اشاره: آفتاب پرمهر اهل‌بیت(ع) بر بلندای ایران اسلامی می‌درخشد. دلدادگان آستان پاکش از هر فرصتی برای راز و نیاز با معشوق بهره می‌جویند و به دنبال رمز و راز تعالی در سیره اهل‌بیت(ع) هستند. فرهنگ اصیل ایرانی با آموزه‌های رفیع دینی و سیره اهل‌بیت(ع) در هم آمیخته و مجموعه شگرفی از آیین‌ها و سنت‌های نابی را رقم زده است که در پهنه گیتی بی‌همتاست.
در این اثنا به محرم و صفر که می‌رسیم، اشتیاق وصف‌ناشدنی در قلوب امت می‌جوشد و برای علمداری حسین(ع) و پیاده‌روی کربلا بی‌تاب می‌شوند. صف‌های به‌هم‌پیوسته شیفتگان اباعبدالله(ع) در مساجد، حسینیه‌ها، کوی و برزن به هم می‌پیوندند و با هفتاد و دو تن از یاران کربلا یکدل و هم‌زبان می‌شوند. به‌راستی که مردم‌محوری وجه تمایز آیین‌های حسینی است. تمامی اقشار جامعه با شور و حالی وصف‌ناشدنی به زیر بیرق سرخ حسینی می‌آیند و فریاد آزادگی سر می‌دهند. این آیین دیرینه در طول اعصار با مضامین ناب اعتقادی، فرهنگی و هنری درآمیخته شده و جلوه‌ای باشکوه به خود گرفته است. هنر تعزیه یکی از مصادیق تلفیق فرهنگ و حماسه است که پیشینه طولانی در کالبد این سرزمین دارد.
در همین راستا گفت‌وگویی با یکی از خانواده‌های پراصالتی داشتیم که پرچم‌دار تعزیه، علمداری، روضه‌خوانی، دعاهای مناسبتی، نوحه‌خوانی و فعالیت‌های مذهبی در استان پهناور فارس هستند. نزدیک به یک سده است که بیرق برافراشته تعزیه توسط خاندان اصیل رنجبر در جنوب فارس برافراشته شده و از نسلی به نسل‌های دیگر منتقل می‌شود.
حضور در میدانگاه محبان اهل‌بیت(ع) سبب شده است خاندان رنجبر در زمره معتمدان و بزرگان محلی شهر وراوی، شهرستان مهر و جنوب کشور قرار گیرند و در کانون مهر آحاد جامعه قرار گیرند؛ موهبتی که در سایه‌سار اهل‌بیت(ع) و یک عمر زندگی شرافتمندانه و خالصانه نصیب آن‌ها شده است. تعزیه بزرگ شهر وراوی در شهرستان مهر با یک‌صدوشصت سال قدمت مشهور به «قتلگاه» است و خاندان بزرگ رنجبر در این عرصه مجاهدت‌های بسیار کرده‌اند. مشروح این گزارش را در ادامه می‌خوانید:

یک عمر مجاهدت در محضر اهل‌بیت(ع)
حاج علی آقا رنجبر نزدیک به چهار دهه است که در آیین‌های دینی و هنر تعزیه میدان‌داری می‌کند و از معتمدان اصیل منطقه به‌شمار می‌رود. او به‌تازگی از سفر معنوی حج بازگشته و با کلامی تأثیرگذار از دلدادگی به اهل‌بیت(ع) می‌گوید. او با بیان اینکه دلدادگی به اهل‌بیت(ع) در خاندان رنجبر نهادینه شده است، بیان داشت: مرحوم پدرم، مشهدی حسین به عنوان بزرگ‌خاندان رنجبر نزدیک به پنجاه سال در میدانگاه تعزیه و آیین‌های دینی حضور پررنگی داشت. آن مرحوم از معتمدان منطقه بود و با صدای رسایی که داشت، از برجسته‌ترین اولیاخوانان حضرت زینب(س) به شمار می‌رفت. با آنکه سی سال از زمان درگذشت او می‌گذرد، هنوز آوازه نیکویی از خود بر جای گذاشته و در آیین‌های دینی و مناسبتی از او به نیکی یاد می‌شود.
حاج علی آقا رنجبر در این رابطه بیان داشت: نسل‌های مختلف خاندان رنجبر از محبان اهل‌بیت(ع) هستند و در آیین‌های دینی به ویژه ایام محرم و تعزیه‌خوانی حضور پررنگی دارند. هم‌اکنون سه نفر از فرزندان مرحوم رنجبر بزرگ نقش‌های اول تعزیه قتلگاه در شهر وراوی را ایفا می‌کنند و نسل‌های بعدی خانواده نیز در این عرصه حضور پررنگی دارند. وی گفت: هنر تعزیه به دنبال برقراری ارتباط قلبی با جامعه است. تلاش می‌کنیم هنر تعزیه از دل برآید و به دل بنشیند و در پرتو نمایش بتوانیم دلدادگی به اهل‌بیت(ع) و به ویژه سیدالشهدا(ع) را در جامعه ترویج دهیم. البته هنر تعزیه در شهرستان وراوی با دیگر مناطق استان دارای تفاوت‌هایی است. در هنر تعزیه وقتی که به مرثیه‌خوانی حضرت ابوالفضل(ع) می‌رسیم، ماجرا رنگ حماسی به خود می‌گیرد و در اولیاخوانی و زینب‌خوانی به شکل «سوزخوانی» که سبکی از مصیبت‌خوانی است، اجرا می‌شود.
این فعال فرهنگی در ادامه اظهار داشت: در تعزیه قتلگاه شهر وراوی هر روز از دهه محرم دارای سنت‌های ویژه‌ای است و به نام یکی از بزرگان دینی نام‌گذاری می‌شود. روزهای دهه محرم به نام‌های مسلم بن عقیل، طفلان مسلم، حج‌الوداع امام حسین(ع)، حر بن ریاحی، طفلان حضرت زینب(س)، قاسم بن حسن، حضرت ابوالفضل(ع)، حضرت علی‌اکبر(ع) و در نهایت روز دهم به نام حضرت امام حسین(ع) نام‌گذاری شده است.حاج علی آقا رنجبر استقبال آحاد جامعه از تعزیه قتلگاه را پرشور توصیف کرد و افزود: در روزهایی که تعزیه به اوج خود می‌رسد، بیش از پنج‌هزار نفر در این مراسم معنوی حضور پررنگی دارند که نشان از دلدادگی به اهل‌بیت(ع) است.
این محب اهل‌بیت(ع) در ادامه بیان داشت: وقتی که لباس تعزیه می‌پوشم و در میدانگاه حاضر می‌شوم، خود را در صحرای کربلا می‌بینم. در این شرایط دیگر از کالبد جسمانی رها شده و خود را خاک پای زینب کبری(س) می‌دانم. در این شرایط سوگوار برادرم حضرت امام حسین(ع)هستم و هرچه بر زبان جاری می‌شود، از دل و جان است. حضور در تعزیه‌خوانی سبب شده است که مردم شریف این منطقه به من لقب «زینب ثانی» دهند که افتخار بزرگی است. این فعال فرهنگی بیان داشت: طی همه این سال‌ها از هیچ‌کس کوچک‌ترین توقعی نداشته‌ایم و مزد خود را از خاندان پرمهر اهل‌بیت(ع) و آقا اباعبدالله حسین(ع) ستانده‌ایم. حاجات و معجزات بی‌شماری از اهل‌بیت(ع) و به‌ویژه آقا اباعبدالله(ع) دیده‌ام که وصف‌ناشدنی است.
حاج علی آقا رنجبر بیان داشت: میدان‌داری در مناسبت‌های محرم و صفر بزرگ‌ترین موهبتی است که نصیب ما شده و در ایام مختلف سال با برگزاری آیین‌های دینی نظیر تعزیه، علمداری، روضه‌خوانی، دعاهای مناسبتی، نوحه‌خوانی و فعالیت‌های مذهبی به دنبال ترویج مفاهیم ارزشمند اسلامی در جامعه هستیم. گفتنی است، حاج علی آقا رنجبر از معتمدان مردمی است که سابقه نمایندگی مردم در شورای اسلامی شهر وراوی را داشته و هم‌اکنون عضو سازمان حج و زیارت است و خدمات ارزنده‌ای را برای جامعه انجام داده است.

فعالیت‌های دینی زمینه‌ساز تزکیه نفس است
یکی دیگر از افرادی که در خاندان رنجبر از محبان راستین اهل‌بیت(ع)است و کارنامه پرباری در تعزیه، نوحه‌خوانی، روضه‌خوانی، دعاهای مناسبتی، فعالیت‌های مذهبی و آیین‌های دینی دارد، کربلایی کاظم رنجبر است. وی حضور در نقش فرزندان اهل‌بیت(ع) را سعادتی بزرگ برشمرد و اظهار داشت: شخصیت انسان در مجالس معنوی دینی جلا یافته و به کمال می‌رسد.
کاظم رنجبر با عرض تسلیت به مناسبت فرا رسیدن ایام شهادت سید و سالار شهیدان اظهار داشت: از سال‌های کودکی این افتخار نصیبم شد که «شهادت‌خوان» شوم و در نقش طفلان مسلم، حضرت زینب(س)، حضرت رقیه(س)، حضرت سکینه(س)، حضرت علی‌اکبر(ع) و دیگر بزرگان دینی به ایفای نقش بپردازم. اجرای برنامه‌های فاخر در آیین‌های مذهبی سبب شد تا بسیاری از دوستداران اهل‌بیت(ع) از شیوه‌های اجرایم الگوبرداری کنند و تابه‌حال به بیش از سیصد نفر آموزش داده‌ام. بسیاری از آن‌ها از نظر سن و سال بزرگ‌تر از من بودند و هرچه در توان داشتم را به آن‌ها می‌آموختم. او موفقیت در برنامه‌های دینی را مدیون اهل‌بیت(ع) می‌داند و بر این باور است که عشق به امام حسین(ع) و یاران باوفایش زمینه‌ساز دستاوردهای بزرگی برایش شده است.
کربلایی کاظم رنجبر در این‌باره می‌گوید: هر سال در آستانه محرم شوروحال عجیبی دارم. زمانی که به میدان تعزیه با وضو وارد می‌شوم، از تمامی فکرها و دغدغه‌ها رها شده و تنها به امام حسین(ع) و خاندان پاکش می‌اندیشم. این قدرت باری‌تعالی است که بسیاری از کلام‌ها را بر زبان من جاری می‌کند و مجلس را به شوق می‌رساند. او با تقدیر از تمامی حمایت‌های حاج علی آقا رنجبر و سایر افرادی که در موفقیتش نقش داشتند، افزود: از تمامی بزرگانی که در پرورش من سهمی ایفا کردند، سپاسگزارم و خود را مدیون آن‌ها می‌دانم. این فعال فرهنگی در بخش دیگری از سخنانش افزود: از گذشته‌های دور تاکنون شیفته حضرت فاطمه زهرا(س) و حضرت امام حسین(ع) بوده‌ام و از این بزرگواران حاجات بسیاری گرفته‌ام. با کمک این بزرگان است که از بستر بیماری سخت پس از مدت کوتاهی برخاستم و این سعادت نصیبم شد که بر اسب تعزیه بنشینم و برای امام حسین(ع) میدان‌داری کنم. وی خاطرنشان کرد: فرزندانم نیز از محبان اهل‌بیت(ع) هستند و حضور در آیین‌های مربوط به اهل‌بیت(ع) سعادت بزرگی است که نصیب خانواده ما شده است.
کاظم رنجبر این افتخار دارد که بدون روخوانی از روی متن به نوحه‌خوانی، مدیحه‌سرایی و هنر تعزیه مشغول است و تمامی آیین‌ها و برنامه‌ها را از حفظ اجرا می‌کند. وی این امر را نشانه‌ای از شیفتگی اهل‌بیت(ع) دانسته و امیدوار است که در روز قیامت مشمول شفاعت ائمه اطهار(ع) گردد. او در بخش پایانی سخنانش گفت: این سعادت نصیب خاندان رنجبر شده است که در شهر وراوی، شهرستان مهر و جنوب کشور به محب اهل‌بیت(ع) مشهور هستند و هیچ سعادتی بزرگ‌تر از این برای ما نخواهد بود.

سربلند در عرصه دین، هنر و حماسه
بر اساس این گزارش شایان ذکر است، محبان اهل‌بیت(ع) در ایران اسلامی همچون جواهری تابناک بر صدر سرمایه‌های اجتماعی می‌درخشند. آن‌ها معتمد مردم هستند، در ترویج سیره نبوی می‌کوشند، نسبت به جامعه احساس مسئولیت می‌کنند و عمر گران‌مایه خود را صرف تعالی مردم می‌کنند.
خاندان رنجبر مصداق یکی از بهترین سرمایه‌های اجتماعی کشور است که بدون هیچ چشمداشت مادی در عرصه دین، هنر و حماسه مجاهدت می‌کنند و با اشاعه آموزه‌های رفیع دینی، سد محکمی در برابر آسیب‌های اجتماعی می‌سازند. این رسالت خطیر اهالی رسانه است که در راستای جهاد تبیین از محبان راستین اهل‌بیت(ع) الگوسازی کنند و حماسه یک عمر حضور پرمهر آن‌ها را در میدان دین، فرهنگ و عرفان اسلامی ثبت و ضبط کنند. مردمان فردا باید بدانند که دیار دیرینه فارس دارای مشاهیری از جنس دین و فرهنگ بوده است و آن‌ها را بر صدر نشانده است.