محمدرضا جوکار- گروه ورزش 
گرچه در چند سال اخیر نزدیکی سطح فنی تیم‌های لیگ برتر به جذابیت و حساسیت مسابقات لیگ برتر کمک‌ زیادی کرده است ولی به‌واقع لیگ برتر ایران چند سالی است که با افت فنی قابل‌توجهی مواجه شده است، یکی از دلایل این افت فنی هم حاشیه‌های فراوانی است که در این چندساله مسائل فنی تیم‌ها را تحت‌تأثیر قرار داده است و در لیگ ایران بخشی از تمرکز و برنامه‌های هر‌ کادر فنی روی مسائل حاشیه‌ای درون، کنار و بیرون زمین فوتبال است‌.
با نگاهی به نیمکت تیم‌های لیگ برتری اغلب با نام‌های تکراری و شناخته‌شده که در چند سال اخیر در رأس تیم‌های لیگ برتری بودند برخورد می‌کنیم، سرمربیانی که با کادر فنی خود حداقل چندین سال تجربه هدایت تیم‌های لیگ برتری و حاشیه‌های فراوان فوتبال ایران را دارند. البته به‌جز چند تیم که هنوز وضعیت کادر فنی خود را مشخص نکردند و مطمئناً همین تیم‌ها از بین مربیان باتجربه‌تر و یا کادر فنی خارجی استفاده خواهند کرد.
و یا حداقل تیمی مثل پرسپولیس تهران که وحید هاشمیان را در اولین سال حضورش در فوتبال ایران و در رأس کادر فنی تیم بزرگ پایتخت قرار داده است، مربیان و سرپرست باتجربه و بزرگی مثل کریم باقری و افشین پیروانی را در کنار خود دارد که وزن نیمکت این تیم را متوازن می‌کند.
اما در بین تیم‌های لیگ برتری شاید تنها تیم تازه صعود کرده فجر شهید سپاسی شیراز به لیگ برتر باشد که با کادری جوان و البته بی‌تجربه در مسابقات لیگ برتر پای به مسابقات لیگ برتر می‌گذارد.
سرشناس‌ترین چهره امسال نیمکت فجر شهید سپاسی پیروز قربانی کاپیتان سابق آبی‌پوشان پایتخت می‌باشد. قربانی فصل گذشته فراتر از انتظارها از نظر فنی ظاهر شد و با کادر فنی جوان، صعود مقتدرانه‌ای با فجر شهید سپاسی به لیگ برتر داشت.
ولی امسال شرایط در لیگ برتر کاملاً متفاوت‌تر از سال پیش در لیگ یک است. لیگی علاوه بر سطح فنی بالاتر نسبت به لیگ‌آزادگان، یک لیگ پر‌فشار و پر‌استرس است‌ و البته رفتار و گفتار مربیان لیگ برتری کاملاً زیر ذره‌بین فضای مجازی، رسانه‌ها و فدراسیون فوتبال است و کوچک‌ترین حرکت یا مصاحبه‌ای از سوی آن‌ها ممکن است با واکنش‌های گسترده رسانه‌ای و جرائم ‌مالی زیاد مواجه شود.
قربانی گرچه خود سابقه بیش از ۱۰۰‌ بازی در لیگ برتر را با پیراهن تیم‌های استقلال تهران و در مقطعی کوتاه در مس کرمان دارد و ‌همچنین در دوران مربیگری هم‌ سابقه در هدایت چندین تیم لیگ یکی را در کارنامه دارد، این‌مرتبه برای اولین‌بار در قامت سرمربی یک تیم‌ لیگ برتری، تیم خود را هدایت خواهد کرد. 
این مربی جوان و جویای نام که در لیگ آزادگان فصل قبل در چندین‌مرتبه و حدود ۷ بازی به دلیل محرومیت از روی سکو تیم خود را هدایت می‌کرد، با توجه به رفتار و شخصیت خود در لیگ برتر نیاز به آرامش بیشتری برای تمرکز روی کارهای فنی دارد و باید سایر مسائل حاشیه‌ای نیمکت در لیگ برتر را که بسیار هم در فوتبال ایران مرسوم‌شده است را به عهده سایر افراد روی نیمکت بگذارد که اتفاقاً آن‌ها هم بسیار بی‌تجربه هستند.
البته با جدایی مهرزاد معدنچی دیگر بازیکن سرشناس سال‌های نه‌چندان دور تیم‌های پرسپولیس تهران و فجر شهید سپاسی، دیگر اعضای کادر فنی تیم فجر شهید سپاسی در قامت مربی هم به‌مانند سرمربی تیم فجر برای اولین‌بار در نیمکت یک تیم لیگ برتری قرار می‌گیرند.
 در لیگ برتر علاوه بر مسائل فنی که کادر فنی هر تیمی لیگ برتری باید در بالاترین سطح قرار داشته باشد‌ باید با جو سنگین و حاشیه‌های پرشمار نیمکت‌های لیگ برتر هم آشنا باشد.
گرچه طبیعتاً امسال نیز شاید حق قربانی بود که روی نیمکت تیم خود در لیگ برتر قرار بگیرید و شاید بهترین گزینه برای شرایط فعلی فجر شهید سپاسی در لیگ برتر هم اعتماد به این سرمربی جوان بود، ولی باید این واقعیت را هم باید پذیرفت که نیمکت فجر شهید سپاسی بسیار کم‌تجربه در لیگ برتر است و ممکن است در طول فصل در جدال با تیم‌های باتجربه‌تر لیگ برتری دچار مشکل شود. 
حال باید منتظر ماند و دید که فجری‌ها آیا نیمکت خود را تقویت خواهند کرد و یا با همان تفکرات لیگ یکی در لیگ برتر هم به مصاف حریفان خود خواهند رفت. جایی‌که رقابت با سایر تیم‌های لیگ برتری بسیار سخت خواهد بود و فشار‌ها و استرس‌ها در لیگ برتر دوچندان خواهد شد.