[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۵۳
  • دوره جدید

به‌سوی انتخابات، روزنامه شیراز نوین

درحالی به‌سوی انتخابات اسفندماه پیش می‌رویم که همان مطالبات شعارمحور به قوت خود باقی است. استراتژی سیاسی در کشور ما با فعال بودن دو جناح راست و چپ، دکترین ایجاد تنش و حمله در دو جبهه داخلی و خارجی را دنبال می‌کند. آرامش به معنای ناکارآمدی دو جناح، آن هم در روند سیاسی است. هر دو جناح کارکرد خود را بر هیاهوی سیاسی استوار کرده‌اند. احزاب منشعب از این دو جناح درگیر، با عناوین مختلف که بعضاً در سایت وزارت کشور به ثبت رسیده‌اند، تاریخ ظهورشان با آغاز فعالیت‌های انتخاباتی است و تاریخ افولشان با خاتمه همان تبلیغات. امروز با وجود ادعای بلوغ سیاسی اجتماعی اما اکثر قریب به اتفاق مردم با احزاب آشنایی ندارند...

این در حالی است که سران احزاب به ابتکار ایجاد لیست‌های انتخاباتی دست زده‌اند تا از حداقل نفوذ اقوام و کثرت و مشارکت آنان بهره مند شوند.
بهره‌مندی از لیست‌های انتخاباتی یک حرکت سیاسی و دامن زدن به طلب قدرت ‌خواهی در بین اقوام است. اگر به پیشینه شعارهای انتخاباتی نگاهی گذرا داشته باشیم، همان شعارهای نخ‌نما را در سریالی تکراری می‌توانیم دنبال کنیم و عجب آنکه تمام شعارها در قالب خواست مردمی‌ همچنان به قوت خود باقی است و در انتخابات آینده نیز می‌توان آن را مورد استفاده ابزاری قرار داد. چراکه هیچ‌کدام از خواسته‌های ملت، خصوصاً خواسته بحق آنان در بعد اشتغال و بهره‌مندی از فرصت‌های مساوی در حوزه اقتصادی برای کسب درآمدهای پایدار محقق نشده است.  
 دو جناح مردم را ابزار رسیدن به قدرت یا مشروعیت بخشیدن به قدرت می‌دانند. مطالبه‌گری ازجمله دکترین احزاب در رقابت‌های انتخاباتی است. بدون مطالبه‌گری و سردادن شعارهای رنگین، نه گندمشان آرد می‌شود و نه آردشان نان تا در روغن قدرت میل کنند.
نماینده مردم بودن چه به عنوان رئیس جمهور یا حضور در مجلس شورا یا پارلمان شهری، به معنای لذت بردن از قدرت و ایجاد فساد نیست. نماینده نمی‌تواند برای کارهایی که متقبل انجام آن شده بر سر موکلین خود منت بگذارد. یک نفر در کاخ ریاست جمهوری، یک لیست 18 نفره در مجلس شورا یا یک لیست 13 نفره در پارلمان شهری. اینها موظف‌اند امور مردم را در اسرع وقت انجام دهند و از کش‌دار شدن موضوعات مبتلابه جلوگیری کنند. اما و متأسفانه در پایان هر دوره افراد امور را با همان شکل ویران تحویل گروه بعدی می‌دهند و گروه حاکم، تمام وقت در خدمت انتقاد و معرفی ویرانه‌های تیم قبلی است.
به طور مثال در جاده‌ها از کشته پشته ساخته‌اند و پیچ‌های خطرناک اصلاح نشده و نمی‌شوند. با آغاز زمستان مشکلات هرساله افت فشار گاز داریم و با آغاز تابستان افت و قطعی فشار آب و هم‌زمان قطعی برق به هزار و یک دلیل. ماجرای فاضلاب شهری نیز مبحثی جدا و بزرگ است که از دروازه‌های شهر آغاز و تا عمق آن در محلات ادامه دارد و خودنمایی می‌کند.
این سوژه، همان سوژه تکراری و ماندگار وعده‌های انتخاباتی به نفع گروه‌های سیاسی است که می‌توانند با مقصر جلوه دادن مدیران مربوط و جانبداری از مردم، تنور تبلیغات انتخاباتی را گرم کنند. جالب آنکه در حاشیه این میدان‌های فاضلاب، مجوزهای ساخت واحدهای مسکونی (شهرک‌ها) صادر یا خلاف مقررات، واحدهای مسکونی احداث و انشعابات قانونی برای آنان منظور شده است. با توجه به جمعیت متمرکز پیرامون این مناطق و برآورد رأی، می‌توان روی این جمعیت در قالب رأی دهنده حساب کرد.
شعارها را می‌توان با باد هوا در یک سطح مقایسه کرد. نشستند و گفتند و برخاستند. در غیر این صورت، حالا و در این زمانه نباید دچار این همه مشکلات باشیم که اغلب ارتباطی با خارجی‌ها ندارد. هرچند با شناختی که از احزاب و نوع فعالیت‌های سیاسی و بسته آنان داریم، نباید امیدی به بهبودی اوضاع داشته باشیم؛ اما این توصیه را باید به آنان داشت که نوع فعالیت بسته و خودکامگی آنان در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی صدمات جبران ناپذیری به اعتماد عمومی ‌وارد کرده و می‌کند. هر مسئولی باید شیفته خدمت باشد، نه تشنه قدرت. گر در سرت هوای وصال است حافظا / باید که خاک درگه اهل هنر شوی.

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی