[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۵۷
  • دوره جدید

رامین رضاییان: از برانکو دلخور نیستم، روزنامه شیراز نوین

رامین رضاییان پس از مدت‌ها سکوتش را شکست و صحبت‌های مفصلی را درباره حواشی اخیر مطرح کرد. نکته ‌مثبت ‌درباره ‌رامین رضاییان ‌این ‌است ‌که ‌اگر ‌از ‌چیزی شاکی ‌باشد،‌ رک ‌و ‌پوست‌‌‌کنده ‌می‌‌گوید.‌ چنین ‌آدم‌هایی‌ معمولاً ‌پشت ‌و ‌رو ‌ندارند.‌ همینی ‌هستند ‌که ‌می‌‌بینید.‌ گلایه ‌که‌ تمام ‌شد، ‌با ‌رامین ‌گفت‌‌وگویی ‌ویژه ‌داشتیم.‌ درباره ‌یکسری ‌چیزهایی که ‌در ‌این ‌مدت ‌نشده ‌بود ‌از ‌او ‌بپرسیم ‌‌یا ‌خودش ‌درمی‌‌رفت ‌از ‌جواب‌ دادن ‌به ‌آنها.‌ درباره ‌استقلال ‌و ‌پیشنهادش ‌برایمان ‌چیزهایی ‌گفت ‌که ‌واقعاً شنیدنی ‌بود.‌ از ‌این ‌گفت ‌که ‌نماینده ‌باشگاه ‌استقلال ‌به ‌خانه‌اش ‌رفته ‌بود.‌
این ‌روزها ‌با ‌کارلوس ‌کی‌روش ‌در ‌ارتباط ‌هستی؟
نه. فرصتی نشده بعد از جدایی از تیم ملی با کارلوس کی‌روش صحبت کنم. دلم برایش خیلی تنگ شده است. ولی بگذارید واقعیتی را بگویم؛ من غیر از آقافرهاد کاظمی که خیلی خیلی مدیونش هستم، شماره مربیانم را ندارم. تا الان هم رویم نشده به مربی‌ام بگویم شماره تلفنت را به من بده. به نظر من جایگاه مربی و شاگرد فرق دارد. قصه آقافرهاد هم چیز دیگری است. خوب شد این سؤال را کردید. یک داستانی برای من درست کردند که برانکو به رامین زنگ زده و این بازیکن جواب تلفنش را نداده است. من اصلاً شماره برانکو را نداشتم که ببینم به من زنگ زده و بخواهم جواب ندهم یا گوشی‌ام را خاموش کنم. اگر شماره‌اش را داشتم، خودم با او تماس می گرفتم.
‌‌چرا‌ این ‌حرف ‌را ‌همان ‌موقع ‌نگفتی؟‌
من از آدم‌هایی که لب و دهن هستند بدم می‌آید. دوست ندارم فقط حرف بزنم. خودم هیچ وقت این طوری نبوده‌ام که بخواهم مدام حرف بزنم و یک چیزهایی را ثابت کنم. همیشه دوست داشتم با عملکردم، خودم را ثابت کنم. الان که پرسیدید با کی‌روش در ارتباطی، یادم افتاد که کاش این‌قدر رویم می‌شد شماره کی‌روش را هم می گرفتم. هم شماره او را می‌گرفتم و هم شماره برانکو را تا با هر دوی آنها در ارتباط باشم.
‌‌رامین،‌ حالا ‌که ‌بحث ‌باز ‌شد، همان ‌روزها ‌گفته ‌می‌‌شد‌ استقلال ‌هم ‌با ‌تو ‌مذاکره ‌کرده ‌است.‌ بحث ‌طوری ‌بود ‌که ‌می‌‌گفتند‌ این ‌باشگاه ‌شدیداً ‌تو ‌را ‌می ‌خواهد، ‌ولی ‌نرفتی.‌
بگذارید یک چیز را صادقانه بگویم. هواداران استقلال برای من قابل احترام هستند. یک دانه عکس از من پیدا نمی‌کنید که عدد نشان داده باشم یا برای هواداران استقلال کری خوانده باشم. این مدل کل‌کل کردن‌ها برای هواداران است. ما باید در زمین بازی کنیم و گل بزنیم و شادی گل انجام بدهیم. در تمرین با بازیکنان استقلال زیاد شوخی می‌کنم، ولی همیشه برای هواداران این تیم احترام زیادی قائل بودم. اگر بعد از بازی در پرسپولیس، به استقلال نرفتم، دلیلش این بود که دل شکستن هنر نیست. وقتی می‌خواستم به بلژیک بروم، نماینده باشگاه استقلال از طریق یکی از دوستانم به خانه من آمد. من منتظر دوست خودم بودم که یک دفعه دیدم نماینده استقلال هم همراه او به خانه‌ام آمده است. مبلغی جلوی من گذاشت که به جرأت می‌گویم هرکسی جایم بود، قبول می‌کرد و می‌بست. همان شب هم می‌بست. ولی من تنها حرفی که زدم این بود که می‌شود لطف کنید و الان از خانه من بیرون بروید؟ همان شب هم رفتم بلژیک. باور کنید فرار کردم که با استقلالی‌ها مذاکره نکنم.
‌‌چرا ‌این ‌کار ‌را ‌کردی؟‌
من زحمت کشیدم تا بین هواداران پرسپولیس محبوب شوم. برای چه باید اشک هوادار را دربیاورم؟ من پا به پای آنها گریه کردم. چرا باید دلیل ناراحتی‌شان باشم؟ آدم باید معرفت داشته باشد. سالی که بیرون نشستم و زیاد بازی نکردم چنان من را شرمنده کردند که تا آخر عمر به آنها بدهکار هستم. حمایت طرف‌داران باعث شد با انگیزه به تمرین ادامه دهم. نمی‌توانستم دلشان را بشکنم. وقتی از پرسپولیس رفتم، در بدترین شرایط مالی یک و نیم میلیارد از طلبم را بخشیدم تا روبه‌روی هواداران قرار نگیرم. بچه پولدار هم نیستم. پولی هم آن‌چنان از راه‌آهن و صبا نگرفتم که فکر کنید نیاز مالی نداشتم؛ ولی بخشیدم که با خاطره خوش بروم و اسم بدی از من به جای نماند.
اصلاً ‌چرا‌ از ‌پرسپولیس ‌رفتی ‌و ‌نماندی؟
به زور می‌ماندم؟ من را نخواستند. هرکسی بود می‌گفت حقم را تا ریال آخر می‌گیرم، ولی من این کار را نکردم. بی سر و صدا رفتم. با عملکردم نشان دادم عاشق پرسپولیس هستم. خوشحالم هنور رابطه عاطفی خوبی با هواداران دارم.
معلوم ‌است ‌می ‌خواهی ‌برگردی ‌یا ‌خیلی ‌دوست ‌داری ‌برگردی.‌
به موقع برمی‌گردم پرسپولیس. ولی هر جای دنیا باشم، پرسپولیسی‌ام.
حالا ‌که ‌برانکو ‌رفته،‌ انصافاً‌ از ‌دستش ‌ناراحت ‌نیستی؟
نه. چرا ناراحت باشم؟ برانکو خیلی برای من زحمت کشید. او درسی به من داد که نوع رفتارم را عوض کنم. می‌شد با من مدارا کند ولی به هر حال نظر او چیز دیگری بود.
‌‌پس ‌دلخوری؟‌
دلخور نیستم. از او درس گرفتم. باید اعتراف کنم مدل رفتنم از باشگاه بد بود. برانکو حق داشت. اتفاقی هم که بعداً شد فقط سوءتفاهم بود ولی نمی‌توانم از او دلخور باشم، چون سالی که به تیم ملی رسیدم، با حمایت برانکو و اعتمادش بود. برانکو من را سمت راست بازی داد و اعتماد کرد و باعث شد جایگاه ثابتی در تیم ملی داشته باشم. قبل از آن در تیم ملی فیکس نبودم. حالا بی‌انصافی نیست تصمیمی که او علیهم گرفت یادم بماند، ولی خوبی‌هایی که کرده از یادم برود؟ من چنین آدمی نیستم. هواداران پرسپولیس هم می‌دانند که من تمام خوبی‌ها و حمایت‌هایشان یادم است. اگر انتقادی از من کرده باشند، در مقابل حمایت‌هایی که از من کردند هیچی نیست. من مدیون هواداران پرسپولیس هستم.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی