سفرهای خارجی بی‌حاصل؛ چراکه در تمام این سال‌ها مقامات در نوبت سفرهای خارجی پرهزینه بوده‌اند، اما دستاوردی برای مردم نداشته‌اند. چه باید کرد وقتی خواجه در بند نقش ایوان است.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی