[ فردا را به امروز می آوریم ]
  • آخرین شماره ۷۸۱
  • دوره جدید

کارگو در حصار حسادت، روزنامه شیراز نوین

  فرزاد وثوقی-گروه خبر
 باور کردنی نیست؛ اما در فارس زیرساخت‌های به‌کارگیری حمل‌ونقل هوایی بار مهیا نیست. حالا که کشت گلخانه ای هم وارد بورس کشاورزی زودبازده شده و باید انتظار تولیدات مضاعفی را داشت؛ اما دست فارس به مرزهای هوایی نمی‌رسد. بیشتر کارها در فارس در شمار پروژه‌های نیمه‌تمام است. پروژه‌هایی که طعم بی‌پولی را چشیده اند یا عواملی باعث توقف روند اجرایی آن شده است. کارگو یا همان حمل و نقل هوایی کالا که کمتر درباره آن صحبت می‌شود، در حالی که این فعالیت می‌تواند به جذب درآمدهای ارزی قابل توجه و اشتغال منتهی شود.
خسرو فروغان، رئیس کمیسیون بازرگانی اتاق بازرگانی شیراز در این باره می‌گوید: کارگو یک مطالبه در حوزه اقتصادی با بیست سال انتظار است. بیست سال است درمورد آن صحبت می‌شود و هنوز به نتیجه نرسیده‌‌ایم. یکی از مهم‌ترین عوامل در توفیق آن اعتماد است که باید بین طرفین صادرکنندگان و شرکت‌های هواپیمایی اتفاق بیفتد. ما به کارگو نیازداریم و دلیل آن تولیدات فارس در زمینه محصولات صیفی، کشاورزی و باغی است. این محصولات به صورت روزانه روانه کشورهای حاشیه خلیج فارس می‌شود.
برای صادرات محصولات غذایی باکیفیت از بیست سال پیش این نیاز مطرح شد تا تولیدات فارس و استان‌های جنوبی تحت این روش انجام و درآمدهای خوبی در بخش صادرات غیرنفتی عایدمان شود. با ایجاد کارگو در فارس ما می‌توانیم بار استان‌های بوشهر و بویراحمد را نیز به صورت سفارشی برای حمل هوایی رزرو کنیم. اما اکنون محصولات سرشار فارس از راه زمین به استان‌های جنوبی و با کشتی به کشورهای حاشیه خلیج فارس ارسال می‌شود.
فروغان تأکید کرد: دریک مقطع خاص و کوتاه مدت هواپیمای کارگو در فرودگاه شیراز مستقر شد؛ اما مجموعه عواملی باعث شد این پرواز به قطر مهاجرت کند. ازجمله موانع این کار، هزینه‌های بالای توقف در فرودگاه شیراز بود. شاید روزانه بین 3 تا 4 هزار دلار حق توقف هواپیمای کارگو بود که فرودگاه شیراز مطالبه می‌کرد. در حالی که نرم بین‌المللی آن بین 250 تا 300 دلار بود.
ما اگر کارگو می‌خواهیم، اگر حمل و نقل هوایی می‌خواهیم، دولت باید سوبسید پرداخت کند. اگر دولت یکی دو ماه حمایت می‌کرد، این کار طرف‌دار پیدا می‌کرد و بخش خصوصی تولیدات خودش را معطوف به حمل هوایی می‌کرد.
رئیس کمیسیون بازرگانی داخلی اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران اضافه می‌کند: زمانی برای این امر اقدام شد. یک هواپیمایی روس را به شیراز آوردند؛ اما حمایت نشد و پرواز به قطر رفت تا همین کار را انجام بدهد. حالا با حضور استاندار جدید فارس دکتر رحیمی، ‌تأکید زیادی بر راه‌اندازی کارگو می‌شود. کمیسیون خاصی هم تعریف و تشکیل شده است تا با کمک بخش خصوصی و حمایت‌های دولتی این کار انجام شود. هدف از تشکیل کمیسیون مربوط هم تأیید و تأکید بر لزوم برخورداری از کارگوست. یا اینکه روی ماهیت داستان بحث و نظر کنیم که آیا نیاز است کارگو در فرودگاه شیراز مستقر شود و اگر نیاز است، دولتی‌ها و بخش خصوصی همه با هم باید حمایت کنند.
وی با اشاره به موانع موجود در این رابطه خاطرنشان کرد: اولین مانع، نبود و کمبود زیرساخت‌ها در فرودگاه شیراز است. شاید به لحاظ مسافری ترمینال خوبی داشته باشیم؛ اما به لحاظ بار وضع خوبی نداریم. درواقع به لحاظ برخورداری از یک فرودگاه بین‌المللی معطوف به بهره‌گیری در امر صادرات و ارزآوری وضعیت خوبی نداریم. اگر هم خوش‌بین باشیم، باید بگوییم امکانات موجود در مقایسه با امکانات و تجهیزات روز جهانی در سطح کارگو نیست.
ما وقتی می‌خواهیم تبلیغ کنیم کارگو در فرودگاه شیراز داریم، صادرکننده باید اعتماد کند جنسش سر ساعت در مقصد تحویل می‌شود مخصوصاً مواد خوراکی و فاسد شدنی. چراکه صادرکننده با کشورهای واردکننده قرارداد دارد و باید مطابق قرارداد عمل کند.
عضو هیئت مدیره اتاق بازرگانی شیراز می‌گوید: اعتماد، حلقه مفقوده داستان است. تجار می‌گویند باید کارگو بیاید تا ما بار ارائه دهیم و از آن طرف، شرکت‌های هواپیمایی می‌گویند بار بیاورید تا فعال شویم. در نبود این اعتماد، درح ال حاضر از ظرفیت پروازهای مسافری استفاده می‌شود یا به وسیله کشتی صادرات را انجام می‌دهیم.
وی اضافه می‌کند که تا دولت مجاب نشود برای استقرار کارگو باید سوبسید بدهد و شرکت‌های خصوصی باید سرمایه‌گذاری کنند و زیرساخت‌ها فراهم شود، کارگو مستقر نخواهد شد. من معتقدم دولت یک پرواز با ظرفت 40 تن در نظر بگیرد و در یک فرصت دو تا سه ماهه امور را تست کند، ما مطمئن هستیم کار جواب می‌دهد و بار به سمت کارگو سرازیر می‌شود.
ما علاوه بر این مشکلات، یک سری مشکلات در قالب مقاومت‌های بی‌دلیل هم داریم. افرادی که در حوزه حمل بار هستند و راضی نمی‌شوند کارگو وارد چرخه حمل و نقل کالا شود، در واقع منافع خود را در آن نمی‌بینند.
تلاش ما برای استقرار کارگو، رایزنی با شرکت آسمان است تا یک هواپیمای کوچک به این امر اختصاص بدهد و سرمایه‌گذاران وارد گود شوند و صادرکنندگان هرچند با هزینه بالاتر اما با سرعت بیشتر محموله‌های خود را به دست مصرف کننده خارجی برسانند.
دولت هم باید در این رابطه کمک کند و موارد را تسهیل نماید. اگر دولت حمایت نکند، مانند گذشته یک شرکت خارجی می‌آید و با زیان هنگفت می‌رود. حتی چک‌های سرمایه‌گذار فرم خورد و با مشکلات بسیاری روبرو شدیم. درواقع اجاره مورد مطالبه فرودگاه شیراز بالغ بر روزی 3 تا 4 هزار دلار کمر شرکت هواپیمایی و سرمایه گذار را شکست.
وی با اشاره به نقطه ضعف بزرگ در تجهیزات پلیس فرودگاه خاطرنشان کرد: زیرساخت‌های ترخیصی بار در فرودگاه شیراز به‌روزرسانی نشده است و مناسب نیست. علاوه بر دستگاه ایکس ریل، ما نیازمند سردخانه‌های بزرگ در فرودگاه هستیم. در گذشته یک سردخانه ایجاد شد؛ اما جانمایی مناسبی نداشت و جواب نداد.
فروغان در خاتمه گفت: ما تلاش می‌کنیم جلب اعتماد کنیم که نیازمند کار بزرگ فرهنگی است. از طرفی، تجار باید اعتماد کنند که تا زیرساخت‌ها را نبینند اعتماد نمی‌کنند و از طرفی باید دولت و شرکت‌های هواپیمایی را ملزم به همراهی با صادرکننده کنیم؛ چراکه این صادر کننده است که با طرف خارجی قرارداد بسته و باید به تعهداتش سر موقع عمل کند.
در حاشیه: به نظر می‌رسد ماجرای کارگو دچار یک حسادت بزرگ شده است. اینکه چه کسی یا کسانی باید متولی اول باشند، در این راه گره انداخته است. کارگو در چند بخش مورد توجه است. اول زیرساخت‌های امنیتی و بازرسی توسط نیروی انتظامی‌که باید از تجهیزات به‌روز برخوردار باشند. تجهیزاتی که به روند بازرسی سرعت بدهد. دوم ایجاد سردخانه است که می‌تواند در اختیار یک یا چند سرمایه‌گذار باشد. سردخانه‌های بزرگی که بتواند در یک یا دو روز محصولات زراعی، باغی و دامی ‌را نگهداری اصولی کند. سوم مجاب کردن شرکت‌های هواپیمایی داخلی برای ورود به داستان حمل بار از مبدأ فارس است.
چهارم دولت را نیز باید مجاب کرد یارانه لازم این بخش را در اختیار اهل فن بگذارد تا از محل درآمدهای پیش‌بینی شده در حداکثر چهارماه اصل سرمایه و عواید خود را بردارد. باید از اطاله و تشریفات گمرگی کاست و با روش‌های نوین، مدت انتظار صادرکننده را کاهش داد. در یک کلام، این یک عملیات اقتصادی است که باید به صورت جمعی انجام شود و متأسفانه ما ایرانیان در انجام کارهای جمعی کمی ‌ناموفق هستیم. هرچند همیشه امکان اصلاح وجود دارد.

 

تاکنون نظری برای این خبر ثبت نشده است!
ثبت نظر جدید
نام و نام خانوادگی  

آدرس ایمیل    

متن نظر  

کد امنیتی