[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۱
  • دوره جدید

حسرت پیش‌فصل از دست رفته؛مثل همیشه!، روزنامه شیراز نوین

شیرازنوین: ارژن باز هم شکست خورد. سه شکست متوالی در مقابل سه تیم متوسط لیگ برتر، آن هم در شرایطی که دو بازی در شیراز انجام شده. این یعنی نماینده باسابقه شهر شیراز که حالا در ته جدول قرار گرفته، کار بسیار سختی برای جدا کردن خود از آن نقطه دارد و باید برای آینده اش نگران بود.
در سومین بازی این تیم که عصر سه‌شنبه در سالن شهید ابوالفتحی برگزار شد، این تیم دو چهره کاملاً متفاوت از خود نشان داد. نیمه نخست یک تیم ضعیف و بی‌جرأت که توانایی نزدیک شدن به دروازه حریف را ندارد و نیمه دوم یک تیم شجاع که با وجود تمام کمبودها تا سر حد جان می‌جنگد و دروازه حریف را به توپ می‌بندد، هر چند در نهایت همه چیز دست به دست هم دهد تا باز هم امتیازی در کارنامه‌شان ثبت نشود.
حالا ارژن به تیمی ‌تبدیل شده که تیم‌ها در خانه و بیرون از خانه روی گرفتن سه امتیازش حساب قطعی باز می‌کنند و حتی هواداران این تیم به تمسخر می‌گویند: «تیمی ‌که از آذرخش و مقاومت سه تا می‌خوره، معلومه که مقابل گیتی و مس دو رقمی ‌میشه!» 
و این شده وضعیت ارژنی که فصل گذشته چند هفته را در بالای جدول سپری کرد و در مقابل کمتر تیمی ‌چهره‌ای از پیش بازنده داشت. حتی در اصفهان سه بر دو مغلوب گیتی‌پسند شد و در بدترین شرایط هم تحقیر نمی‌شد.
اما سوال‌هایی درباره نحوه عملکرد این تیم وجود دارد. اینکه چرا این تیم همیشه دیرتر از تمامی ‌تیم‌ها بسته می‌شود و فاصله چندین ماهه بین دو فصل را از دست می‌دهد؟ چرا این تیم در نگه داشتن بازیکنان بومی‌ خود ناتوان است و هر سال باید چندین بازیکن اصلی‌اش را بدهد و چند بازیکن گمنام جذب کند؟ چرا نماینده بندرعباس توانایی خرید ستاره‌های شیرازی را دارد، اما ارژن نمی‌تواند این بازیکنان را با مبلغی کمتر در شهر خودشان نگه دارد؟ و از آن بدتر،  چه عاملی باعث می‌شود برخی بازیکنان سابق این تیم که عملکرد خوبی در فصل‌های اخیر از خود نشان داده‌اند، نه در این تیم و نه در هیچ تیم دیگری به کار گرفته شوند؟! آن هم در شرایطی که برخی بازیکنان فعلی این تیم کیفیتی به مراتب پایین‌تر از برخی جدا شده‌های بی‌تیم دارند!
فصل 98 ارژن زودتر از آنچه تصور می‌شد دارد به تلخی می‌گراید. در روز آغازین فصل مطلبی نوشته بودیم تحت عنوان «ارژن 98 تهیه شده از روح تازه» که نشان از تزریق نیروی جوانی به این تیم بود؛ اما حالا پس از تنها سه هفته مشخص شده که در این جوانیِ تزریق شده، بی‌تجربگی نمود بیشتری دارد تا طراوت! تیمی ‌که یک نیمه بد بازی می‌کند و در نیمه‌ای که خوب بازی می‌کند هم سخت گل می‌زند و آسان گل می‌خورد! هر چند آمار ما نشان می‌دهد که در خلق موقعیت‌های خطرناک  در همین مسابقه اخیر، تیم کرجی دو برابر میزبان (12 در برابر 6) موقعیت ایجاد کرده و این در حالی‌ست که در سه بازی گذشته این دو تیم در شیراز، ارژن 15 بار دروازه حریف را گشوده بود و مقاومت تنها 4 بار! 
اما بزرگ‌ترین سوال در حال حاضر، همان سوال اول است: چرا این تیم همیشه دیر بسته می‌شود؟ چه کسی مسئول اصلی این اهمال است؟ همه می‌دانند که این تیم بالاخره در رقابت‌ها شرکت می‌کند، پس چرا برای بستن تیم تا آخرین روزها تعلل می‌کنند؟
درباره باشگاه محبوب ارژن شیراز و وضعیتش در این فصل، پس از بازی یکشنبه هفته آینده مقابل شهروند ساری که باز هم در شیراز خواهد بود، تحقیق بیشتری کرده و دقیق‌تر خواهیم نوشت، اما چیزی که مسلم است ارژن خشت اول که همان مرحله آماده‌سازی پیش‌فصل است را همواره کج می‌گذارد و همیشه تا پایان فصل مشکلات عدیده‌ای را تجربه می‌کند که نتیجه‌اش می‌شود جشن و پایکوبی برای بقای این تیم، چیزی که شاید، شاید همان هم در پایان این فصل نصیب هواداران پرشور این تیم نشود!

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی